Μια νέα νότα αισιοδοξίας καταγράφεται στο ζήτημα με τα Γλυπτά του Παρθενώνα, μετά τις δηλώσεις του προέδρου του Βρετανικού Μουσείου, Τζορτζ Όσμπορν, ο οποίος εμφανίζεται πλέον ανοιχτός στην προοπτική μιας συμφωνίας με την Ελλάδα για την επανένωσή τους. Σύμφωνα με συνέντευξή του στους Sunday Times, για πρώτη φορά αφήνεται περιθώριο πραγματικής συνεννόησης, παρά τις πολυετείς δυσκολίες και τα νομικά εμπόδια που συνοδεύουν την υπόθεση.
Ο Όσμπορν μιλά για το «πιο δυσεπίλυτο πρόβλημα των τελευταίων 200 ετών»
Ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Βρετανίας περιέγραψε το θέμα των Γλυπτών ως «το πιο πολύπλοκο πρόβλημα του Μουσείου τα τελευταία 200 χρόνια», υπογραμμίζοντας ότι απαιτείται προσοχή και ταπεινότητα από όσους επιχειρούν να δώσουν λύση. Παρά τις δυσκολίες, δήλωσε ότι παραμένει «αρκετά αισιόδοξος» για το ενδεχόμενο μιας συμφωνίας, εφόσον όλες οι πλευρές προσεγγίσουν τη συζήτηση «με ανοιχτό μυαλό».
Χώρος συνεννόησης ανάμεσα σε Αθήνα και Λονδίνο
Ο Όσμπορν τόνισε ότι είναι εφικτό να υπάρξει μια συμφωνία που θα ικανοποιεί τόσο τις «απολύτως κατανοητές απαιτήσεις του ελληνικού κράτους» όσο και το νομικό πλαίσιο που δεσμεύει το Βρετανικό Μουσείο. Μια τέτοια εξέλιξη, όπως είπε, θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για πιο πλούσιες πολιτιστικές ανταλλαγές και αμοιβαίους δανεισμούς έργων τέχνης.
Νέα δυναμική στις διαπραγματεύσεις για τα Γλυπτά
Οι δηλώσεις του Όσμπορν έρχονται σε μια περίοδο κατά την οποία οι συζητήσεις για το μέλλον των Γλυπτών του Παρθενώνα φαίνεται να έχουν αναθερμανθεί. Η βρετανική πλευρά δείχνει μεγαλύτερη διάθεση διαλόγου, ενώ η Αθήνα έχει καταστήσει σαφές ότι στόχος της παραμένει η οριστική επανένωση των γλυπτών στο Μουσείο της Ακρόπολης.
Ολόκληρη η δήλωση του προέδρου του Βρετανικού Μουσείου
Ο Τζορτζ Όσμπορν ανέφερε:
«Πάντα έλεγα ότι αυτό είναι το πιο δυσεπίλυτο πρόβλημα του Μουσείου τα τελευταία 200 χρόνια. Γι’ αυτό πρέπει να είσαι λίγο ταπεινός όταν εμφανίζεσαι και λες ότι θα το λύσεις. Εξακολουθώ όμως να είμαι αρκετά αισιόδοξος. Αν όλοι προσεγγίσουμε αυτό το ζήτημα με ανοιχτό μυαλό, υπάρχει ένα σημείο προσέγγισης που ικανοποιεί τόσο τις απολύτως κατανοητές απαιτήσεις του ελληνικού κράτους όσο και τις δικές μας απαιτήσεις και νόμους. Κι αν το καταφέρουμε, θα έχουμε εδώ μερικά σπουδαία αντικείμενα να έρχονται».
