Αναστάτωση και οργή έχει προκαλέσει στην Πάτρα η υπόθεση εγκατάλειψης ενός 17χρονου αγοριού με αυτισμό από τους ίδιους του τους γονείς. Το περιστατικό συνέβη σε κέντρο ημερήσιας φροντίδας, όταν οι γονείς αρνήθηκαν να παραλάβουν το παιδί στο τέλος της συνεδρίας, αφήνοντάς το κυριολεκτικά στην τύχη του.
Το χρονικό της εγκατάλειψης
Το μεσημέρι της Παρασκευής 10 Οκτωβρίου, ο πατέρας του 17χρονου τον άφησε στο κέντρο φροντίδας για τη συνηθισμένη του συνεδρία. Όταν ολοκληρώθηκε το πρόγραμμα, οι υπεύθυνοι κάλεσαν τον πατέρα να τον παραλάβει, όμως εκείνος απάντησε ψυχρά: «Έχω δουλειές, δεν μπορώ να έρθω».
Οι εργαζόμενοι τότε επικοινώνησαν με τη μητέρα του παιδιού, η οποία, σύμφωνα με πληροφορίες, απάντησε: «17 χρόνια τον φρόντιζα, δεν μπορώ άλλο». Η φράση αυτή, που συγκλονίζει, σηματοδότησε την πλήρη εγκατάλειψη του παιδιού.
Οι ώρες αγωνίας για τον 17χρονο
Ο ανήλικος παρέμεινε για ώρες στο κέντρο υπό τη φροντίδα του κοινωνικού λειτουργού και του ψυχολόγου της δομής. Αργότερα μεταφέρθηκε στην Ασφάλεια Πατρών, ώσπου να βρεθεί προσωρινή λύση φιλοξενίας. Τελικά, τον παρέλαβε η γιαγιά του, η οποία ανέλαβε να τον φροντίσει προσωρινά.
Παρέμβαση των αρχών
Σε βάρος των δύο γονέων έχει σχηματιστεί δικογραφία για έκθεση ανηλίκου σε κίνδυνο, καθώς η πράξη τους θεωρείται ιδιαίτερα επικίνδυνη για την υγεία και την ασφάλεια του παιδιού. Οι κοινωνικές υπηρεσίες έχουν ήδη ξεκινήσει έρευνα για να διαπιστωθεί αν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό ή για χρόνια εγκατάλειψη.
«Δεν μπορώ άλλο» – μια φράση που σοκάρει
Η φράση της μητέρας «Δεν μπορώ άλλο» προκάλεσε σοκ και οργή στην κοινή γνώμη. Αν και δεν είναι γνωστές οι συνθήκες υπό τις οποίες οδηγήθηκαν οι γονείς σε αυτή την απόφαση, το γεγονός πως άφησαν ένα παιδί με αυτισμό χωρίς φροντίδα αναδεικνύει τα βαθιά κενά στο σύστημα στήριξης οικογενειών με παιδιά που έχουν αναπηρίες ή ειδικές ανάγκες.
Το περιστατικό της Πάτρας φέρνει ξανά στην επιφάνεια την ανάγκη για δομές μόνιμης στήριξης, ψυχολογικής υποστήριξης και κοινωνικής προστασίας για γονείς που σηκώνουν μόνοι τους το βάρος μιας δύσκολης καθημερινότητας.
Πίσω από μια φράση απόγνωσης, κρύβεται ένα παιδί που έμεινε μόνο και μια κοινωνία που οφείλει να σταθεί δίπλα του.
