Με ένα καυστικό άρθρο στην εφημερίδα «Καθημερινή», ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, αποδομεί το «αφήγημα» περί καταστρατήγησης της ελευθερίας των ΜΜΕ στην Ελλάδα. Παραθέτει τις θεσμικές τομές της κυβέρνησης και απαντά στους «συγγραφείς» ενός παραμυθιού που, όπως τονίζει, «δεν έχει δράκο».
Σε μια περίοδο όπου η παραπληροφόρηση και ο πολιτικός λαϊκισμός επιχειρούν να πλήξουν τη διεθνή εικόνα της χώρας, ο Παύλος Μαρινάκης παρεμβαίνει δημόσια για να αποκαταστήσει την αλήθεια σχετικά με το κράτος δικαίου και την ενημέρωση στην Ελλάδα. Υπό τον τίτλο «Θωρακίζοντας την ελευθερία του Τύπου στην πράξη», ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ξεκαθαρίζει ότι η ελευθερία του λόγου δεν είναι απλώς προστατευμένη, αλλά πιο ισχυρή από ποτέ.
Η «ενορχηστρωμένη» επίθεση και η σύγκριση με αυταρχικά καθεστώτα
Ο κ. Μαρινάκης ξεκινά την παρέμβασή του επισημαίνοντας την ύπαρξη μιας συντονισμένης προσπάθειας απαξίωσης της χώρας. Συγκεκριμένοι κύκλοι, σύμφωνα με τον ίδιο, επιχειρούν να δημιουργήσουν την ψευδή εντύπωση ότι η ελευθερία του Τύπου παραβιάζεται με κυβερνητική σφραγίδα.
«Πρόκειται για ένα αφήγημα που έντεχνα διαμορφώνεται από διάφορους κύκλους που εμφανίζουν τη χώρα να βρίσκεται σε χειρότερη θέση ακόμη και από χώρες που έχουν αυταρχικά καθεστώτα», υπογραμμίζει χαρακτηριστικά.
Οι 5 πυλώνες της θεσμικής θωράκισης
Αντί για γενικόλογες διακηρύξεις, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος παραθέτει συγκεκριμένα πεπραγμένα που άλλαξαν το τοπίο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης τα τελευταία χρόνια. Η κυβέρνηση, όπως αναφέρει, πέρασε από τα λόγια στις πράξεις μέσω:
-
Διαφάνειας στη Χρηματοδότηση: Δημιουργία των Μητρώων Τύπου (έντυπου και ηλεκτρονικού), ώστε να είναι σαφές ποιος κατέχει και ποιος χρηματοδοτεί κάθε μέσο.
-
Αξιοκρατίας στις Διοικήσεις: Καθιέρωση διαφανών διαδικασιών για την επιλογή των διοικήσεων στα δημόσια ΜΜΕ, μακριά από κομματικούς εναγκαλισμούς.
-
Ελέγχου της Κρατικής Διαφήμισης: Υποχρεωτική δημοσιοποίηση των κονδυλίων, διασφαλίζοντας ότι οι πόροι κατανέμονται με αντικειμενικά κριτήρια.
-
Προστασίας από τις SLAPPs: Νομοθετικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση των καταχρηστικών αγωγών που σκοπό έχουν να φιμώσουν τους δημοσιογράφους.
-
Ποινικού Εκσυγχρονισμού: Κατάργηση της απλής δυσφήμισης, μια κίνηση που απελευθερώνει την ερευνητική δημοσιογραφία από τον φόβο αβάσιμων διώξεων.
Το «πιστοποιητικό» της Κομισιόν και ο δείκτης του Κράτους Δικαίου
Ο κ. Μαρινάκης δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην εξωτερική αξιολόγηση της Ελλάδας, η οποία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την εγχώρια τοξική κριτική. Επισημαίνει ότι για πρώτη φορά στα χρονικά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγνώρισε «εξαιρετικά θετική» πρόοδο στην ετήσια έκθεσή της για το κράτος δικαίου.
«Αυτές οι παρεμβάσεις είναι ο επίσημος ‘δείκτης’ συνολικά για το κράτος δικαίου σε κάθε κράτος μέλος της Ένωσης», τονίζει, προσθέτοντας ότι η πρόοδος αυτή δεν είναι τυχαία αλλά αποτέλεσμα στρατηγικού σχεδιασμού και προσαρμογής στο ευρωπαϊκό πλαίσιο για την ελευθερία των ΜΜΕ.
Η σύγκριση με το παρελθόν: «Μηνύσεις και προγραφές»
Στρέφοντας τα βέλη του στην αντιπολίτευση, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υπενθυμίζει τις πρακτικές προηγούμενων ετών. Κατηγορεί τις «δήθεν ευαίσθητες» κυβερνήσεις ότι, ενώ σήμερα εμφανίζονται ως προστάτες των ελευθεριών, όταν βρίσκονταν στην εξουσία:
-
Προχωρούσαν σε μηνύσεις κατά δημοσιογράφων.
-
Εξαπέλυαν απειλές και έκαναν «προγραφές».
-
Οδηγούσαν εκπροσώπους του Τύπου στο αυτόφωρο.
«Το παραμύθι περί αμφισβήτησης της ελευθερίας του Τύπου, δυστυχώς για τους συγγραφείς, δεν έχει δράκο», σημειώνει με νόημα, χαρακτηρίζοντας τις καταγγελίες ως επιχείρηση παραπληροφόρησης από όσους επενδύουν στον λαϊκισμό για την πολιτική τους επιβίωση.
Το όριο μεταξύ Ελευθερίας και Ασυδοσίας
Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο Παύλος Μαρινάκης θέτει το ηθικό και νομικό πλαίσιο της δημοσιογραφίας σε μια υγιή Δημοκρατία. Υπογραμμίζει ότι η ελευθερία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ευθύνη.
«Είναι το όριο που χωρίζει την ελευθερία από την ασυδοσία. Την ασυδοσία που ποτέ δεν ευνόησε τους πιο αδύναμους», αναφέρει, συμπληρώνοντας ότι η στασιμότητα είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος σε έναν κόσμο που αλλάζει. Η κυβέρνηση, καταλήγει, επιλέγει τον δρόμο της εξέλιξης και της θωράκισης των θεσμών, απαντώντας με έργα στην τοξικότητα.
