Δεν ξεκίνησε ως «βαρόνος», ούτε ως πρόσωπο των καρτέλ. Ξεκίνησε ως ένας νεαρός που ήθελε να ξεφύγει. Από την επαρχία, από τη μιζέρια, από τα λίγα. Ο Αλέξανδρος Αγγελόπουλος διάλεξε νωρίς τον γρήγορο δρόμο προς το χρήμα και την ισχύ, έναν δρόμο που τον έβγαλε έξω από τα όρια του νόμου και τον έφερε, χρόνια αργότερα, στο επίκεντρο διεθνών ερευνών για τόνους κοκαΐνης και διασυνδέσεις με τα μεγαλύτερα κυκλώματα της Λατινικής Αμερικής.
Από την ελληνική περιφέρεια στην παρανομία
Στους Νέους Πόρους Πιερίας τον γνώριζαν ως «Αλέκο» ή απλώς «Χοντρό». Ένα παιδί που δεν άντεχε να μείνει στάσιμο. Δεν τον ενδιέφεραν οι μικρές δουλειές ούτε οι ασφαλείς επιλογές. Ήθελε λεφτά, πολλά λεφτά, και ήταν διατεθειμένος να ρισκάρει.
Η πρώτη του επαφή με την παρανομία ήρθε μέσα από τη θάλασσα. Λάντζες, ανεφοδιασμοί πλοίων, λαθραία τσιγάρα και όπλα. Εκεί έμαθε πώς κινούνται τα φορτία, πώς στήνονται τα δίκτυα, ποιοι πληρώνουν και ποιοι κάνουν κουμάντο.
Η Αμβέρσα και το άνοιγμα στις «μεγάλες δουλειές»
Το πραγματικό άλμα έγινε στο Βέλγιο. Στην Αμβέρσα, ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Ευρώπης, μπήκε σε κύκλους που δεν είχαν καμία σχέση με μικρολαθρεμπόριο. Μέσω προσωπικών σχέσεων και επαφών, βρέθηκε να κινείται ανάμεσα σε ανθρώπους που διαχειρίζονταν όπλα, χρήμα και ναρκωτικά.
Εκεί άρχισε να «χτίζει» τη φήμη του. Όχι ως απλός μεταφορέας, αλλά ως άνθρωπος που μπορούσε να εγγυηθεί φορτία, διαδρομές και πληρωμές. Τα καρτέλ της Κολομβίας τον εμπιστεύτηκαν νωρίς.
Δεν επρόκειτο για έναν τυχαίο διακινητή. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’80, είχε χτίσει απευθείας συνεργασίες με καρτέλ της Κολομβίας, ακόμη και με το Medellín, πριν αυτό καταρρεύσει. Γνώριζε ανθρώπους, διαδρομές και κανόνες. Και όταν τα καρτέλ πέρασαν οργανωμένα στη μεταφορά φορτίων με «εγγυήσεις απώλειας», εκείνος ήταν ήδη έτοιμος.
Όταν τα καρτέλ μπήκαν στις μεταφορές
Τη δεκαετία του ’90, τα καρτέλ άλλαξαν τακτική. Δεν πουλούσαν απλώς κοκαΐνη – οργάνωναν και τη μεταφορά της. Με εγγυήσεις, ασφάλειες και εναλλακτικά σχέδια σε περίπτωση κατάσχεσης.
Ο Αγγελόπουλος ήταν έτοιμος, με αλιευτικά σκάφη και «καθαρές» θαλάσσιες διαδρομές, μπήκε δυναμικά στο παιχνίδι. Αλιευτικά σκάφη, εμπορικές διαδρομές, αλλαγές ρότας. Όταν το «Africa 1» κατασχέθηκε το 2004 με 5,5 τόνους κοκαΐνης, κατασχέθηκαν ανοιχτά της Σενεγάλης και ο ίδιος κατέληξε στη φυλακή.
Από τότε, η διακίνηση άλλαξε μορφή, περνώντας σε εμπορευματοκιβώτια και εμπορικούς στόλους, πιο σύνθετα δίκτυα, μεγαλύτερη απόσταση από το τελικό φορτίο.
Ο άνθρωπος που δεν έφυγε ποτέ από το παιχνίδι
Παρά τις καταδίκες, τις φυλακές και τις αποφυλακίσεις, οι διωκτικές αρχές ήταν βέβαιες για ένα πράγμα, δεν θα αποσυρόταν. Τον παρακολουθούσαν για χρόνια, γνωρίζοντας ότι αργά ή γρήγορα θα επιχειρούσε επιστροφή.
Το «Ουρανία» επιβεβαίωσε τους φόβους τους. Απόπλους από τη Νέα Μηχανιώνα, πορεία προς Αφρική, αλλαγή σχεδίου την τελευταία στιγμή και πέρασμα στον Ατλαντικό. Εκεί, μακριά από ακτές, εκτιμάται ότι έγινε η παραλαβή του φορτίου.
Η υπόθεση του «Ουρανία» ίσως να είναι το μεγαλύτερο πλήγμα στο δίκτυό του. Όμως για τους έμπειρους αξιωματικούς, τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο. Στον κόσμο της διεθνούς διακίνησης, οι παίκτες αλλάζουν ρότες όχι πάντα στόχο.
Το ρεσάλτο και οι τέσσερις τόνοι κοκαΐνης
Οι γαλλικές ναυτικές δυνάμεις επενέβησαν πριν το σκάφος φτάσει στην Ευρώπη. Το πλήρωμα συνελήφθη, το «Ουρανία» ρυμουλκήθηκε και οι πρώτες έρευνες αποκάλυψαν περισσότερους από τέσσερις τόνους κοκαΐνης, στοιβαγμένους χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια απόκρυψης.
Οι αρχές θεωρούν πιθανό να υπάρχουν και κρύπτες, ενώ το φορτίο εκτιμάται ότι προοριζόταν για τη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη, μέσω ενδιάμεσων σταθμών.
Ένας «εγκέφαλος» που ήξερε να περιμένει
Ο Αγγελόπουλος δεν ήταν άνθρωπος της βιτρίνας. Δεν πλησίαζε ακτές, δεν ρίσκαρε άσκοπα. Οι εκτιμήσεις λένε ότι το σχέδιο προέβλεπε μεταφόρτωση ή ακόμα και καταπόντιση με μεταγενέστερη ανάσυρση.
Η υπόθεση του «Έλληνα Εσκομπάρ» δεν είναι απλώς μια σύλληψη ή ένα φορτίο κοκαΐνης. Για τις Αρχές, θεωρείται ο μεγαλύτερος εν ζωή γνώστης των διεθνών δικτύων κοκαΐνης στη χώρα. Φρόντιζε τους συνεργάτες του και τις οικογένειές τους ακόμη και μέσα από τη φυλακή. Ένας άνθρωπος που έμαθε το παιχνίδι από μέσα, το έπαιξε για δεκαετίες και δεν μίλησε ποτέ. Είναι το αποτύπωμα μιας ολόκληρης εποχής, όπου η ελληνική εγκληματικότητα συνδέθηκε απευθείας με τα διεθνή καρτέλ. Και όσο ο ίδιος παραμένει σιωπηλός, αν ποτέ μιλούσε, θα άνοιγε κεφάλαια που μέχρι σήμερα παραμένουν σκοτεινά.
