Σε βαρύ και συγκινησιακά φορτισμένο κλίμα τελείται η εξόδιος ακολουθία της σπουδαίας βυζαντινολόγου Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών.
Από νωρίς το πρωί, η σορός της τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης, όπου πολίτες, πανεπιστημιακοί, εκπρόσωποι της πολιτείας και του πολιτικού κόσμου προσήλθαν για να της πουν το τελευταίο αντίο.
Το φέρετρο είναι σκεπασμένο με τις σημαίες της Ελλάδας και της Γαλλίας, συμβολίζοντας τη διπλή της ταυτότητα και την πορεία ζωής που τη συνέδεσε άρρηκτα με τις δύο χώρες.
Η κηδεία τελείται στις 13:00 δημοσία δαπάνη, έπειτα από κοινή απόφαση των αρμόδιων υπουργών, ως ελάχιστος φόρος τιμής στην προσφορά και το διεθνές κύρος της.
Οι επικήδειοι και οι δηλώσεις
Επικήδειο θα εκφωνήσει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, τιμώντας τη διαδρομή και το αποτύπωμά της στην ακαδημαϊκή και δημόσια ζωή.
Ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης δήλωσε:
«Ήρθα να αποχαιρετήσω με διακριτικότητα και τον προσήκοντα σεβασμό μια διαπρεπή επιστήμονα, μια πολύ σημαντική γυναίκα, μια μεγάλη Ελληνίδα. Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ άφησε με την εμβληματική προσωπικότητά της μεγάλο αποτύπωμα στην ιστορία της νεότερης Ελλάδος. Αιωνία της η μνήμη».
Από την πλευρά του, ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος τόνισε:
«Η παρακαταθήκη της για τον ευρωπαϊκό και ελληνικό πολιτισμό θα είναι για πάντα κοντά μας. Αυτή είναι η αιωνιότητα που ανήκει στους ανθρώπους».
«Φάρος του Βυζαντινισμού στη Γαλλία»
Συγκινητική ήταν και η παρουσία Βυζαντινολόγων από τη Γαλλία. Ο Μιχάλης Κακούρης, εκπροσωπώντας το Comité Français des Études Byzantines, μίλησε για την καθοριστική συμβολή της.
«Ήταν ο φάρος του Βυζαντινισμού στη Γαλλία επί σειρά ετών, για να μην πω για δεκαετίες», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι η παρουσία του στο λαϊκό προσκύνημα αποτελεί «ελάχιστο φόρο τιμής».
Μια διαδρομή διεθνούς ακτινοβολίας
Γεννημένη στην Αθήνα από μικρασιατική οικογένεια, σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο ΕΚΠΑ και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για μεταπτυχιακές σπουδές. Η ακαδημαϊκή της πορεία κορυφώθηκε στο CNRS και στη Σορβόννη, όπου άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη μελέτη της βυζαντινής ιστορίας και του μεσογειακού κόσμου.
Υπηρέτησε σε κορυφαίες θέσεις πανεπιστημιακών και πολιτιστικών ιδρυμάτων στη Γαλλία και την Ελλάδα, ενώ μέχρι τα βαθιά της χρόνια συμμετείχε ενεργά στον δημόσιο διάλογο για τα μεγάλα ζητήματα της χώρας.
Η απώλειά της σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής για τη βυζαντινή ιστοριογραφία, αλλά η πνευματική της παρακαταθήκη παραμένει ζωντανή.
