Το χθεσινό βράδυ για τον Παναθηναϊκό σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ θα μπορούσε να περιγραφεί με όλα τα γνωστά κλισέ, όπως μαγική βραδιά, Παναθηναϊκό Eυρωπαϊκό DNA. Μια διπλή «πράσινη» ραψωδία (ένα ακόμα κλισέ) στο ΟΑΚΑ που ξεκίνησε στο χορτάρι και κορυφώθηκε στο παρκέ. Λίγο πριν οι χιλιάδες οπαδοί του «τριφυλλιού» αποθεώσουν τη μεγάλη επιστροφή του αγαπημένου τους Ματίας Λεσόρ στο Telecom Center Athens για τη μάχη με τη Ζάλγκιρις, το ηφαίστειο είχε ήδη εκραγεί λίγα μέτρα πιο μακριά.
Ο Παναθηναϊκός, εξουθενωμένος αλλά ψυχωμένος, έδινε μάχη επιβίωσης απέναντι στην ισπανική Ρεάλ Μπέτις για τους «16» του Europa League, παίζοντας με δέκα παίκτες από το 59′ λόγω της αποβολής του Ζαρουρί. Και στο 84′ πέναλτι. Ο Σφιντερσκι που μόλις είχε πάρει τη θεση του Ανδρέα Τεττέη, κερδίζει το πέναλτι , με το VAR να καλεί τον Πολωνό διατητή της αναμέτρησης Σιμόν Μαρτσίνιακ, να ελέγξει τη φάση. Δίνει τελικά το πέναλτι και αποβάλλει τον Γιορέντε για το μαρκάρισμα στον επιθετικό του Παναθηναϊκού.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το ρολόι έδειχνε το 88ο λεπτό. Εκείνη τη στιγμή, η μπάλα ζυγίζει ένα τόνο. Αλλά ο Βιθέντε Ταμπόρδα στήνει την μπάλα στην άσπρη βούλα, παίρνει φόρα και δίνει το έναυσμα για τη μεγάλη γιορτή που θα μεταφερόταν λίγο αργότερα στο κλειστό γήπεδο μπάσκετ. Το 1-0 είναι γεγονός και η αποθέωσή του, απόλυτη. Αν και ο τερματοφυλακας της Μπέτις προσπάθησε να παίξει με το μυαλό του Ταμπόρδα κλωτσώντας την μπάλα, ο Αργεντινός απλά χαμογέλασε αφοπλιστικά και εκτέλεσε με κρύο αίμα το πέναλτι. Γκολ και το πάρτι ξεκίνησε!
Οι πρώτες μέρες και τα σύννεφα της αμφισβήτησης
Δεν ήταν, όμως, όλα ρόδινα για τον 24χρονο Αργεντινό από την ημέρα που προσγειώθηκε στην Αθήνα, τον Σεπτέμβριο του 2025. Μια μεταγραφή εκατομμυρίων φέρνει πάντα τεράστιες προσδοκίες, αλλά και βαριά σκιά. Ο Αργεντινός δεν έπαιρνε ευκαιρίες και χωρίς να έχει παίξει τον αμφισβητούσαν, χωρίς να ξέρει κανείς ακριβώς γιατί δεν χρησιμοποιείται από τους προπονητές που πέρασαν τη φετινή σεζόν από τον πάγκο του τριφυλλιού.
Η ιστορία άρχισε να γράφεται διαφορετικά όταν τα ηνία ανέλαβε ο Ράφα Μπενίτεθ. Ο πολύπειρος τεχνικός, αν και διστακτικά στην αρχή, είδε στον Ταμπόρδα αυτό ακριβώς που έλειπε από τον άξονα του «τριφυλλιού»: την αργεντίνικη ποδοσφαιρική «αλητεία», την κάθετη πάσα, την τακτική ευφυΐα και ένα πάθος που δεν σβήνει ποτέ.
Του έδωσε τον χώρο, του έδειξε εμπιστοσύνη και τον καθιέρωσε, τοποθετώντας τον στον ρόλο του οργανωτή. Από παίκτης του πάγκου, ο Ταμπόρδα έγινε το απόλυτο βαρόμετρο. Απελευθερώθηκε, πήρε την μπαγκέτα και άρχισε να «ζωγραφίζει», μοιράζοντας το παιχνίδι ιδανικά στους ακραίους και στον Τεττέη.
Αλλά πέρα από τα στατιστικά του και το ταλέντο του που κανείς πια δεν μπορεί να αμφισβητήσει, αυτό που τον έχει κάνει πραγματικό ίνδαλμα είναι το μοναδικό του δέσιμο με την κερκίδα. Ο Ταμπόρδα παίζει με το αίμα να βράζει. Είναι ο παίκτης που θα κάνει το τάκλιν αυτοθυσίας, θα σηκωθεί, θα ζητήσει φωνή από τον κόσμο και θα πανηγυρίσει πιάνοντας το τριφύλλι στο στήθος του.
Το χθεσινό πέναλτι απέναντι στην Μπέτις δεν ήταν απλώς το γκολ που δίνει ξεκάθαρο προβάδισμα πρόκρισης για τους «8» του Europa League. Ήταν η οριστική υπογραφή του σε ένα συμβόλαιο λατρείας με τον κόσμο του Παναθηναϊκού. Ο Βιθέντε Ταμπόρδα δεν είναι πια ένα «στοίχημα».
Είναι ο αγαπημένος παίκτης της κερκίδας, μιας κερκίδας που έζησε πολλές απογοητεύσεις και αναζητούσε εδώ και πολλά χρόνια κάποιον που θα μπορούσε να δει στο πρόσωπό του πάθος, σιγουριά, ένταση, να τιμάει και να σέβεται τη φανέλα του συλλόγου. Ωστόσο, έχει και καλή παρέα με τον Ανδρέα Τεττέη, τον Γιώργο Κάτρη και τον Σωτήρη Κοντούρη να γίνονται εξίσου αποδεκτοί από την κερκίδα, με τον Ταμπόρδα όμως να κλέβει λίγο παραπάνω τις καρδιές των πράσινων φιλάθλων.
