Στον επικήδειο που εκφώνησε στη Μητρόπολη Αθηνών, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στάθηκε όχι μόνο στη διαδρομή της μεγάλης βυζαντινολόγου Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, αλλά και στη δική του προσωπική σχέση μαζί της.
Με λόγο προσωπικό αλλά και βαθιά πολιτικό, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποχαιρέτησε την Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, περιγράφοντάς την ως «συνοδοιπόρο της ελληνικής εξέλιξης» και ως μια προσωπικότητα που κατάφερε να ενώσει τα προσφυγικά της Αθήνας με τις πρωτεύουσες του κόσμου.
«Μια γέφυρα ανάμεσα στα προσφυγικά και τον κόσμο»
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε για μια γυναίκα που ξεκίνησε από τις γειτονιές του Βύρωνα και έφτασε στο κέντρο της παγκόσμιας ακαδημαϊκής και πνευματικής ζωής.
«Σκέφτομαι ότι η γυναίκα που αποχαιρετούμε πέτυχε να γίνει αυτό που ήθελε. Μια γέφυρα ανάμεσα στα προσφυγικά της Αθήνας και τις πρωτεύουσες του κόσμου. Μια άλλη γέφυρα που ανέδειξε το Βυζάντιο ως αναπόσπαστο στοιχείο της ελληνικής ταυτότητας», ανέφερε.
Τόνισε ότι η πορεία της δεν εγκλωβίστηκε ποτέ σε ιδεολογικές αγκυλώσεις. «Κι αυτό μακριά από ιδεολογικές αγκυλώσεις και συμπλέγματα, ώστε με οδηγούς την εμπειρία και το αποτέλεσμα να βρει αναζήτηση στη φιλελεύθερη σκέψη».
Στη συνέχεια υπογράμμισε ότι η προσφορά της δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποσπασματικά ή επιλεκτικά. «Η παρουσία της ακολουθεί ένα σύνολο, που διατρέχει η αγάπη για την ιστορία και την πατρίδα, η έγνοια για τον συνάνθρωπο και τέλος η τολμηρή άποψη και η γενναιότητα να διατυπώνεται ανεξάρτητα από τις εφήμερες ενστάσεις που ίσως συναντήσει».
Το Βυζάντιο και η εθνική ταυτότητα
Ο πρωθυπουργός επανήλθε στη σημασία του έργου της Αρβελέρ για την ιστορική συνέχεια του ελληνισμού.
«Ανέδειξε το Βυζάντιο ως αναπόσπαστο κομμάτι της εθνικής μας ταυτότητας», σημείωσε, προσθέτοντας ότι υπήρξε «ένας επιστημονικός κρίκος» που συνέδεσε την έρευνα με τη δημόσια δράση.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη λέξη «συνάνθρωπος», την οποία –όπως είπε– η ίδια θεωρούσε αμετάφραστη σε άλλη γλώσσα, επιμένοντας στο βαθύ ελληνικό της νόημα.
Κατά τον ίδιο, η διαδρομή της «κατέστη συνοδοιπόρος της ελληνικής εξέλιξης τα τελευταία εκατό χρόνια, σηματοδοτώντας, παρά τις δυσκολίες και τα πισωγυρίσματα, την πρόοδό της».
Το σημείωμα του 2015 και η προσωπική αναφορά
Ο επικήδειος έκλεισε με μια προσωπική εξομολόγηση. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποκάλυψε ότι το 2015 η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ τον ενθάρρυνε να διεκδικήσει την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.
«Με ένα μάθημα, θα ήθελα να πω το προσωπικό αντίο στην προσωπική Ελληνίδα. Ήταν σκέψεις γραμμένες στο χέρι στο πολυτονικό, το 2015, όταν με ενθάρρυνε να διεκδικήσω την ηγεσία της ΝΔ», είπε.
Και διάβασε απόσπασμα από το σημείωμά της:
«Δεν είναι ανάγκη, μετά από το “ο καλύτερος” να λες “ναι, μεν, αλλά”, όπως λ.χ. θα έπρεπε να έχει μάτια γαλανά, και όχι καστανά.
Οταν φτωχεύσουνε οι πλούσιοι, δεν θα πλουτίσουν οι φτωχοί. Μα όταν κυβερνούν ανίκανοι, ένοχοι είναι οι ικανοί».
Κλείνοντας, απηύθυνε το τελευταίο του μήνυμα: «Καλό σου ταξίδι, αγαπημένη μου Ελένη».
Με λόγο που συνδύασε ιστορία, πολιτική και προσωπική μνήμη, ο πρωθυπουργός αποχαιρέτησε μια μορφή που σφράγισε την ακαδημαϊκή και δημόσια ζωή της χώρας.
