Ο νέος πρόεδρος του Συλλόγου Θυμάτων, Παύλος Ασλανίδης, μετέφερε δημόσια τη δυσαρέσκεια πολλών γονέων, μιλώντας για σοκ και έντονη συναισθηματική φόρτιση,
με αφορμή το βίντεο που ανάρτησε η Μαρία Καρυστιανού για τη συμπλήρωση τριών ετών από τη φονική σύγκρουση στα Τέμπη, ανοίγοντας ξανά ένα μεγάλο ρήγμα ανάμεσα στους συγγενείς θυμάτων της τραγωδίας.
«Δεν τους άρεσε – Οι εικόνες είναι πολύ σκληρές». Όπως ανέφερε, αρκετοί γονείς πληροφορήθηκαν για το περιεχόμενο του βίντεο ενώ βρίσκονταν σε εκδήλωση μνήμης στην Καισαριανή, όπου αποκαλύφθηκε μνημείο για τα θύματα.
«Χθες είχαμε στην Καισαριανή ένα μνημείο αφιερωμένο για τα θύματα των Τεμπών. Όσοι γονείς ήταν εκεί και πληροφορήθηκαν για το βίντεο σοκαρίστηκαν, δεν τους άρεσε γιατί οι εικόνες είναι πολύ σκληρές», είπε χαρακτηριστικά.
Ο ίδιος σημείωσε ότι δεν γνωρίζει αν είχε ζητηθεί άδεια για τις ηχογραφήσεις φωνών που ακούγονται στο βίντεο.
«Η γυναίκα μου έκλαιγε»
Ο Παύλος Ασλανίδης μίλησε και σε προσωπικό τόνο, περιγράφοντας τη συναισθηματική φόρτιση στο σπίτι του.
«Και με τη γυναίκα μου που μίλησα το βράδυ, έκλαιγε. Είδε εικόνες που δεν είχε ξαναδεί», ανέφερε.
Και πρόσθεσε:
«Να σκεφτείτε ότι είδα χθες το όνομα του γιου μου σε ένα μάρμαρο και λύγισα για πρώτη φορά, όχι να δεις αυτό το πράγμα, νομίζω ήταν λάθος».
Αιχμές για το πολιτικό timing
Ο πρόεδρος του Συλλόγου επανέλαβε τη διαφωνία του με την απόφαση της Μαρίας Καρυστιανού να πολιτευτεί, ειδικά στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία.
«Αν και είναι δικαίωμα του καθενός να πολιτευτεί, εγώ το έχω ξαναπεί ότι το timing δεν ήταν το καλύτερο επειδή ξεκινούν τα δικαστήρια. Αν ήθελε να κάνει κάτι ή θα έπρεπε να το κάνει πριν τις εκλογές ή αφού ολοκληρωθούν τα δικαστήρια. Δεν μπορεί να ανακοινώνεις ότι θα κάνεις κόμμα ενώ έχεις πολεμήσει τόσο πολύ, είναι σαν να παρατάς τη μάχη», δήλωσε.
Τι περιλαμβάνει το βίντεο
Στο βίντεο που ανάρτησε η Μαρία Καρυστιανού περιλαμβάνονται εικόνες από το δυστύχημα, ηχητικά ντοκουμέντα, πλάνα αρχείου, καθώς και η ίδια να ζητά δικαιοσύνη και να καλεί σε συμμετοχή στη συγκέντρωση της 28ης Φεβρουαρίου.
Στο μήνυμά της αναφέρει: «Για κάποιους ήταν δυστύχημα, για εμάς ένα διαχρονικό έγκλημα που πάγωσε τον χρόνο. Τα 57 θύματα δεν ήταν απλοί αριθμοί, ήταν πρόσωπα με ζωή, με όνειρα, με οικογένειες. Μια ολόκληρη γενιά που δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό της. Η μνήμη δεν κρατιέται ζωντανή μόνο μέσα από τις συγκεντρώσεις, αλλά από την ευθύνη όλων μας που εδώ και τρία χρόνια ζητά απαντήσεις. Δεν ζητάμε εκδίκηση, διψάμε για δικαιοσύνη.
Το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου κατεβαίνουμε ξανά στον δρόμο για να ενώσουμε τις φωνές μας, τις μνήμες μας, να απαιτήσουμε λογοδοσία, για τα παιδιά μας που χάθηκαν, για τις 57 ψυχές που ζητούν δικαίωση κι αλήθεια, για να μη συμβεί ποτέ ξανά, για την καλύτερη Ελλάδα που άξιζε στους 57, που αξίζει σε όλους μας. Γιατί όταν ένα κράτος φροντίζει να ξεχνάμε, εμείς οι πολίτες οφείλουμε να θυμόμαστε».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η συζήτηση που άνοιξε δεν αφορά μόνο το περιεχόμενο του βίντεο. Αγγίζει βαθιά το πώς τιμάται η μνήμη των θυμάτων και πού τελειώνει η προσωπική επιλογή και πού αρχίζει η συλλογική ευθύνη.
