Με λόγια που δεν αφήνουν κανέναν αδιάφορο, για μια μάνα που έχει χάσει το παιδί της, η Μαρία Καρυστιανού επέστρεψε δημόσια το βράδυ της επετείου της τραγωδίας των Τεμπών. Στις 23:18 την ώρα που, όπως γράφει, «σου έκοψαν το νήμα της ζωής σου» απευθύνθηκε στην κόρη της, Μάρθη, και ταυτόχρονα σε μια ολόκληρη κοινωνία που ζητά δικαιοσύνη.
Η ανάρτησή της δεν ήταν απλώς ένα μνημόσυνο λόγου. Ήταν μια ανοιχτή υπόσχεση συνέχειας, αγώνα και σύγκρουσης με ό,τι όπως υποστηρίζει επιχειρεί να συγκαλύψει ευθύνες για την τραγωδία της 28ης Φεβρουαρίου 2023.
«Εκείνη η νύχτα άλλαξε τα πάντα»
«Αγαπημένο μου παιδί, Μάρθη μου», ξεκινά. Και συνεχίζει περιγράφοντας την ημέρα που «ο χρόνος σταμάτησε» και η ίδια βρέθηκε αντιμέτωπη με «την απόλυτη διαπλοκή και την αδίστακτη διαφθορά».
Στην ανάρτησή της αναγνωρίζει τη δική της οδύνη και ενοχή:
«Λυπάμαι που δεν αναγνώρισα τον κίνδυνο, που δεν έδρασα νωρίτερα, που άθελα μου έμεινα παγωμένη στην ψευδαίσθηση ότι τίποτα δεν αλλάζει σε αυτή τη χώρα».
Και δίνει όρκο συνέχειας:
«Υπόσχεση σου δίνω ότι δεν θα κουραστώ ποτέ. Θα γυρίσω κάθε δικαστήριο, κάθε πλατεία, κάθε γωνιά της Ευρώπης, όσο και όπου χρειαστεί».
«Δεν θα σωπάσω – Δεν θα συμβιβαστώ»
Η μητέρα ενός από τα θύματα της τραγωδίας ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται να κάνει πίσω.
«Και δεν θα σωπάσω!! Η αλήθεια θα ανασταίνεται και θα αναδύεται πάντα λαμπερή, γιατί το φως δεν θάβεται στα μπάζα τους».
Και προσθέτει:
«Ούτε θα συμβιβαστώ!! Η δικαίωση δεν είναι εκδίκηση· είναι το χρέος μου στο τελευταίο σου βλέμμα — αυτό που δεν πρόλαβα να συναντήσω — και στην ανάσα σου που πήραν από την αγκαλιά μου».
Στο κείμενό της κάνει αναφορά σε «βουλευτικές ασυλίες» και «κατ’ επίφαση εξεταστικές», τονίζοντας πως, απέναντι σε αυτές, «εμείς γινόμαστε εκατομμύρια πολίτες, ενωμένοι και δυνατοί».
«Δεν δεχόμαστε το “πάμε κι όπου βγει”»
Η φράση που σημάδεψε τη δημόσια συζήτηση μετά την τραγωδία επιστρέφει μέσα από τα λόγια της.
«Δεν δεχόμαστε το “πάμε κι όπου βγει” ως τρόπο λειτουργίας αυτής της κοινωνίας. Διεκδικούμε μια χώρα όπου τα παιδιά μας θα ζουν με ασφάλεια».
Στέκεται ιδιαίτερα στην ενότητα που – όπως υπογραμμίζει – γεννήθηκε μέσα από τον πόνο.
«Δες αυτές τις χιλιάδες ανθρώπους που έγιναν πάλι η οικογένειά μας. Δες τα νέα παιδιά που αρνούνται να σκύψουν το κεφάλι».
Και καταλήγει:
«Σήμερα, βγήκαμε ξανά στους δρόμους και αποδείξαμε για ακόμη μια φορά ότι το φως μπορεί να νικήσει το σκοτάδι. Δικαιοσύνη παντού! Σας ευχαριστώ που είστε δίπλα μας».
Η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού δεν λειτουργεί μόνο ως προσωπικό μήνυμα μνήμης. Λειτουργεί ως δημόσια δήλωση συνέχειας ενός αγώνα που, δύο χρόνια μετά την τραγωδία, παραμένει ανοιχτός. Και όσο εκείνη δηλώνει «δεν θα σωπάσω», η υπόθεση των Τεμπών συνεχίζει να βαραίνει την πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας.
