Σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τον Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών 2023 βρίσκεται πλέον η Μαρία Καρυστιανού, μετά την απόφαση της πλειοψηφίας του Διοικητικού Συμβουλίου να της ζητήσει εγγράφως την αποχώρησή της από την προεδρία. Μια εξέλιξη που μετατρέπει τη μέχρι πρότινος κοινή πορεία σε μετωπική σύγκρουση, με βαριές αιχμές και από τις δύο πλευρές.
Το email που άνοιξε τον ασκό του Αιόλου
Πέντε από τα επτά μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου – με τον έναν να είναι ο γιος της κ. Καρυστιανού που δεν συμμετέχει στις συνεδριάσεις και την έβδομη να είναι η ίδια – συνεδρίασαν το Σάββατο και αποφάσισαν να της ζητήσουν επίσημα την παραίτηση. Στην επιστολή τους ξεκαθαρίζουν ότι μπορεί να αναπτύσσει οποιαδήποτε πολιτική δραστηριότητα, όχι όμως εκπροσωπώντας τον Σύλλογο ή χρησιμοποιώντας την ιδιότητα της Προέδρου.
Το μήνυμα ήταν σαφές: ο Σύλλογος, όπως τονίζουν, δεν πρόκειται να αποτελέσει «όχημα για προσωπικές φιλοδοξίες ή επιδιώξεις».
Από τη δήλωση… στην αναδίπλωση
Η στάση αυτή φέρνει την κ. Καρυστιανού αντιμέτωπη και με παλαιότερες δημόσιες τοποθετήσεις της. Μόλις την περασμένη Παρασκευή είχε δηλώσει πως «μόλις μου ζητηθεί επισήμως από το Δ.Σ., ευχαρίστως θα παραχωρήσω τη θέση μου», σημειώνοντας ότι η θητεία της λήγει ούτως ή άλλως τον Μάρτιο.
Ωστόσο, μετά την αποστολή του email, η ίδια άλλαξε γραμμή. Χαρακτήρισε την απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου παράνομη , υποστηρίζοντας ότι μόνο η γενική συνέλευση μπορεί να αποφασίσει για την απομάκρυνσή της από την προεδρία.
«Δεν παραιτούμαι – παραμένω πιστή στον σκοπό»
Σε τηλεοπτικές της εμφανίσεις, η Μαρία Καρυστιανού επιχείρησε να δώσει ιδεολογική διάσταση στη σύγκρουση, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να στραφεί δημόσια εναντίον άλλων συγγενών θυμάτων. Δήλωσε ότι παραμένει πιστή στον σκοπό ίδρυσης του Συλλόγου και ότι δεν προτίθεται να ακολουθήσει, όπως είπε, «υβρεολόγιο» που υιοθετούν άλλοι, αφήνοντας σαφείς πολιτικές αιχμές.
Παράλληλα, επανέλαβε τη σκληρή της κριτική προς τη Δικαιοσύνη, μιλώντας ανοιχτά για συγκάλυψη, δηλώσεις που προκάλεσαν ακόμη μεγαλύτερη ένταση στο εσωτερικό του Συλλόγου.
Τα νέα δεδομένα που δημιουργεί η στάση της
Η επιλογή της να μην αποχωρήσει, παρά το αίτημα της πλειοψηφίας του Δ.Σ., δημιουργεί νέα δεδομένα. Πηγές κοντά σε συγγενείς θυμάτων αναρωτιούνται γιατί δεν επιτρέπει στον Σύλλογο να εκλέξει νέο πρόεδρο και να κινηθεί ανεξάρτητα από το πολιτικό εγχείρημα που η ίδια προετοιμάζει.
Ιδιαίτερα όταν αρκετοί συγγενείς έχουν εκφράσει ανοιχτά τη διαφωνία τους με τη δημιουργία κόμματος, θεωρώντας ότι ένα τέτοιο βήμα αλλοιώνει το μήνυμα του αγώνα και θολώνει την κοινωνική απήχηση της υπόθεσης των Τεμπών.
Δημόσια σύγκρουση με άλλους συγγενείς
Η ένταση κορυφώθηκε όταν η κ. Καρυστιανού απάντησε ευθέως σε δηλώσεις συγγενών που διαφωνούν μαζί της, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν θα δείξει «καμία ανοχή» σε όσους, όπως είπε, προσπαθούν να αμαυρώσουν τον αγώνα της. Δήλωση που επιβεβαιώνει ότι η ρήξη δεν είναι πλέον παρασκηνιακή, αλλά δημόσια και βαθιά.
«Καπηλεύεται την ιστορία των Τεμπών»
Ο Χρήστος Κωνσταντινίδης κατηγόρησε ανοιχτά την κ. Καρυστιανού ότι «καπηλεύεται την ιστορία των Τεμπών», δηλώνοντας πως δεν θα συμμετείχε σε πολιτικό της κόμμα, επικαλούμενος έλλειψη διαφάνειας. Την ίδια στιγμή, η ίδια επιβεβαίωσε ότι ο νέος πολιτικός φορέας θα συμμετάσχει στις επόμενες εκλογές, χωρίς ωστόσο να δίνει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.
Η θέση του Διοικητικού Συμβουλίου
Σε νέα επιστολή του, το Δ.Σ. υπογραμμίζει ότι η Μαρία Καρυστιανού απουσίαζε αδικαιολόγητα από πρόσφατη συνεδρίαση και επαναλαμβάνει ότι, κατά την άποψή του, όφειλε να είχε παραιτηθεί από τη στιγμή που αποφάσισε να κινηθεί πολιτικά. Τα μέλη του Συμβουλίου τονίζουν ότι ο Σύλλογος πρέπει να παραμείνει στήριγμα για όλους τους συγγενείς και όχι πεδίο προσωπικών στρατηγικών.
Ένα ρήγμα που δύσκολα κλείνει
Η υπόθεση δεν αφορά πλέον μόνο μια παραίτηση. Αγγίζει τον ίδιο τον χαρακτήρα και τον ρόλο του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, σε μια περίοδο που η κοινωνία παρακολουθεί με αυξημένη ευαισθησία. Το αν η σύγκρουση θα εκτονωθεί ή θα βαθύνει περαιτέρω, θα κριθεί πλέον στη γενική συνέλευση και κυρίως στο κατά πόσο μπορεί να αποκατασταθεί η χαμένη ενότητα.
