Σε έναν τελικό Euroleague που αναμένεται να γράψει ιστορία, δύο μορφές του ευρωπαϊκού μπάσκετ, ο Βασίλης Σπανούλης και ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, βρίσκονται αντιμέτωποι για πρώτη φορά ως προπονητές. Από συμπαίκτες στον Παναθηναϊκό και θρυλικοί παίκτες, μεταμορφώθηκαν σε προπονητές που διεκδικούν το πρώτο τους τρόπαιο από τον πάγκο, επιστρέφοντας στον «τόπο του εγκλήματος» της δικής τους μπασκετικής δόξας.
Η μεταμόρφωση από παίκτες σε προπονητές
Η κοινή ατάκα του Σπανούλη στον Σάρας πριν τους ημιτελικούς, «Μ@λ@κ@, το κακό είναι ότι δεν έχουμε εμείς τη μπάλα», συνοψίζει την ουσία της μετάβασής τους. Ως παίκτες, ήταν οι decision makers, αυτοί που έπαιρναν τις κρίσιμες αποφάσεις και έκριναν τα ματς με τις ατομικές τους ενέργειες. Ήταν οι αιώνιοι MVP, οι γεννημένοι νικητές που έπαιρναν κούπες σχεδόν μόνοι τους.
Τώρα, από τον πάγκο, η φιλοσοφία τους έχει αλλάξει ριζικά. Παρά το ένστικτο του «one man show» που τους χαρακτήριζε ως αθλητές, έχουν δείξει ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο ως προπονητές. Πλέον, δίνουν έμφαση στη δημιουργία ΟΜΑΔΩΝ, όπου το «εγώ» μπαίνει κάτω από το «εμείς». Εκνευρίζονται με τις περιττές ενέργειες των παικτών τους και σε κάθε συνέντευξη μιλούν για το ομαδικό πνεύμα και τη σημασία της άμυνας – μια πτυχή του παιχνιδιού που ως παίκτες είχαν στο πίσω μέρος του μυαλού τους.
Συμπαίκτες και αντίπαλοι: Μια κοινή πορεία
Η πορεία του Σπανούλη και του Σάρας ως αθλητές έχει εκπληκτικές ομοιότητες. Και οι δύο μεγαλούργησαν σε κάθε ομάδα που αγωνίστηκαν, δοκίμασαν την τύχη τους στο NBA χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία και κατέκτησαν πλήθος τίτλων, μπαίνοντας στο πάνθεον του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Το 2009, ο Παύλος Γιαννακόπουλος τους ένωσε στον Παναθηναϊκό, δημιουργώντας μία από τις κορυφαίες περιφέρειες στην ιστορία της Euroleague, με τους Δημήτρη Διαμαντίδη, Ντρου Νίκολας, Βασίλη Σπανούλη και Σαρούνας Γιασικεβίτσιους. Μαζί, πανηγύρισαν το ιστορικό «Triple Crown» του 2009, κατακτώντας Πρωτάθλημα, Κύπελλο και Euroleague. Επίσης, κέρδισαν δύο ακόμα Πρωταθλήματα Ελλάδας (2008, 2010) και ένα Κύπελλο (2008).
Το 2010, οι δρόμοι τους χώρισαν. Ο Σπανούλης πήρε τη μεγάλη απόφαση να μετακομίσει στον Ολυμπιακό, ενώ ο Σάρας επέστρεψε στη Λιθουανία. Τη σεζόν 2011-12, ο Λιθουανός επέστρεψε στον Παναθηναϊκό και βρέθηκε αντίπαλος με τον Σπανούλη. Σε αυτές τις μάχες, ο Kill Bill βγήκε κερδισμένος, καθώς ο Ολυμπιακός κατέκτησε το Πρωτάθλημα (3-2) στους τελικούς με τον Παναθηναϊκό, αλλά και την Euroleague στον αξέχαστο τελικό της Κωνσταντινούπολης με την ΤΣΣΚΑ.
Την Κυριακή, οι δύο παλιοί φίλοι θα συναντηθούν για πρώτη φορά ως προπονητές, σε έναν τελικό όπου οι προσωπικότητες των πάγκων αναμένεται να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην έκβαση του αγώνα.
Η κληρονομιά του Ομπράντοβιτς
Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς υπήρξε ο κοινός δάσκαλος και για τους δύο, καθοδηγώντας τους στον Παναθηναϊκό και χαρίζοντάς τους αξέχαστες στιγμές. Όταν ρωτήθηκαν για τον Ζοτς, οι απαντήσεις τους ήταν απολαυστικές. Ο Γιασικεβίτσιους αστειεύτηκε ότι ο Ομπράντοβιτς θα δει το ματς, ενώ ο Σπανούλης προκάλεσε γέλια δηλώνοντας: «Για εμένα δεν υπήρχε μήνυμα», αναφερόμενος στη γνωστή ρήξη τους μετά τη μετακίνησή του στον Ολυμπιακό.
Και οι δύο αναγνώρισαν την ευλογία να έχουν προπονηθεί από τον Ομπράντοβιτς, τονίζοντας ότι «ήμασταν ευλογημένοι που προπονηθήκαμε από τον Ομπράντοβιτς. Είχαμε το προνόμιο να δουλέψουμε μαζί του. Από τον κάθε προπονητή κρατάμε πράγματα. Κάθε φορά στο μπάσκετ αν είσαι έξυπνος μπορείς να πάρεις από τους καλύτερους πολλά πράγματα». Ο Σάρας πρόσθεσε ότι το σημαντικότερο που πήραν από εκείνη την ομάδα του Παναθηναϊκού ήταν το να μάθουν να παίζουν «με μία μπάλα», κατανοώντας ότι «έπρεπε να λάμψει η ομάδα και όχι ο καθένας ατομικά».
Οι προπονητικές μάχες του τελικού
Ο Σπανούλης οδήγησε τη Μονακό στον τελικό αποκλείοντας τον Ολυμπιακό, την πρώην ομάδα του. Η δουλειά του ήταν εμφανής στο 78-68, με τη Μονακό να οδηγεί τον Ολυμπιακό σε βιαστικές αποφάσεις και λάθη. Έχει μεταμορφώσει το DNA της ομάδας του, από ένα σύνολο με επιθετικό ταλέντο αλλά αδύναμη ψυχολογία, σε μια νικήτρια ομάδα με πρωταθληματική νοοτροπία, όπου ακόμα και παίκτες όπως ο Μάικ Τζέιμς μπαίνουν σε καλούπια για το καλό του συνόλου.
Από την άλλη, ο Γιασικεβίτσιους απέκλεισε τον αγαπημένο του Παναθηναϊκό, παίρνοντας εκδίκηση για τον περσινό χαμένο ημιτελικό. Ο Σάρας «έπνιξε» τον Εργκίν Αταμάν, εξουδετερώνοντας τα ατού των πρασίνων, όπως τον Κέντρικ Ναν και τον Κώστα Σλούκα. Έκανε ένα τέλειο διάβασμα του παιχνιδιού του Παναθηναϊκού, εξασφαλίζοντας δίκαια την πρόκριση στον δεύτερο τελικό της ιστορίας του στη διοργάνωση ως προπονητής. Θα προσπαθήσει να αποδείξει ότι το πνεύμα νικητή που τον χαρακτήριζε ως παίκτη, τον ακολουθεί και ως προπονητή.
Η «μάχη» Σπανούλη-Σάρας στον τελικό της Euroleague υπόσχεται να είναι μια αναμέτρηση προσωπικοτήτων, όπου η στρατηγική και η προπονητική ευφυΐα θα παίξουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανάδειξη του πρωταθλητή Ευρώπης.
