Η εισαγγελέας του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου που εξετάζει την υπόθεση της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι, με απολογισμό 104 νεκρούς και δεκάδες τραυματίες, πρότεινε την ενοχή 12 εκ των 21 κατηγορουμένων.
Συγκεκριμένα, η εισαγγελέας Σταματία Περιμένη ζήτησε να κριθούν ένοχοι οκτώ υψηλόβαθμα στελέχη της Πυροσβεστικής (μεταξύ αυτών οι Ματθαιόπουλος και Τερζούδης), η τότε περιφερειάρχης Αττικής Ρένα Δούρου, ο Γενικός Γραμματέας Πολιτικής Προστασίας Ιωάννης Καπάκης, καθώς και ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος, στην ιδιοκτησία του οποίου ξεκίνησε η πυρκαγιά.
Αντίθετα, πρότεινε την απαλλαγή αρκετών κατηγορουμένων, μεταξύ των οποίων οι τότε δήμαρχοι και αντιδήμαρχοι. Η αγόρευση της εισαγγελέως προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από συγγενείς των θυμάτων, οι οποίοι διαμαρτυρήθηκαν στο δικαστήριο για την απαγόρευση παρεμβάσεων εκ μέρους τους.
Αναλυτικά, η εισαγγελέας πρότεινε την ενοχή των:
- Σωτήρη Τερζούδη (τότε Αρχηγού της Πυροσβεστικής),
- Βασίλη Ματθαιόπουλου (τότε υπαρχηγού),
- Ιωάννη Φωστιέρη (τότε Διοικητή του ΕΣΚΕ),
- Χρήστου Γκολφίνου (τότε Διευθυντή του 199),
- Φίλιππου Παντελεάκου (τότε Διευθυντή του Κέντρου Επιχειρήσεων Πολιτικής Προστασίας),
- Δαμιανού Παπαδόπουλου (τότε Διοικητή της Πυροσβεστικής Νέας Μάκρης),
- Χαράλαμπου Χιώνη,
- Παναγιωτόπουλου,
- Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου,
- Ιωάννη Καπάκη (τότε Γενικού Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας),
- Ρένας Δούρου (τότε Περιφερειάρχη Αττικής),
- Ευάγγελου Μπουρνού (τότε Δημάρχου Ραφήνας – Πικερμίου).
Αντίθετα, ζήτησε την απαλλαγή των:
- Χρήστου Λάμπρη (εναέριου συντονιστή της Πυροσβεστικής),
- Χρήστου Δροσόπουλου,
- Χρήστου Πορτοζούδη (τότε διοικητή της Υπηρεσίας Εναέριων Μέσων της Πυροσβεστικής),
- Στέφανου Κολοκούρη (τότε Διοικητή της 1ης ΕΜΑΚ),
- Χαράλαμπου Συρογιάννη (τότε υποδιοικητή της Υπηρεσίας Εναέριων Μέσων της Αστυνομίας),
- Ηλία Ψινάκη (τότε Δημάρχου Μαραθώνα),
- Βάιου Θανασιά (τότε Αντιδημάρχου Μαραθώνα),
- Αντώνη Παλπατζή (τότε Αντιδημάρχου Μαραθώνα),
- Δημητρίου – Στέργιου Καψάλη (τότε Δημάρχου Πεντέλης).
Κατά την αγόρευσή της, η εισαγγελέας τόνισε το σοβαρό έλλειμμα συντονισμού στην αντιμετώπιση της πυρκαγιάς από την πρώτη στιγμή. Σύμφωνα με την ίδια, οι αρμόδιοι, που είχαν την ευθύνη για τη λήψη κρίσιμων αποφάσεων, δεν αντέδρασαν όπως έπρεπε, παρά το γεγονός ότι γνώριζαν τον κίνδυνο για κατοικημένες περιοχές. Όπως ανέφερε, έδωσαν προτεραιότητα στην προστασία υποδομών, όπως τα διυλιστήρια στην Κινέτα, αντί για τη διάσωση ανθρώπινων ζωών.
