Τεχνικής φύσεως εμπόδιο ύψους 13 εκατ. ευρώ!
Σε σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες τείνει να εξελιχθεί το ζήτημα της χρηματοδότησης των δικαιούχων – ιδιοκτητών παιδικών σταθμών που έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα με τον διακριτικό τίτλο: «Προώθηση και υποστήριξη παιδιών για την ένταξή τους στην προσχολική εκπαίδευση καθώς και για τη πρόσβαση παιδιών σχολικής ηλικίας, εφήβων και ατόμων με αναπηρία, σε υπηρεσίες δημιουργικής απασχόλησης». Πρόκειται, ουσιαστικά, για τα πιο γνωστά ως πρόγραμμα voucher που έχουν ενταχθεί στο ΕΣΠΑ.
Ποιο το πρόβλημα; Μα το γεγονός πως επί 5μηνο έχει καθυστερήσει η καταβολή συνολικού ποσού της τάξεως των 13 εκατομμυρίων ευρώ που οφείλεται στους παιδικούς σταθμούς του προγράμματος. Αφορά δε σε χρήματα από το προηγούμενο σχολικό έτος.
Εξυπακούεται πως και το φετινό δίμηνο – μέχρι ώρας – Σεπτεμβρίου -Οκτωβρίου δεν έχει υπάρξει η παραμικρή καταβολή χρημάτων από μέρους της Πολιτείας.
Η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως η αδυναμία καταβολής των οφειλόμενων προς τους παιδικούς σταθμούς έγκειται σε τεχνικής υφής ζήτημα, προφανώς σε σχέση με το ΕΣΠΑ 2021-2027 και τους πόρους που απορρέουν εξ’ αυτών, καθώς υπενθυμίζεται πως αποτελεί κοινό μυστικό πως τα εν λόγω voucher είναι μια (ακόμη) πατέντα από τους Δήμους και την κεντρική κυβέρνηση έτσι ώστε να υπάρξει μιας μορφής (πολύτιμης) οικονομικής στήριξης προς τους περισσότερο ευάλωτους (και όχι μόνο) γονείς.
Αυτή τη στιγμή, στον ορίζοντα δείχνει να προκρίνεται η εισαγωγή μιας ειδικής διάταξης από μέρους του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, στην κατεύθυνση της υπερπήδησης του τεχνικού ζητήματος που εμποδίζει την ομαλή καταβολή των οφειλόμενων 13 εκατομμυρίων ευρώ, αλλά και όσων απορρέουν από το πρώτο δίμηνο του τρέχοντος εκπαιδευτικού έτους, προς τους παιδικούς σταθμούς της χώρας.
46 δισ. ευρώ με (πραγματική) αξία 10 δισ. ευρώ;
Στο εξαιρετικά ευρύ ποσό των 46 δισεκατομμυρίων ευρώ ανέρχονται οι οφειλές από τρίτους προς τον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ), ποσό που προέκυψε συσωρευτικά εδώ και αρκετά χρόνια.
Όπως είθισται να συμβαίνει στην Δημόσια ζωή, όλα βαίνουν καλώς και ουδείς ασχολείται με κάτι, έως ότου κάποιος «σκαλίσει» ένα ζήτημα ή απαιτηθεί η ανεύρεση «φρέσκων» κεφαλαίων και δη από πηγές που δεν είχαν εκ των προτέρων προσμετρηθεί είτε καν υπολογιστεί.
Κάπως έτσι προέκυψε και με την περίπτωση του ΕΦΚΑ, με αποτέλεσμα να έχει προκύψει μεγάλος «πονοκέφαλος» σε σχέση με την εξεύρεση τρόπων αποτελεσματικής επίλυσής του.
Έπειτα από συνεχείς συσκέψεις αρμόδιων υπηρεσιακών στελεχών, αλλά και της ίδιας της φυσικής ηγεσίας του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, φαίνεται πως βρισκόμαστε στην διαδικασία επεξεργασίας μιας πολυεπίπεδης στρατηγικής, η οποία ωστόσο θα έχει ένα και κύριο ζητούμενο: Την δυνατότητα είσπραξης ποσοστού 22-25% του συνόλου των οφειλομένων.
Βλέπετε, η σημερινή ηγεσία του υπουργείου, αλλά και τα αρμόδια υπηρεσιακά στελέχη περί της ασφάλισης δεν τρέφονται από αυταπάτες, πολλώ δε μάλλον τους αρέσει να κυνηγούν ανεμόμυλους. Κι αυτό, καθώς αντιλαμβάνονται πως σε αυτά τα 46 δισεκατομμύρια ευρώ, ένα σημαντικό ποσοστό αφορά σε εταιρείες-σκελετούς ή ακόμη και φυσικά πρόσωπα, που αμφότερα έχουν πάψει να υφίστανται επιχειρηματικά, μα και φυσικά στον μάταιο τούτο κόσμο…
Οπότε, σε μια έκφραση (άκρως) ρεαλιστικής πολιτικής, επέλεξαν να στοχεύσουν σε ένα ποσό της τάξεως των 10 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Σύντομα, δε, και μέχρι το τέλος του 2023 εκτιμάται πως θα έχουν μορφοποιήσει τόσο την στρατηγική επίτευξης του προαναφερθέντος στόχους περί των εισπράξεων, όσο και το go-to plan.
