Ο ελληνικός κινηματογράφος αποχαιρετά έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς «αντιήρωες» του.
Ο ηθοποιός Άλκης Γιαννακάς έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών, αφήνοντας πίσω του μια ξεχωριστή πορεία γεμάτη ρόλους, πάθος και γοητεία.
Η κηδεία του θα τελεστεί την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου, ενώ η σύντροφός του επιβεβαίωσε ότι ο αγαπημένος της «έφυγε» ήρεμα την περασμένη Κυριακή.
Ο γοητευτικός «κακός» του ελληνικού σινεμά
Ο Άλκης (Χρήστος) Γιαννακάς υπήρξε μια εμβληματική μορφή της “Χρυσής Εποχής” του ελληνικού κινηματογράφου.
Η φυσική του παρουσία και το διεισδυτικό βλέμμα τον ανέδειξαν σε σύμβολο του γοητευτικού “κακού” — τον άντρα που κινούνταν στο όριο ανάμεσα στην τρυφερότητα και τον κίνδυνο.
Ξεχώρισε μέσα από ταινίες όπως «Το Ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη», «Τα Μυστικά της Αμαρτωλής Αθήνας», «Η Ταξιτζού», «Ένας Ντελικανής» και «Μονεμβασιά», αφήνοντας το δικό του αποτύπωμα στο λαϊκό σινεμά των δεκαετιών ’60 και ’70.
Από τη λάμψη στην απομόνωση
Γεννημένος στην Αθήνα το 1945, ο Γιαννακάς μπήκε στον κινηματογράφο μόλις στα 18 του χρόνια, κερδίζοντας γρήγορα ρόλους που ταίριαζαν στην έντονη προσωπικότητά του.
Οι σκηνοθέτες τον λάτρεψαν για την αυθεντικότητά του, ενώ οι γυναίκες για την “επικίνδυνη γοητεία” που εξέπεμπε.
Μετά τα μέσα της δεκαετίας του ’80, όμως, ο ηθοποιός αποσύρθηκε αθόρυβα από τα φώτα, επιλέγοντας μια ήρεμη ζωή στην Αθήνα, δίπλα στη σύντροφό του και μακριά από τη δημοσιότητα.
Μια εποχή που δεν γυρίζει
Ο Άλκης Γιαννακάς ανήκει στη γενιά εκείνη των ηθοποιών που έχτισαν τον λαϊκό μύθο του ελληνικού σινεμά – αυθεντικοί, έντονοι, με πάθος και ψυχή.
Οι ρόλοι του δεν ήταν απλώς ρόλοι· ήταν κομμάτια μιας Ελλάδας που άλλαζε, μιας κοινωνίας που έψαχνε ήρωες με ρωγμές και αλήθειες.
Ο «όμορφος κακός» του σινεμά μπορεί να έφυγε, αλλά άφησε πίσω του μια κινηματογραφική κληρονομιά που δύσκολα θα ξεχαστεί.
