«Είμαστε ευλογημένοι που μπορούμε να αντέξουμε οικονομικά δύο γεύματα»
Όπως και άλλοι, η Rewaa, η οποία ζει στο Deir al Balah στην Κεντρική Γάζα, έτρωγε το δεύτερο και τελευταίο γεύμα της ημέρας.
«Αυτό το γεύμα μας κόστισε περισσότερα από 40 δολάρια (31 £),» λέει η Rewaa μέσω WhatsApp ενώ μοιράζεται ένα βίντεο με το μεσημεριανό της με κοτόπουλο, ελιές και πιπεριές.
«Δεν έχουμε διαφορετικά είδη φαγητού. Είμαστε ευλογημένοι που μπορούμε να αντέξουμε οικονομικά δύο γεύματα. Μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά τίποτα».
Λέει ότι το άλλο σημαντικό πρόβλημα είναι οι πάνες, που μπορεί να κοστίζουν 80 $ (63 £) για ένα πακέτο των 43. Η Rewaa είναι μητέρα δύο μικρών παιδιών, το ένα είναι λιγότερο από 5 μηνών.
«Έπρεπε να βάλω χαρτί υγείας στην πάνα για την ημέρα και να το αλλάξω μια φορά», γράφει.
Η μεγαλύτερη κόρη της, που είναι μόλις δύο ετών, φοράει τα ίδια ρούχα που ήταν πέρυσι, τα οποία περιγράφει ως «κοντή αλλά ωραία».
«Δεν υπάρχουν ρούχα και αν βρούμε, κοστίζει πολλά χρήματα».
«Μερικές φορές δεν μπορούμε να βρούμε φαγητό»
Το γράφημα δείχνει την εικόνα του 12χρονου Malak Al Deirbi, εκτοπισμένου από την πόλη της Γάζας, αυτή τη στιγμή στη Ράφα
O 12χρονος Malak Al Deirbi μόλις έκανε ένα διάλειμμα από την πώληση πατατών για να φάει ένα γεύμα:
“Κάθε μέρα βάζω τον θείο μου να κάθεται στο περίπτερο και έρχομαι σπίτι μου για φαγητό με την οικογένειά μου. Κάθε μέρα το φαγητό μας είναι κονσέρβα.
Μερικές φορές δεν μπορούμε να το καταφέρουμε επειδή ο αδερφός μου είναι απασχολημένος με νερό και προσπαθεί να πάει σε ένα κέντρο βοήθειας για να βρει λίγο, αλλά μέχρι τότε όλα έχουν φύγει.
Αυτή είναι η κατάσταση καθημερινά με το φαγητό.”
Ο Μάλακ και άλλα τρία παιδιά κάθονται στο πάτωμα μαζί μοιράζοντας φαγητό από έναν δίσκο
«Είμαι ανήσυχος και σε ένταση όλη την ώρα»
“Πριν από τον πόλεμο εκείνη την εποχή, επέστρεφα από τη δουλειά στο σπίτι μου και μετά χαλάρωνα στο κρεβάτι μου και μιλούσα στη μαμά μου για τη μέρα μου. Τώρα, δεν είναι μόνο η πλήξη. Είναι άγχος, ένταση όλη την ώρα.
Τώρα θα ετοιμάσουμε μεσημεριανό, το οποίο θα είναι μπιζέλια σε κονσέρβα, γιατί δεν υπάρχει τίποτα φρέσκο. Τρώμε πραγματικά μόνο κονσέρβες. Δεν έχουμε καν σνακ.”
Πόσοι άνθρωποι στη Γάζα έχουν εκτοπιστεί;
Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, λίγο περισσότερο από το 75% του πληθυσμού της Γάζας -περίπου 1,7 εκατομμύρια άνθρωποι- ήταν ήδη εγγεγραμμένοι πρόσφυγες προτού το Ισραήλ προειδοποιήσει τους Παλαιστίνιους να εγκαταλείψουν τη βόρεια Γάζα.
Οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες ορίζονται από τον ΟΗΕ ως άτομα των οποίων «τόπος διαμονής ήταν η Παλαιστίνη κατά την περίοδο 1 Ιουνίου 1946 έως 15 Μαΐου 1948, και που έχασαν τόσο το σπίτι όσο και τα μέσα διαβίωσης ως αποτέλεσμα του πολέμου του 1948». Περισσότεροι από 500.000 του προσφυγικού πληθυσμού ζούσαν σε οκτώ πολυσύχναστους καταυλισμούς που βρίσκονται σε όλη τη Στριπ.
Μετά τις προειδοποιήσεις του Ισραήλ μετά τις 7 Οκτωβρίου, πολλοί από αυτούς τους πρόσφυγες ενώθηκαν με τους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, λέει ο ΟΗΕ.
Περίπου 1,7 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι είναι τώρα συγκεντρωμένοι σε καταφύγια έκτακτης ανάγκης ή ανεπίσημους χώρους που έχουν δημιουργηθεί κοντά.
Κατά μέσο όρο, πριν από τη σύγκρουση, υπήρχαν περισσότεροι από 5.700 άνθρωποι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο στη Γάζα – πολύ παρόμοια με τη μέση πυκνότητα στο Λονδίνο. Ο ΟΗΕ λέει ότι περισσότερο από το ήμισυ του πληθυσμού της Γάζας είναι τώρα στοιβαγμένο στη Ράφα – μια πόλη αρχικά 250.000 κατοίκων.
Η έλλειψη ηλεκτρικού ρεύματος διακόπτει τις βασικές νοσοκομειακές υπηρεσίες
Ένας άλλος γιατρός, αυτή τη φορά από τη βόρεια Γάζα μιλά τώρα για την κατάσταση εκεί. Σε μια φωνητική σημείωση, ο Δρ Μοχάμεντ Σάλχα εξηγεί πώς τρία τμήματα στο νοσοκομείο του σταμάτησαν να λειτουργούν σήμερα λόγω ελλείψεων ηλεκτρικού ρεύματος:
“Σήμερα, σταματήσαμε το χειρουργικό τμήμα και επίσης το τμήμα εργαστηρίου και το τμήμα ακτίνων Χ επειδή δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε τη γεννήτρια.”
Παρέχουμε μόνο υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.
Ο Δρ Μοχάμεντ έστειλε επίσης φωτογραφίες του προσωπικού μέσα στο νοσοκομείο που μαγειρεύει.
Όπως και άλλοι στη Γάζα, λέει ότι το προσωπικό ψήνει ψωμί στη φωτιά.
Το προσωπικό του νοσοκομείου μαγειρεύει ψωμί πάνω από μια φλόγα σε έναν αυτοσχέδιο φούρνο που στέκεται πάνω σε τούβλα
Η 22χρονη Nagham Atef Mezied, η φοιτήτρια ιατρικής δύο χρόνια μετά την αποφοίτησή της, μιλά για το πώς τα πηγαίνουν τα παιδιά στη Γάζα χωρίς τακτική πρόσβαση σε φαγητό, καθαρό νερό ή ρούχα:
“Δεχόμαστε τεράστιο αριθμό παιδιών στα νοσοκομεία. Κάποιοι πέφτουν θύματα βομβαρδισμών κατοικημένων περιοχών. Άλλοι υποφέρουν ως αποτέλεσμα του υποσιτισμού της πείνας και της έλλειψης βασικών αναγκών.
Η έλλειψη γάλακτος και γάλακτος φόρμουλα επιδεινώνει την κατάσταση. Αν ποτέ είναι διαθέσιμα, έχουν υψηλή τιμή. [Μερικές φορές] δέκα φορές υψηλότερο από αυτό που κόστιζε πριν και οι περισσότεροι γονείς δεν μπορούν να το αντέξουν οικονομικά.
Τόσα πολλά παιδιά υποφέρουν από αναιμία και έλλειψη σιδήρου. Η έλλειψη επαρκούς υγιεινής τροφής έχει τον αντίκτυπό της στα παιδιά τώρα και θα έχει μακροπρόθεσμο αντίκτυπο στην υγεία και ανάπτυξή τους.
Επίσης, πολλές οικογένειες αγωνίζονται να βρουν πάνες για τα παιδιά. Χρησιμοποιούν ρούχα για υποκατάσταση, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα προβλήματα υγιεινής και ερεθισμούς του δέρματος.
Η κατάσταση εδώ είναι τρομερή και ακόμη περισσότερο στα βόρεια όπου δεν υπάρχει πλέον φαγητό.
Ένα νεαρό κορίτσι κρατά σφιχτά τον αδερφό της έξω από το Νοσοκομείο Μαρτύρων Al-Aqsa στο Ντέιρ αλ Μπαλάχ.
«Δεν τρώμε κοτόπουλο εδώ και μήνες»
Πίσω στη Rewaa τώρα, η οποία μοιράζεται μερικές φωτογραφίες από το μεσημεριανό γεύμα της μεγαλύτερης κόρης της: ζωμό κότας.
Μας λέει πόσο χαρούμενη είναι που το βρήκε, προσθέτοντας: «Δεν έχουμε φάει κοτόπουλο εδώ και τέσσερις μήνες».
