Σε μια κίνηση που στοχεύει στην αποσυμφόρηση των αμερικανικών συνόρων και την ανακατανομή των μεταναστευτικών ροών στην Κεντρική Αμερική, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κόστα Ρίκα κατέληξαν σε μια ιστορική διμερή συμφωνία.
Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας, η Ουάσινγκτον θα έχει πλέον τη δυνατότητα να μεταφέρει έως και 25 μετανάστες την εβδομάδα στο έδαφος της Κόστα Ρίκα. Πρόκειται για άτομα που έχουν υποβάλει αίτηση για άσυλο ή καθεστώς πρόσφυγα και οι υποθέσεις τους βρίσκονται υπό επεξεργασία.
Το πλαίσιο της συμφωνίας
Η συμφωνία εντάσσεται στην ευρύτερη στρατηγική της κυβέρνησης των ΗΠΑ για τη διαχείριση της μεταναστευτικής κρίσης μέσω «περιφερειακών λύσεων».
-
Ποιοι αφορά: Η μεταφορά αφορά κυρίως ευάλωτες ομάδες μεταναστών από χώρες της Λατινικής Αμερικής που αναζητούν προστασία.
-
Ο ρόλος της Κόστα Ρίκα: Η χώρα της Κεντρικής Αμερικής αναλαμβάνει ρόλο «ενδιάμεσου σταθμού», παρέχοντας ασφάλεια και υποστήριξη στους μετανάστες μέχρι να ολοκληρωθούν οι νομικές διαδικασίες για την τελική τους εγκατάσταση.
-
Χρηματοδότηση: Οι ΗΠΑ δεσμεύονται να υποστηρίξουν οικονομικά την Κόστα Ρίκα για την κάλυψη των δαπανών στέγασης και διοικητικής μέριμνας των ατόμων αυτών.
Γιατί επιλέχθηκε η Κόστα Ρίκα;
Η Κόστα Ρίκα θεωρείται παραδοσιακά μία από τις πιο σταθερές δημοκρατίες της περιοχής, με ισχυρό ιστορικό στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η επιλογή της ως εταίρου στην επίλυση του μεταναστευτικού ζητήματος αντανακλά την εμπιστοσύνη της Ουάσινγκτον στις υποδομές και τη διοικητική επάρκεια της χώρας.
Αντιδράσεις και προβληματισμοί
Παρά το γεγονός ότι ο αριθμός των 25 ατόμων εβδομαδιαίως φαντάζει μικρός σε σύγκριση με τις συνολικές ροές, η συμφωνία προκαλεί συζητήσεις:
-
Ανθρωπιστικές οργανώσεις: Εκφράζουν ανησυχίες για το αν οι συνθήκες υποδοχής στην Κόστα Ρίκα θα πληρούν τα διεθνή πρότυπα μακροπρόθεσμα.
-
Πολιτική πίεση: Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, η συμφωνία ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια της κυβέρνησης να δείξει ότι λαμβάνει μέτρα για τον έλεγχο των συνόρων, μεταφέροντας το βάρος της διαχείρισης σε τρίτες χώρες.
Η σημασία για την Ελλάδα και την Ε.Ε.
Η συμφωνία αυτή παρακολουθείται στενά και από τις Βρυξέλλες, καθώς το μοντέλο της «εξωτερικής ανάθεσης» (outsourcing) της διαχείρισης του ασύλου σε τρίτες, ασφαλείς χώρες, αποτελεί κεντρικό σημείο διαλόγου και για το νέο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου.
