Την Τετάρτη το βράδυ στο Μπιλμπάο, ο αέρας μύριζε ιστορία. Στο «Σαν Μαμές», εκεί όπου θρυμματίστηκαν τα όνειρα άλλων, ο Άγγελος Ποστέκογλου στεκόταν αγέρωχος. Με το τρόπαιο του Europa League υψωμένο ψηλά, οι αιώνιοι «λούζερ» Σπερς, η Τότεναμ, έσπασαν την κατάρα του 1984. Ήταν η δική του στιγμή, η στιγμή που, μέσα από χλευασμούς και αμφισβητήσεις, έφτασε στην κορυφή, κάνοντας το όνειρο πραγματικότητα. Και κάπου εκεί, μια φωνή, αυτή του πατέρα του, του Δημήτρη, αντηχούσε στ’ αυτιά του: «Μπαμπά, κοίτα τι κατάφερα».
Η κατάκτηση ενός ονείρου
Γεννημένος στη Νέα Φιλαδέλφεια το 1965, ο Άγγελος Ποστέκογλου κουβαλούσε από μικρός το βάρος μιας σκληρής ζωής. Το 1970, η οικογένειά του άφησε πίσω της την πατρίδα και αναζήτησε ένα καλύτερο μέλλον στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. Ο πατέρας του, Δημήτρης, επιπλοποιός στο επάγγελμα, και η μητέρα του, Βούλα, εργάτρια σε εργοστάσιο ρούχων, πάλεψαν σκληρά για την επιβίωση. Ο μικρός Άγγελος έβλεπε τον πατέρα του να φεύγει τα χαράματα και να επιστρέφει αργά το βράδυ, αφήνοντας λίγο χρόνο για παιχνίδι.
Το ποδόσφαιρο όμως, έγινε η γέφυρα ανάμεσά τους. Κάθε Κυριακή πρωί, ο κουρασμένος Δημήτρης έπαιρνε τον γιο του στο γήπεδο για να παρακολουθήσουν την αγαπημένη τους Hellas South Melbourne, την ομάδα των Ελλήνων ομογενών. Εκεί, ο Άγγελος κατάλαβε ότι το ποδόσφαιρο δεν ήταν απλώς ένα άθλημα, αλλά ένας τρόπος να δεθείς με τους ανθρώπους, να δημιουργήσεις ακατάλυτους δεσμούς. «Δεν αγαπώ το ποδόσφαιρο επειδή το επέλεξα ανάμεσα σε πολλά αθλήματα. Το αγαπώ γιατί με έφερε κοντά στον ήρωά μου, τον πατέρα μου», είχε πει αργότερα.
Ο πατέρας του, με τη φράση «Κάτω η μπάλα», του εμφύσησε την αγάπη για το επιθετικό ποδόσφαιρο, την ίδια φιλοσοφία που ο Άγγελος προσπαθεί να εφαρμόσει μέχρι σήμερα. Η Λίβερπουλ ήταν το κοινό τους όνειρο, μια ομάδα που τους κρατούσε ξύπνιους τα βράδια.
Από το γήπεδο στον πάγκο
Ο Άγγελος ονειρευόταν να παίξει ποδόσφαιρο, αλλά ένας σοβαρός τραυματισμός στην ηλικία των 27 έβαλε πρόωρο τέλος στην καριέρα του. Πρόλαβε, ωστόσο, να κατακτήσει δύο πρωταθλήματα, να γίνει αρχηγός της Hellas South Melbourne και να αγωνιστεί τέσσερις φορές με την εθνική Αυστραλίας.
Τρία χρόνια μετά, ανέλαβε την προπονητική ηγεσία της Hellas South Melbourne. Από την πρώτη μέρα, αποφάσισε να παίξει το ποδόσφαιρο που λάτρευε ο πατέρας του: γρήγορο, στρωτό, επιθετικό, θεαματικό. Δύο τίτλοι και μια εμφάνιση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων του 2000 απέναντι στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον ήταν η επιβράβευση.
Μετά από ένα δύσκολο πέρασμα από τις εθνικές ομάδες νέων της Αυστραλίας και μια σύντομη περιπέτεια στην Παναχαϊκή το 2008, ο Ποστέκογλου επέστρεψε στην Αυστραλία ως αναλυτής. Η πρόταση της Μπρίσμπεϊν Ρόαρ τον επανέφερε στους πάγκους, όπου κατέκτησε δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα. Η επιτυχία αυτή τον οδήγησε στον πάγκο της Εθνικής Αυστραλίας, κάνοντας τον πατέρα του περήφανο. Ο Δημήτρης είδε τον γιο του να οδηγεί τα «καγκουρό» στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 και να κατακτά το Κύπελλο Ασίας το 2015.
Η κορυφή και η απουσία
Δυστυχώς, ο Δημήτρης δεν πρόλαβε να ζήσει τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Άγγελου, καθώς έφυγε από τη ζωή το 2018. Μετά από ένα επιτυχημένο πέρασμα από τους Γιοκοχάμα Μαρίνος στην Ιαπωνία, ήρθε η πρόκληση από τη Σέλτικ το 2021. Ανέλαβε μια ομάδα που είχε χάσει το πρωτάθλημα με διαφορά 25 βαθμών από τη Ρέιντζερς. Παρά ένα δύσκολο ξεκίνημα, ο Ποστέκογλου πίστεψε και κατάφερε να φέρει τη Σέλτικ πίσω στους τίτλους, κατακτώντας μάλιστα το τρεμπλ την επόμενη σεζόν.
Το 2023, το τηλεφώνημα από την Τότεναμ ήταν η επόμενη μεγάλη πρόκληση. Παρά το ότι η ομάδα είχε στο παρελθόν προπονητές όπως ο Ζοσέ Μουρίνιο και ο Αντόνιο Κόντε, οι οποίοι έφυγαν ως αποτυχημένοι, ο Ποστέκογλου δεν φοβήθηκε. Χωρίς ευρωπαϊκή διοργάνωση για πρώτη φορά μετά από 13 χρόνια και με την αποχώρηση του Χάρι Κέιν, ο Έλληνας τεχνικός εφάρμοσε το «Angeball», επανέφερε την ομάδα στην Ευρώπη και την οδήγησε ακόμα και στην κορυφή της Premier League για κάποιο διάστημα.
Η φετινή σεζόν της Premier League ήταν “τρελή” για τους «Σπερς», με μια νίκη 4-0 επί της Μάντσεστερ Σίτι, αλλά και μια 17η θέση στην τελική κατάταξη. Ωστόσο, η κατάκτηση του Europa League επισκίασε τα πάντα. Για να σηκώσει το τρόπαιο, ο Ποστέκογλου άφησε στην άκρη για μια βραδιά το «Angeball» και την επιθετική του φιλοσοφία. Με 27,7% κατοχή μπάλας, 3 τελικές και 1 γκολ, η Τότεναμ κατέκτησε το ευρωπαϊκό.
Μετά το τέλος του αγώνα, η σύζυγός του, Γεωργία, και τα παιδιά τους, Μαξ και Αλέξι, έτρεξαν να τον αγκαλιάσουν. Εκείνη τη στιγμή, ο Άγγελος σίγουρα θα ήθελε να βρισκόταν και ο πατέρας του στο «Σαν Μαμές» για να πανηγυρίσουν μαζί. Όπως είπε και ο ίδιος στη συνέντευξη τύπου: «Ο πατέρας μου είναι ακόμα μαζί μου, φίλε. Η φωνή του είναι συνέχεια στο κεφάλι μου. Όσο μεγαλώνω κοιτάω τον καθρέφτη και βλέπω το πρόσωπό του ορισμένες φορές. Είναι μαζί μου όλη την ώρα».
Από εκεί ψηλά, ο Δημήτρης Ποστέκογλου σίγουρα καμαρώνει για τον μικρό του Άγγελο, τον Έλληνα που κατάφερε να φτάσει στην κορυφή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.
Ο περήφανος Έλληνας
«Γεννήθηκα στην Ελλάδα, είμαι πολύ περήφανος Έλληνας. Ο πατέρας μου φρόντισε να καταλάβω πού ήταν οι ρίζες μας και τι σημαίνει να είσαι Έλληνας και το έχω μεταφέρει αυτό σε όλη μου τη ζωή». Με αυτά τα λόγια ο προπονητής της Τότεναμ, Άγγελος Ποστέκογλου, σχολίασε στη συνέντευξη Τύπου του Europa League παρατήρηση δημοσιογράφου ότι θα ήταν ο πρώτος Έλληνας και Αυστραλός προπονητής σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης συλλόγων.
«Είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτό», είπε χαρακτηριστικά. «Μεγάλωσα στην Αυστραλία, στην άλλη άκρη του κόσμου, όπου το ποδόσφαιρο δεν ήταν ένα εξέχον άθλημα, αλλά ο πατέρας μου μετέφερε την αγάπη του για το ποδόσφαιρο από την Ελλάδα στην Αυστραλία. Τόσο η μαμά μου όσο και ο μπαμπάς μου δούλεψαν πολύ σκληρά, άφησαν την πατρίδα τους και όλα όσα γνώριζαν για τα παιδιά τους και για μένα. Το κρατάω αυτό πολύτιμο στην καρδιά μου. Δεν είναι μαζί μου σήμερα, αλλά είναι μαζί μου όλη την ώρα, οπότε νιώθω πολύ έντονα.
Μου αρέσει που είμαι Έλληνας. Μου αρέσει που μεγάλωσα στην Ελλάδα, νομίζω ότι εκεί θα αποσυρθώ μια μέρα, και μου αρέσει που μεγάλωσα στην Αυστραλία, μια χώρα όπου το ποδόσφαιρο δεν ήταν μεγάλο άθλημα, αλλά όταν μεγαλώνεις στην Αυστραλία έχεις την άποψη ότι, όσον αφορά τον αθλητισμό, θα αντιμετωπίσεις οποιονδήποτε, ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλος ή μικρός είναι. Είμαι περήφανος για τις ρίζες μου», πρόσθεσε.
