Σε μια κίνηση που υπογραμμίζει το χάσμα στις σχέσεις Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, το Ιράν ξεκαθάρισε ότι δεν προτίθεται να αποδεχθεί τετελεσμένα ή χρονοδιαγράμματα που επιχειρεί να επιβάλει η κυβέρνηση Τραμπ σχετικά με τη λήξη των πολεμικών μετώπων στην περιοχή.
Σύμφωνα με δηλώσεις Ιρανού αξιωματούχου, η Τεχεράνη έλαβε και μελέτησε το πακέτο προτάσεων των ΗΠΑ, χαρακτηρίζοντάς το ως «εκτός πραγματικότητας» και «υπερβολικό».
Το «μπλόκο» στα χρονοδιαγράμματα Τραμπ
Η ιρανική πλευρά εμφανίζεται αποφασισμένη να μην επιτρέψει στον Αμερικανό Πρόεδρο να μονοπωλήσει την ατζέντα των ειρηνευτικών διαδικασιών. «Η Τεχεράνη δεν θα επιτρέψει στον Τραμπ να ορίσει μονομερώς πότε και πώς θα τελειώσει ο πόλεμος», ανέφερε χαρακτηριστικά ο αξιωματούχος, προσθέτοντας ότι οποιαδήποτε λύση πρέπει να σέβεται τις ισορροπίες στην περιοχή και τα κυριαρχικά δικαιώματα του Ιράν.
Οι άξονες της ιρανικής στάσης
Η ηγεσία του Ιράν φαίνεται να απορρίπτει τους όρους που έθεσε η Ουάσιγκτον, εστιάζοντας στα εξής σημεία:
-
Απόρριψη «υπερβολικών» απαιτήσεων: Οι προτάσεις των ΗΠΑ θεωρούνται ότι ξεπερνούν τα όρια της διπλωματικής διαπραγμάτευσης, θίγοντας ζωτικά συμφέροντα της Τεχεράνης.
-
Δικαίωμα στην Αυτοάμυνα: Υπογραμμίστηκε με έμφαση ότι η χώρα θα συνεχίσει να υπερασπίζεται τον εαυτό της απέναντι σε κάθε απειλή, αρνούμενη να αποστρατιωτικοποιήσει θέσεις-κλειδιά ή να αποσύρει την υποστήριξή της σε περιφερειακούς συμμάχους υπό καθεστώς πίεσης.
-
Γεωπολιτική αυτονομία: Η Τεχεράνη διαμηνύει ότι η ειρήνη δεν μπορεί να είναι προϊόν εκβιασμού, αλλά αποτέλεσμα μιας συνολικής συμφωνίας που θα λαμβάνει υπόψη όλα τα μέρη.
Διεθνείς προεκτάσεις
Η άρνηση του Ιράν να ευθυγραμμιστεί με τις προτάσεις Τραμπ αναμένεται να κλιμακώσει την ένταση στη Μέση Ανατολή, την ώρα που η διεθνής κοινότητα αναζητά διέξοδο από τις συνεχιζόμενες συγκρούσεις. Αναλυτές εκτιμούν ότι η στάση αυτή αποτελεί ένα πρώτο δείγμα γραφής για το πώς θα κινηθεί η Τεχεράνη απέναντι στη στρατηγική της «μέγιστης πίεσης» που αναμένεται να επανέλθει από τον Λευκό Οίκο.
Η Τεχεράνη παραμένει σε στάση αναμονής, ενισχύοντας ωστόσο τη ρητορική της περί «διαρκούς ετοιμότητας», στέλνοντας σαφές μήνυμα ότι η διπλωματική οδός περνά αναγκαστικά μέσα από την αναγνώριση των δικών της κόκκινων γραμμών.
