Σε μια από τις πιο κρίσιμες καμπές του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας, το Ισραήλ προχώρησε σε μια επιχείρηση υψηλού ρίσκου και τεράστιας στρατιωτικής σημασίας. Σύμφωνα με επιβεβαιωμένες αναφορές που μετέδωσε το CNN και διασταύρωσαν διεθνή πρακτορεία, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) εξαπέλυσαν στοχευμένη αεροπορική επιδρομή με σκοπό την εξόντωση του Εζεντίν αλ-Χαντάντ, ενός εκ των κορυφαίων στρατιωτικών διοικητών της Χαμάς στο βόρειο τμήμα του θύλακα.
Το πλήγμα αυτό δεν αποτελεί απλώς μια τακτική κίνηση, αλλά μια προσπάθεια του Τελ Αβίβ να αποκεφαλίσει την επιχειρησιακή ιεραρχία της οργάνωσης, την ώρα που η διεθνής πίεση για κατάπαυση του πυρός κορυφώνεται.
Το «αγκάθι» της 15ης Μαΐου και ο συμβολισμός των επιχειρήσεων
Η χρονική στιγμή της επιδρομής μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί. Η 15η Μαΐου σηματοδοτεί για τον παλαιστινιακό λαό τη «Νάκμπα» (Καταστροφή), την επέτειο της μαζικής εκτόπισης του 1948. Η επιλογή του Ισραήλ να κλιμακώσει τις επιχειρήσεις του αυτή τη συγκεκριμένη ημέρα στέλνει ένα σκληρό μήνυμα επικράτησης, την ίδια στιγμή που οι Παλαιστίνιοι βιώνουν, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, μια σύγχρονη εκδοχή αυτής της τραγωδίας.
Ο αλ-Χαντάντ, ο οποίος θεωρείται από τις ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών ως «εγκέφαλος» πίσω από την οργάνωση των αμυντικών γραμμών της Χαμάς, βρισκόταν στο στόχαστρο εδώ και μήνες. Η εξουδετέρωσή του, αν επιβεβαιωθεί οριστικά το αποτέλεσμα επί του πεδίου, θα αποτελέσει το ισχυρότερο πλήγμα στη δομή της Χαμάς μετά την έναρξη των χερσαίων επιχειρήσεων.
Ανθρωπιστικό αδιέξοδο και η «πολιορκία» της παγκόσμιας κοινής γνώμης
Πίσω από τους στρατιωτικούς χάρτες και τις αεροπορικές επιδρομές, η κατάσταση στη Γάζα παραμένει εφιαλτική. Οι εκτοπισμένοι παλαιστίνιοι, που πλέον ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο στην περιοχή της Ράφα και του Χαν Γιουνίς, βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε μια ζώνη θανάτου. Η έλλειψη τροφίμων, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και καθαρού νερού έχει μετατρέψει τον θύλακα σε μια ανθρωπιστική «μαύρη τρύπα».
Η διεθνής κοινότητα αντιδρά πλέον με πρωτοφανή ένταση. Από τις δικαστικές αίθουσες της Χάγης μέχρι τους δρόμους των ευρωπαϊκών πρωτευουσών, το αίτημα για τερματισμό των εχθροπραξιών είναι καθολικό. Το Ισραήλ, ωστόσο, υπό την ηγεσία του Μπενιαμίν Νετανιάχου, δείχνει αποφασισμένο να συνεχίσει μέχρι την «ολοκληρωτική νίκη», παρά το γεγονός ότι οι εσωτερικές πολιτικές τριβές στην Κνεσέτ απειλούν τη συνοχή της κυβέρνησής του.
Η εμπλοκή του Ιράν και η επόμενη μέρα
Η πρόσφατη αντιπαράθεση με το Ιράν και η δράση της Χεζμπολάχ στον βόρειο Λίβανο αναγκάζουν το Ισραήλ να επιδιώξει ένα γρήγορο και οριστικό αποτέλεσμα στο νότιο μέτωπο, ώστε να απελευθερώσει δυνάμεις.
Ωστόσο, η στρατιωτική επιτυχία δεν εγγυάται την πολιτική σταθερότητα. Αναλυτές επισημαίνουν ότι ακόμα και αν η Χαμάς ηττηθεί στρατιωτικά, το κενό εξουσίας στη Γάζα και η οργή μιας νέας γενιάς που μεγαλώνει μέσα στα ερείπια, αποτελούν ωρολογιακή βόμβα για την ασφάλεια της περιοχής τις επόμενες δεκαετίες.
Η θέση της Ελλάδας και οι ευρωπαϊκές ισορροπίες
Για την ελληνική διπλωματία, η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή αποτελεί πηγή διαρκούς ανησυχίας. Η Αθήνα, διατηρώντας στρατηγική σχέση με το Ισραήλ αλλά και παραδοσιακούς δεσμούς με τον αραβικό κόσμο, τάσσεται υπέρ της προστασίας των αμάχων και της αναζήτησης μιας λύσης δύο κρατών. Η αστάθεια στην περιοχή επηρεάζει άμεσα την ενεργειακή ασφάλεια και τις προσφυγικές ροές στην Ανατολική Μεσόγειο, καθιστώντας την Ελλάδα βασικό παίκτη στις διαβουλεύσεις εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Μια νίκη με βαρύ τίμημα
Η επιδρομή κατά του αλ-Χαντάντ μπορεί να καταγραφεί στα στρατιωτικά κατάστιχα ως επιτυχία, όμως το πολιτικό και ηθικό κόστος για το Ισραήλ μεγαλώνει. Με την επέτειο της Νάκμπα να λειτουργεί ως φόντο σε αυτή τη νέα αιματοχυσία, η Μέση Ανατολή φαίνεται να βυθίζεται σε έναν φαύλο κύκλο βίας από τον οποίο η διέξοδος φαντάζει πιο μακρινή από ποτέ.
