Οι κοινωνίες χρησιμοποιούσαν -και σε μεγάλο βαθμό εξακολουθούν να χρησιμοποιούν- υπερφυσικές εξηγήσεις για για εκλογίκευση του ακατανόητου. Για να ερμηνευτούν φυσικά φαινόμενα, όπως ο ήλιος, οι καταιγίδες, οι σεισμοί κλπ. ή το ξέσπασμα ασθενειών. Αυτό επιβεβαιώνει έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Nature Human Behaviour».
Έγινε σε ιστορικά εθνογραφικά κείμενα από 114 κοινωνίες σε όλο τον κόσμο, τα οποία καλύπτουν την περίοδο από τον 18ο ως τον 20ο αιώνα. Οι κοινωνίες αυτές διαφέρουν σε κοινωνική πολυπλοκότητα, από μεγάλες αστικές κοινωνίες έως μικρότερες νομαδικές ομάδες. Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον Τζόσουα Τζάκσον από το Πανεπιστήμιο Νορθουέστερν και την Ντάνικα Γουίλμπανκς από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, σημειώνει ότι οι υπερφυσικές πεποιθήσεις, θεοί, μάγισσες ακόμα και το κακό μάτι, εμφανίστηκαν για να καλύψουν ένα κενό στην κατανόησή μας για τον κόσμο.
Οι πεποιθήσεις αυτές ήταν πιο διαδεδομένες για φυσικά φαινόμενα παρά για κοινωνικά φαινόμενα, όπως κλοπές ή φόνοι. Συγκεκριμένα, το 96% των κοινωνιών χρησιμοποίησαν υπερφυσικές εξηγήσεις για τις ασθένειες, το 92% για την έλλειψη τροφίμων και το 90% για τους φυσικούς κινδύνους. Αντίθετα, μόνο το 67% των κοινωνιών χρησιμοποιούσε υπερφυσικές εξηγήσεις για τον πόλεμο, 82% για το φόνο και 26% για τις κλοπές.
Οι ερευνητές βρήκαν επίσης στοιχεία που υποδηλώνουν ότι οι υπερφυσικές εξηγήσεις των κοινωνικών φαινομένων ήταν πιο συχνές σε κοινωνίες με μεγαλύτερο πληθυσμό, περισσότερα χρήματα, χερσαίες μεταφορές και τεχνολογική εξειδίκευση. Όπως υποστηρίζουν, οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να χρησιμοποιούν υπερφυσικές εξηγήσεις, όταν δεν υπάρχει σαφής ανθρώπινη αιτία για ένα φαινόμενο.
