Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής, ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν είναι απλώς μια γεωπολιτική σύγκρουση είναι μια ανοιχτή πληγή που συνεχίζει να ματώνει. Με αφορμή τη συμπλήρωση τετραετίας από την 24η Φεβρουαρίου 2022, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έστειλε σαφές μήνυμα στήριξης προς το Κίεβο, επαναλαμβάνοντας τη σταθερή θέση της Ελλάδας υπέρ της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας.
«Τέσσερα χρόνια αργότερα, η Ουκρανία υπερασπίζεται την κυριαρχία της με θάρρος και ανθεκτικότητα. Επαναβεβαιώνουμε την ακλόνητη υποστήριξή μας στην ανεξαρτησία της, στον λαό της και σε μια ειρήνη που τηρεί το διεθνές δίκαιο», ανέφερε ο πρωθυπουργός. Και πρόσθεσε με νόημα: «Είθε η επόμενη επέτειος να μην σηματοδοτήσει άλλον έναν χρόνο πολέμου, αλλά μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη».
Four years on, Ukraine defends its sovereignty with courage and resilience. We reaffirm our unwavering support for its independence, its people, and for a peace that upholds international law. May the next anniversary mark not another year of war, but a just and lasting peace.
— Prime Minister GR (@PrimeministerGR) February 24, 2026
Η Ελλάδα επανατοποθετείται καθαρά στο πλευρό της Ουκρανίας
Η τοποθέτηση του πρωθυπουργού δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Η Αθήνα παραμένει σταθερά ευθυγραμμισμένη με το διεθνές δίκαιο και τις ευρωπαϊκές αποφάσεις, στηρίζοντας την Ουκρανία όχι μόνο σε επίπεδο δηλώσεων αλλά και σε επίπεδο πολιτικής στάσης.
Το μήνυμα έρχεται σε μια περίοδο όπου η σύγκρουση συνεχίζεται χωρίς σαφή ορίζοντα λήξης και η διεθνής κοινότητα αναζητά διέξοδο που θα διασφαλίζει βιώσιμη και δίκαιη ειρήνη.
Οι ζωές που κόπηκαν στα δύο
Τέσσερα χρόνια μετά, ο πόλεμος δεν μετριέται μόνο σε εδάφη και απώλειες στρατιωτικού εξοπλισμού. Μετριέται σε πρόσωπα.
Η 47χρονη Τετιάνα Χιμιόν δίδασκε χορό στο Σλοβιάνσκ. Από παιδί ζούσε για τη μουσική και τους διαγωνισμούς. «Πιστεύαμε ότι ο κόσμος ήταν όμορφος και καλός», λέει. Σήμερα υπηρετεί ως ελεύθερη σκοπεύτρια στον ουκρανικό στρατό. Εκπαιδεύτηκε στην Ευρώπη, βρέθηκε στην πρώτη γραμμή και εξηγεί: «Η σκοποβολή είναι δημιουργική αλλά και μαθηματική. Και αγαπώ και τα δύο». Έχει δύο γιους και εύχεται να μη χρειαστεί ποτέ να ζήσουν όσα ζει η ίδια.
Η 43χρονη Οξάνα Οσιπένκο έχασε τον σύζυγό της σε ρωσική αεροπορική επιδρομή στο Τσερνίχιβ. «Για ενάμιση χρόνο ζούσα με την αίσθηση ότι μπορεί να ανοίξει η πόρτα και να μπει μέσα», λέει. Ο μικρός της γιος έχει πλέον περάσει περισσότερα χρόνια χωρίς τον πατέρα του απ’ όσα έζησε μαζί του.
Η 30χρονη Λίλια ζει με την αγωνία για τον σύντροφό της, Μπόχνταν, ο οποίος συνελήφθη μετά την εισβολή και καταδικάστηκε σε 18 χρόνια φυλάκιση στη Ρωσία. «Είναι ένας μόνιμος φόβος για τη ζωή και την υγεία του», λέει. Κάθε Κυριακή στέκεται στο Κίεβο σε συγκεντρώσεις για τους αιχμαλώτους πολέμου. «Είναι δύσκολο να δίνεις ομορφιά στη σκηνή, όταν μέσα σου νιώθεις άδεια».
Ο Ρουσλάν Κνις ήταν 16 ετών όταν είδε τα πρώτα ρωσικά αεροσκάφη στον ουρανό. Στα 20 του έχει χάσει χέρια και πόδια από επίθεση drone στο Χάρκοβο. «Υπάρχουν στιγμές που σε κατακλύζει η απόγνωση», παραδέχεται. «Αλλά ίσως η μοίρα να έχει άλλα σχέδια». Ετοιμάζεται για προσθετικά μέλη στις Ηνωμένες Πολιτείες και παλεύει να κρατήσει το χιούμορ του.
Ο Γιάροσλαβ Νεχόντα είδε τη ζωή του να γκρεμίζεται τα ξημερώματα της 22ας Οκτωβρίου, όταν ρωσικό drone τύπου Shahed έπληξε το σπίτι του στο χωριό Ποχρέμπι, κοντά στο Κίεβο. Η σύζυγός του, η έξι μηνών κόρη τους και η ανιψιά του σκοτώθηκαν. «Αν είχε πέσει μισό μέτρο πιο δίπλα, θα ζούσαν», λέει. Προσπαθούσαν σχεδόν 20 χρόνια να αποκτήσουν παιδί. «Δεν είμαι πια 20 χρονών. Αλλά πρέπει να συνεχίσω».
Ο 25χρονος Ιβάν Χμελνίτσκι υπηρετεί ως διασώστης πρώτης γραμμής. Ανταποκρίνεται σε επιθέσεις με πυραύλους και drones, κοιμάται με το κινητό κάτω από το μαξιλάρι και ξέρει ότι ακόμη και στο ρεπό του μπορεί να κληθεί μέσα σε μία ώρα. Ο φόβος, όπως λέει, έδωσε τη θέση του στην εμπειρία.
Η 77χρονη Λιουντμίλα Σίτικ έχασε το σπίτι της στο Βουχλεντάρ. Μετακινήθηκε εννέα φορές και σήμερα ζει σε κοινωνική κατοικία κοντά στο Κίεβο. «Στην αρχή δεν άντεχα», λέει. «Αλλά θα ζήσουμε. Δεν θα πεθάνουμε».
Μια επέτειος που δεν είναι τυπική
Η τετραετία από την έναρξη του πολέμου δεν αποτελεί απλώς έναν ακόμη σταθμό στο ημερολόγιο. Είναι υπενθύμιση ότι ο πόλεμος συνεχίζεται, ότι οικογένειες διαλύθηκαν, ότι νέοι άνθρωποι μεγάλωσαν μέσα σε σειρήνες και καταφύγια.
Το μήνυμα του Έλληνα πρωθυπουργού συνδέεται με αυτή την πραγματικότητα: η ειρήνη δεν μπορεί να είναι απλώς παύση πυρός. Πρέπει να είναι δίκαιη, με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και στην κυριαρχία της Ουκρανίας.
Τέσσερα χρόνια μετά, η σύγκρουση δεν έχει τελειώσει. Οι άνθρωποι όμως συνεχίζουν. Και αυτή είναι ίσως η πιο δυνατή εικόνα του πολέμου.
