Το κοκορέτσι, η μαγειρίτσα και η συκωταριά αποτελούν τους πρωταγωνιστές του αναστάσιμου και πασχαλινού τραπεζιού. Η επιτυχία τους βασίζεται σε δύο πυλώνες: το σχολαστικό καθάρισμα και τη σωστή διαχείριση των υλικών κατά το μαγείρεμα ή το ψήσιμο. Το πρώτο και πιο κρίσιμο βήμα είναι ο καθαρισμός των εντέρων, ο οποίος μπορεί να γίνει είτε με τη χρήση τρεχούμενου νερού (ιδανικό για το κοκορέτσι ώστε να διατηρηθεί η ελαστικότητα) είτε με το αναποδογύρισμά τους με τη βοήθεια ενός λεπτού ξύλου ή καλαμακιού.
Στη μαγειρίτσα, το μυστικό κρύβεται στο ζεμάτισμα της συκωταριάς πριν από το τελικό κόψιμο. Βράζοντας τα εντόσθια για 5 λεπτά, γίνονται πιο σταθερά, επιτρέποντάς μας να τα ψιλοκόψουμε σε πολύ μικρά κομμάτια που χαρίζουν ομοιόμορφη υφή στη σούπα. Η νοστιμιά ενισχύεται από τα φρέσκα μυρωδικά, όπως ο άνηθος και το φρέσκο κρεμμυδάκι, ενώ το αυγολέμονο πρέπει να προστίθεται στο τέλος, αφού η θερμοκρασία του φαγητού έχει πέσει ελαφρά, για να αποφευχθεί το «κόψιμο» του αυγού.
Για το μερακλήδικο κοκορέτσι, η σειρά των κομματιών στη σούβλα παίζει καθοριστικό ρόλο. Είναι απαραίτητο να παρεμβάλλονται κομμάτια λίπους ή γλυκάδια ανάμεσα στο συκώτι, ώστε να το λιπαίνουν και να μην στεγνώνει κατά το ψήσιμο. Το τύλιγμα των εντέρων πρέπει να ξεκινά οριζόντια και να καταλήγει σε πυκνούς παράλληλους κύκλους. Το ψήσιμο απαιτεί υπομονή, ξεκινώντας με ήπια θράκα σε απόσταση, και πλησιάζοντας τη φωτιά μόνο προς το τέλος για να επιτευχθεί η επιθυμητή τραγανή υφή στο εξωτερικό.
