Ο Τζιανμάρκο Ταμπέρι και ο Μουτάζ Μπαρσίμ «έγραψαν Ιστορία» στους Ολυμπιακούς Αγώνες, καθώς στην διοργάνωση του Τόκιο, το 2021, μοιράσθηκαν την κορυφή και το χρυσό μετάλλιο στο αγώνισμα του άλματος εις ύψος. Και ο φωτογράφος, Αλέν Μουνίκ, ο οποίος «απαθανάτισε» με τον φακό του αυτές τις ιστορικές στιγμές, θυμάται τι συνέβη εκείνη την ημέρα στο στάδιο της ιαπωνικής πρωτεύουσας.
Οι δύο Ολυμπιονίκες δεν είναι φίλοι για… επίδειξη, μπροστά σε μικρόφωνα ή κάμερες. Είναι φίλοι εκτός γηπέδου και βρίσκονται στις διακοπές ή στους γάμους τους. Έτσι, όταν -αφού υπερέβησαν τα δύο μέτρα και 37 εκατοστά- έγιναν οι μοναδικοί διεκδικητές του Ολυμπιακού τίτλου στο άλμα εις ύψος στο Τόκιο το 2021, ο Ιταλός στράφηκε στον Καταριανό για να τον ρωτήσει εάν συμφωνεί να «μοιρασθούν» το χρυσό μετάλλιο. Η απάντηση του Μπαρσίμ ήταν αμέσως καταφατική κι΄έτσι δεν υπήρχε «αργυρός Ολυμπιονίκης» στο βάθρο της απονομής.
Αυτό είναι το πρώτο μήνυμα που που αφήνει αυτή η ιστορική φωτογραφία, καθώς υπήρχε ένας κενός χώρος στο βάθρο και δύο αθλητές στην κορυφή.
Αυτό το σπάνιο περιστατικό, σ’ ένα αγώνισμα όπου το μετάλλιο κρίνεται σε «μπαράζ», άφησε ισχυρό αποτύπωμα στους Ολυμπιακούς Αγώνες που επηρεάστηκαν από την πανδημία Covid-19. Έγινε εμβληματικό και μια ιστορία συντροφικότητας που απαιτούσαν οι καιροί. Και αυτό είναι το δεύτερο μήνυμα που προκύπτει από αυτήν την εικόνα, που συμβολίζεται από τις μάσκες που φορούσαν οι δύο πρωταθλητές, όπως ήταν απαραίτητο από τα πρωτόκολλα υγείας, παρά τους εναγκαλισμούς που προηγήθηκαν.
«Αναπόφευκτα τραβήξαμε φωτογραφίες που αντανακλούσαν την κατάσταση», θυμάται ο φωτογράφος, Αλέν Μουνίκ και συνεχίζει: «Ήμασταν λιγότεροι από το συνηθισμένο σε άδειους χώρους. Ήταν παράξενο. μπορούσες να ακούσεις πράγματα που συνήθως δεν ακούς, την παραμικρή κραυγή ενός αθλητή, τον ήχο ενός σώματος που προσγειωνόταν στο ταπί. Ένιωσα σαν να ανακάλυπτα ξανά το επάγγελμά μου. Θυμάμαι καλά τη στιγμή που ο Μπαρσίμ δέχθηκε την πρόταση του Ταμπέρι και την χαρά του Ιταλού. Η επιλογή του να ξυρίζει την γενειάδα του μόνο από την μία πλευρά, με ενόχλησε στην αρχή, αλλά την βρήκα συγκινητική επειδή ήταν γνήσια. Χρησιμοποίησα έναν μακρύ φακό για να απομονώσω τους δύο αθλητές από το άδειο φόντο και να κρύψω τον τρίτο όσο το δυνατόν περισσότερο».
