Ο δημόσιος διάλογος γύρω από την πορεία της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας συχνά αναλώνεται σε πολιτικές αντιπαραθέσεις, ωστόσο η πραγματική εικόνα της χώρας αποτυπώνεται αποκλειστικά μέσα από τα αδιαμφισβήτητα στατιστικά δεδομένα. Η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) έδωσε στη δημοσιότητα τη νέα έκδοση του τριμηνιαίου δημοσιεύματος «Ελλάς με Αριθμούς» για την περίοδο Απριλίου – Ιουνίου 2026, προσφέροντας μια εξαιρετικά αναλυτική και πολυδιάστατη χαρτογράφηση του κράτους.
Η ενδελεχής δημοσιογραφική επεξεργασία των στοιχείων αποκαλύπτει μια Ελλάδα δύο ταχυτήτων: μια χώρα που προσπαθεί να διατηρήσει τη μακροοικονομική της σταθερότητα και να ενισχύσει το ψηφιακό της προφίλ, αλλά ταυτόχρονα παλεύει με βαθιές, δομικές παθογένειες, όπως ο δημογραφικός χειμώνας, ο πληθωρισμός που πλήττει τα νοικοκυριά και το υψηλό ποσοστό κοινωνικού αποκλεισμού.
Η πορεία του ΑΕΠ και ο επίμονος πληθωρισμός της καθημερινότητας
Ο βασικός δείκτης μέτρησης της οικονομικής ευημερίας, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), συνεχίζει να κινείται σε θετικό έδαφος, αν και οι ρυθμοί μεγέθυνσης παραμένουν μετριοπαθείς. Για το σύνολο του 2025, η ελληνική οικονομία κατέγραψε ετήσια μεταβολή όγκου (σε σταθερές τιμές 2020) της τάξης του 2,1%. Αυτή η θετική τάση φαίνεται να διατηρείται και κατά τους πρώτους μήνες του 2026, καθώς το πρώτο τρίμηνο (Q1) έκλεισε με ετήσια μεταβολή του ΑΕΠ στο 2,0%. Σε απόλυτα νούμερα, το ΑΕΠ της χώρας σε τρέχουσες αγοραίες τιμές για το 2025 διαμορφώθηκε στα 248,35 δισεκατομμύρια ευρώ.
Αυτή η μακροοικονομική σταθερότητα, ωστόσο, επισκιάζεται σοβαρά από τη συνεχιζόμενη πίεση στο καλάθι της νοικοκυράς. Τα επίσημα στοιχεία καταδεικνύουν μια ανησυχητική ανθεκτικότητα των ανατιμήσεων. Ειδικότερα, τον Μάιο του 2026, ο Εθνικός Δείκτης Τιμών Καταναλωτή (ΔΤΚ) σημείωσε ετήσια μεταβολή 5,2%, ακολουθώντας το επίσης υψηλό 5,4% του Απριλίου του ίδιου έτους. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει ότι η ακρίβεια συνεχίζει να διαβρώνει το διαθέσιμο εισόδημα, αποτελώντας τον μεγαλύτερο «βραχνά» για τη μεσαία τάξη.
Η αγορά εργασίας ανάμεσα στη βελτίωση και την εποχικότητα
Στο μέτωπο της απασχόλησης, η συνολική εικόνα του 2025 παρουσιάζει σαφή σημάδια ανάκαμψης, καταγράφοντας μείωση του μέσου ετήσιου ποσοστού ανεργίας στο 8,9%. Στη διάρκεια του έτους, ο αριθμός των απασχολουμένων ανήλθε στα 4.339.700 άτομα, ενώ οι άνεργοι περιορίστηκαν στις 422.000.
Παρά ταύτα, η αγορά εργασίας δεν έχει αποβάλει την έντονη εποχικότητά της. Σύμφωνα με τα νεότερα δεδομένα, κατά το πρώτο τρίμηνο (Q1) του 2026 το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε ξανά στο 10,6% , με τον συνολικό αριθμό των ανέργων να σκαρφαλώνει στα 508.400 άτομα. Εξίσου προβληματική είναι η ποιοτική διάρθρωση της ανεργίας: οι μακροχρόνια άνεργοι (δηλαδή όσοι αναζητούν εργασία για διάστημα 12 μηνών και άνω) ανέρχονταν το 2025 σε 235.500 άτομα, αντιπροσωπεύοντας το δυσθεώρητο 55,8% του συνολικού αριθμού των ανέργων.
Ο δημογραφικός χειμώνας ως ευθεία εθνική απειλή
Το πλέον ανησυχητικό, ίσως, εύρημα ολόκληρης της έκθεσης αφορά τη δραματική πορεία συρρίκνωσης και γήρανσης του ελληνικού πληθυσμού. Βάσει της τελευταίας Απογραφής, ο μόνιμος πληθυσμός της χώρας (το 2021) διαμορφώθηκε στα 10.482.487 άτομα, υποχωρώντας κατά 3,1% σε σύγκριση με την απογραφή του 2011.
Το δημογραφικό ισοζύγιο του 2024 επιβεβαιώνει την επιτάχυνση της κρίσης. Καταγράφηκαν μόλις 68.467 γεννήσεις, την ώρα που οι θάνατοι ανήλθαν στους 126.916, δημιουργώντας ένα συντριπτικά αρνητικό φυσικό ισοζύγιο της τάξης των -58.449 ατόμων. Την ίδια στιγμή, ο δείκτης γήρανσης της χώρας έχει εκτοξευθεί, αγγίζοντας το 182,0 το 2024, έναντι 162,2 που ήταν το 2020. Η επιτάχυνση αυτής της τάσης θέτει εν αμφιβόλω την ομαλή λειτουργία της εθνικής οικονομίας σε βάθος δεκαετίας.
Οι σκληροί δείκτες της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού
Ενώ το ΑΕΠ αυξάνεται, τα οφέλη της ανάπτυξης δεν φαίνεται να διαχέονται με ισότιμο τρόπο στην κοινωνία. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ο κίνδυνος φτώχειας (μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις) για το σύνολο του πληθυσμού διαμορφώθηκε στο 19,6% το 2025.
Η πραγματική τραγωδία, όμως, αποτυπώνεται στη σύνδεση της φτώχειας με την εργασιακή κατάσταση. Ενώ για τους εργαζομένους το ποσοστό κινδύνου φτώχειας βρισκόταν στο 9,9% το 2025, για τους ανέργους εκτινάχθηκε στο εντυπωσιακό 48,5%. Επιπρόσθετα, ένα τεράστιο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας, το 27,5% του πληθυσμού το 2025, βρισκόταν αντιμέτωπο με τον κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, σύμφωνα με τον δείκτη της στρατηγικής «Ευρώπη 2030».
Το εμπορικό έλλειμμα και η ψηφιακή αναβάθμιση
Στο πεδίο των εξωτερικών συναλλαγών, η χώρα παραμένει δέσμια της υψηλής εξάρτησής της από τις εισαγωγές. Για το έτος 2025, οι συνολικές εξαγωγές αγαθών (συμπεριλαμβανομένης της αξίας των πετρελαιοειδών και των πλοίων) ανήλθαν σε 48,66 δισεκατομμύρια ευρώ, σημειώνοντας μικρή ετήσια πτώση 2,7%. Αντίθετα, οι εισαγωγές διαμορφώθηκαν στα 82,45 δισεκατομμύρια ευρώ, οδηγώντας το εμπορικό ισοζύγιο σε βαθύ έλλειμμα ύψους -33,80 δισεκατομμυρίων ευρώ. Το έλλειμμα αυτό αντιπροσωπεύει το 13,6% του ΑΕΠ της χώρας, αναδεικνύοντας τη διαχρονική ανισορροπία της ελληνικής παραγωγικής βάσης.
Αχτίδα αισιοδοξίας αποτελεί η ταχεία προσαρμογή της κοινωνίας στην ψηφιακή εποχή. Το 2025, η διείσδυση του διαδικτύου ήταν σχεδόν καθολική, με το 88,7% των νοικοκυριών να διαθέτει σύνδεση από την κατοικία του. Επιπλέον, το 69,2% του πληθυσμού πραγματοποίησε ηλεκτρονικές αγορές, αποδεικνύοντας την οριστική μεταστροφή των καταναλωτικών συνηθειών.
Εδώ μπορείτε να βρείτε την αναλυτική έκθεση της ΕΛΣΤΑΤ
