Οι νέοι δασμοί που επέβαλε ο Ντόναλντ Τραμπ πριν από 48 ώρες σε μεγάλο μέρος του πλανήτη προκαλούν αναταραχή, ενώ η απάντηση της διεθνούς κοινότητας παραμένει ακόμα ασαφής. Η Κομισιόν επανέλαβε τη σταθερή της θέση, τονίζοντας πως η Ε.Ε. είναι ανοιχτή στον διάλογο, αλλά θα απαντήσει αναλόγως. Παρότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είχαν ήδη προετοιμαστεί για αυτή την εξέλιξη, η απάντησή τους δεν θα είναι άμεση και ολοκληρωτική, αλλά θα ακολουθήσει στρατηγική κλιμάκωσης, αντίστοιχη με αυτήν που κρατά ως εφεδρεία ο Τραμπ.
Πέρα από τη συλλογική ευρωπαϊκή απάντηση, ορισμένες χώρες ετοιμάζουν και ατομικά αντίποινα. Η Γαλλία και η Ισπανία έχουν ξεκαθαρίσει ότι θα προχωρήσουν σε μονομερείς κινήσεις για την προστασία των οικονομιών τους και των εμπορικών τους σχέσεων. Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν έχει ήδη συναντηθεί με το οικονομικό του επιτελείο και εκπροσώπους του αγροτικού και εμπορικού τομέα, ενώ φέρεται να έχει ζητήσει από δύο μεγάλους επενδυτές να “παγώσουν” σχεδιασμένες επενδύσεις δισεκατομμυρίων ευρώ στις ΗΠΑ. Οι επενδυτές έχουν αποδεχθεί το αίτημα και βρίσκονται σε διαρκή επικοινωνία με τη γαλλική κυβέρνηση. Παρόμοια στάση φαίνεται να υιοθετεί και η Ισπανία, με τον πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ να καλεί τις μεγάλες ισπανικές εταιρείες να επανεξετάσουν τις επενδύσεις τους στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ωστόσο, εντός της Ε.Ε. υπάρχουν και χώρες που βλέπουν θετικά την πολιτική Τραμπ, όπως η Ουγγαρία και πιθανώς η Ιταλία, γεγονός που ενδέχεται να δημιουργήσει εσωτερικές εντάσεις στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής απάντησης.
Η απόφαση των ΗΠΑ σηματοδοτεί την έναρξη ενός νέου παγκόσμιου οικονομικού πολέμου, με πιθανές σοβαρές συνέπειες για το διεθνές εμπόριο. Η στάση της Ουάσιγκτον, που αντιμετωπίζει συμμάχους και εχθρούς με τον ίδιο τρόπο, μπορεί να οδηγήσει σε ανατροπή των σχέσεων που επί δεκαετίες συνέβαλαν στην οικονομική κυριαρχία των ΗΠΑ. Ο απομονωτισμός, αν και δοκιμασμένος στο παρελθόν, είχε εγκαταλειφθεί λόγω των αποτυχιών του. Η επιστροφή σε αυτή την πολιτική θεωρείται από πολλούς οικονομικούς αναλυτές και Ρεπουμπλικάνους Γερουσιαστές ως ένα υψηλού ρίσκου εγχείρημα, με αμφίβολα κέρδη και μεγάλο κόστος, πρωτίστως για τις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες.
