«Πίσω από τους ψευτοπατριωτισμούς του παρόντος κρύβονται συχνά οι αποτυχίες του μέλλοντος», τόνισε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας από τη Λευκωσία στο μνημόσυνο του αείμνηστου προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Γλαύκου Κληρίδη.
Ο πρωθυπουργός τίμησε τον ηγέτη που, όπως είπε, «έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του παλεύοντας για την πατρίδα του, την Κύπρο», χαρακτηρίζοντάς τον ως έναν από τους σπουδαιότερους πολιτικούς της σύγχρονης ιστορίας του νησιού.
«Επέλεξε τον δρόμο της αλήθειας και όχι των συνθημάτων»
Στον επιμνημόσυνο λόγο του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης περιέγραψε τον Γλαύκο Κληρίδη ως έναν ηγέτη με όραμα, πίστη και ρεαλισμό.
«Επέλεξε τον δρόμο της αλήθειας και όχι των συνθημάτων και υπήρξε ένα αξιοθαύμαστο πολιτικό ανάστημα», σημείωσε, προσθέτοντας ότι ο Κληρίδης αντιστάθηκε στη δημαγωγία και τον λαϊκισμό και έμεινε πιστός στην ευθύνη και στη λογική.
Ο πρωθυπουργός στάθηκε ιδιαίτερα στη στρατηγική διορατικότητα του Κληρίδη, επισημαίνοντας ότι ήταν από τους πρώτους που αναγνώρισαν πως ένα ανεξάρτητο κυπριακό κράτος ήταν η βέλτιστη λύση για την επιβίωση του ελληνισμού στο νησί, αλλά και θερμός υποστηρικτής της ευρωπαϊκής πορείας της Κύπρου από το 1976.
«Αθήνα και Λευκωσία συμβαδίζουν με απόλυτη ταύτιση»
Αναφερόμενος στη σημερινή συγκυρία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε πως Ελλάδα και Κύπρος παραμένουν «φάροι σταθερότητας στη νοτιοανατολική Μεσόγειο», σε ένα περιβάλλον γεμάτο προκλήσεις και ανατροπές.
«Οι δύο χώρες θωρακίζουν την άμυνά τους και συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωση του νέου ενεργειακού χάρτη της περιοχής», είπε, προσθέτοντας ότι «Αθήνα και Λευκωσία συμβαδίζουν με απόλυτη ταύτιση στον ίδιο δρόμο».
«Η καθήλωση μπορεί να σημαίνει οπισθοχώρηση»
Κλείνοντας την ομιλία του, ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στο Κυπριακό, υπογραμμίζοντας την ανάγκη ενεργής διπλωματίας και αναζήτησης δίκαιης λύσης.
«Η εμπειρία του Κληρίδη και το απόσταγμα των τελευταίων δεκαετιών μας διδάσκουν ότι η καθήλωση μπορεί να συνεπάγεται οπισθοχώρηση», τόνισε χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, προειδοποίησε ότι «πίσω από τις κορώνες ψευτοπατριωτισμού του παρόντος κρύβονται συχνά οι αποτυχίες του μέλλοντος», σημειώνοντας πως «ούτε η Λευκωσία ούτε η Αθήνα έχουν ανάγκη από ψευδοπατριωτισμούς, αλλά από τον πατριωτισμό της ευθύνης, του ρεαλισμού και του αποτελέσματος».
