Εκεί που πήγε να πάρει μια ανάσα ο θεατρικός κόσμος της χώρας μας μετά από δύο ολόκληρα χρόνια πανδημία, κλειστών θεάτρων, κινηματογράφων κτλ., ήρθε μια νομοθετική ρύθμιση για να φέρει και πάλι αναστάτωση και πρωτόγνωρες καταστάσεις στη ζωή των ηθοποιών.
Η αλήθεια είναι, πως συνομιλώντας με παλαιούς συναδέλφους που καλύπτουν το καλλιτεχνικό ρεπορτάζ, δεν μπορούσαμε να θυμηθούμε απεργία των ηθοποιών στην Ελλάδα από την αποχώρηση των Γερμανών το 1944 μέχρι και σήμερα. Μπορεί να κάνουμε και λάθος… Αλλά δεν θυμηθήκαμε κάποια!
Οι ηθοποιοί διαμαρτύρονται διότι η νομοθετική ρύθμιση που προωθεί η κυβέρνηση εξισώνει τις θεατρικές σχολές με τα Λύκεια.
Από την πλευρά της η κυβέρνησης, δια της υπουργού Πολιτισμού, Λίνας Μενδώνη, μετά τις αντιδράσεις καλεί τους διαφωνούντες να καθίσουν σε ένα τραπέζι και να τα βρουν.
Θα πρέπει να αντιληφθούν όλες οι πλευρές και της κυβέρνησης και των ηθοποιών, ότι είναι προς το συμφέρον όλων να βρεθεί μια λύση.
Σύμφωνα με πληροφορίες του GOVNEWS και της στήλης Government, ο πρωθυπουργός έδωσε εντολή να γίνουν οι απαραίτητες αλλαγές από το υπουργείο Πολιτισμού ώστε να εξομαλυνθεί η κατάσταση.
Μάλιστα, όπως μας είπαν καλές πηγές, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι ευχαριστημένος από τους χειρισμούς του υπουργείου Πολιτισμού στο συγκεκριμένο θέμα και έχει ζητήσει εξηγήσεις.
Από την άλλη πλευρά όμως, υπήρξαν γνωστοί και αγαπητοί ηθοποιοί, που δεν έκλεισαν τα θέατρά τους και δεν συμμετείχαν στην απεργιακή κινητοποίηση, όπως η Κάτια Δανδουλάκη και η Ελένη Ράντου, οι οποίες δέχθηκαν «σφοδρή» επίθεση από συναδέλφους τους για την επιλογή της.
Και είναι απορίας άξιο γιατί δέχθηκαν τέτοια επίθεση και μάλιστα από συναδέλφους τους στον καλλιτεχνικό χώρο που φημίζονται για την ελευθερία σκέψης, συναισθημάτων και δημοκρατικών ενεργειών.
Δεν είναι δυνατόν από την μια πλευρά να δηλώνεις δημοκράτης και φιλελεύθερος και από την άλλη πλευρά να επιτίθεσαι σε όποιον έχει διαφορετική άποψη από τη δική σου. Κάπου το «έχασαν» εδώ το παιχνίδι…
Η ουσία είναι πάντως ότι μπορεί να βρεθεί λύση και εκεί πρέπει να εστιάσουν οι πάντες.
Το θέατρο είναι πολιτισμός και είναι απαραίτητο συστατικό σε μια δημοκρατία.
Καλό θα είναι και στο υπουργείο Πολιτισμού να βάλουν λίγο νερό στο κρασί τους.
