Μέσα σε 70 χρόνια, ο παγκόσμιος αστικός χάρτης έχει αλλάξει ριζικά. Τα στοιχεία που συγκρίνουν τις μεγαλύτερες μητροπολιτικές περιοχές του 1950 και του 2020 αποκαλύπτουν μια εντυπωσιακή μετατόπιση της παγκόσμιας αστικής ανάπτυξης από τη Δύση προς την Ασία και την Αφρική.
Το 1950, η Νέα Υόρκη ήταν η μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στον κόσμο με 12,3 εκατομμύρια κατοίκους, ακολουθούμενη από το Τόκιο (11,3 εκατ.) και το Λονδίνο (8,3 εκατ.). Η λίστα τότε κυριαρχούνταν από ευρωπαϊκές και βορειοαμερικανικές πόλεις, όπως το Παρίσι, το Σικάγο και το Λος Άντζελες, ενώ η μοναδική ασιατική παρουσία, πέρα από την Ιαπωνία, ήταν η Σαγκάη με μόλις 4,3 εκατ. κατοίκους.
Το 2020, η εικόνα έχει αλλάξει δραματικά. Το Τόκιο έχει εκτοξευθεί στην κορυφή με 37,1 εκατομμύρια κατοίκους, ενώ το Δελχί (32,9 εκατ.) και η Σαγκάη (29,1 εκατ.) ακολουθούν. Οι πόλεις του αναπτυσσόμενου κόσμου, όπως το Ντάκα, το Μουμπάι, το Κάιρο και το Πεκίνο, έχουν αντικαταστήσει τις παραδοσιακές δυτικές μητροπόλεις στη λίστα. Παράλληλα, η Αφρική κάνει αισθητή την παρουσία της, με πόλεις όπως η Κινσάσα και το Λάγος να καταγράφουν εκρηκτική πληθυσμιακή αύξηση.
View this post on Instagram
Η μετατόπιση αυτή αντικατοπτρίζει τη ραγδαία αστικοποίηση που παρατηρείται σε Ασία και Αφρική τις τελευταίες δεκαετίες, λόγω οικονομικής ανάπτυξης, δημογραφικής έκρηξης και εσωτερικής μετανάστευσης. Την ίδια στιγμή, οι πόλεις της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής, αν και εξακολουθούν να είναι μεγάλες, αναπτύσσονται με πολύ πιο αργούς ρυθμούς.
Τα στοιχεία δεν δείχνουν μόνο πώς άλλαξαν οι αριθμοί, αλλά και πώς μετασχηματίστηκε η παγκόσμια οικονομία και η δυναμική των αστικών κέντρων. Αν η τάση συνεχιστεί, δεν αποκλείεται μέχρι τα μέσα του 21ου αιώνα, οι περισσότερες από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου να βρίσκονται αποκλειστικά στην Ασία και την Αφρική.
