Ο Τόλης Βοσκόπουλος δεν ήταν απλώς ένας επιτυχημένος τραγουδιστής.
Υπήρξε φαινόμενο, είδωλο, σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής και ο άνθρωπος που καθόρισε όσο λίγοι το λαϊκό και ερωτικό τραγούδι στην Ελλάδα. Με καριέρα που ξεπέρασε τα 60 χρόνια, με αμέτρητες επιτυχίες, sold out εμφανίσεις και μια σχέση λατρείας αλλά και αμφισβήτησης με το κοινό..
Ο «Πρίγκιπας» άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ελληνική μουσική ιστορία.
Φτωχικά παιδικά χρόνια και καταγωγή
Γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου 1940 στον Πειραιά, στην Κοκκινιά, ως το δωδέκατο παιδί μιας πολύτεκνης οικογένειας Μικρασιατών προσφύγων. Οι 11 αδελφές του είχαν προηγηθεί και ο ερχομός του ήταν για τον πατέρα του η εκπλήρωση ενός ονείρου: να αποκτήσει γιο.
Παρότι μεγάλωσε μέσα στη σκληρή καθημερινότητα της Λαχαναγοράς, όπου εργαζόταν ο πατέρας του, ο μικρός Τόλης ένιωθε από νωρίς ότι δεν του ταίριαζε αυτή η ζωή. Το θέατρο και η σκηνή τον μάγεψαν και, κόντρα σε κάθε φόβο, ο πατέρας του στάθηκε στο πλευρό του, γράφοντάς τον στο Εθνικό Ωδείο Καλομοίρη. Εκεί άνοιξε ο δρόμος που έμελλε να τον οδηγήσει στην κορυφή.
«Όταν γεννήθηκα, και ο πατέρας μου πέτυχε επιτέλους το πολυπόθητο αγόρι, έτρεξε κι έβγαλε κάρτες και άλλαξε και την ταμπέλα στο μαγαζί που έγινε: Χαράλαμπος Ιωάννου Βοσκόπουλος και Υιός.
Ήμουν πάντα μαζί του στη Λαχαναγορά, και στα ταξίδια και τις εμπορικές συναλλαγές του. Όμως έβλεπα πως δεν μου πήγαινε αυτή η δουλειά. Από κάτι μπουλούκια που ερχόντουσαν στην Κοκκινιά, με τον Ζαζά, τον Κοκοβιό και άλλους είχα ξελογιαστεί κι ήθελα να ασχοληθώ με το θέατρο.
Γύρω στα 15 δεν άντεξα και του το είπα. Περίμενα πως θα με σφάξει. Θεατρίνος ο γιος του Λαχαναγορίτη;
Και τότε μου λέει: “ Πάμε”. Και χωρίς να ξέρω για πού τραβάμε, με πηγαίνει στο Εθνικό Ωδείο του Καλομοίρη, που είχε και θεατρικό τμήμα. Τότε είναι που πρωτοβγαίνω απ’ την Κοκκινιά και βλέπω την Αθήνα. Δεν μπορούσα να το πιστέψω.
Στην επιστροφή, μου λέει: “ Για να μην μου παραπονεθείς καμιά φορά ότι ήθελες αυτό να γίνεις κι εγώ σε εμπόδισα”. Αυτά μου είπε ο σοφός πρόσφυγας πατέρας μου και τον ευγνωμονώ.
Και κάθε φορά που βγαίνω στη σκηνή, ακόμα και σήμερα που πλησιάζω τα 80 μου χρόνια, τον φέρνω στο μυαλό μου και λέω μέσα μου: “ Κοίτα τώρα”» είχε δηλώσει ο Τόλης Βοσκόπουλος στη συνέντευξη Τύπου για την παρουσίαση της συναυλίας του στο Ηρώδειο το Σεπτέμβριο του 2018.
Θέατρο και κινηματογράφος: Τα πρώτα μεγάλα βήματα
Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1958, σε ηλικία 18 ετών σε σκηνοθεσία Θάνου Τράγκα, και πέντε χρόνια αργότερα, το 1963, έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο. Συμμετείχε σε δεκάδες θεατρικές παραστάσεις και ταινίες, παίζοντας δίπλα σε ιερά τέρατα της υποκριτικής όπως ο Βασίλης Αυλωνίτης, η Ρένα Βλαχοπούλου, η Γεωργία Βασιλειάδου και ο Κώστας Χατζηχρήστος.
Ιδιαίτερη θέση στην πορεία του είχαν τα μιούζικαλ:
-
Οι εραστές του ονείρου (1972) με τη Ζωή Λάσκαρη
-
Τραγούδα θεατρίνε (1978) με τη Μαρία Αλιφέρη
-
Ήρθες σαν όνειρο (1998) με την Άντζελα, όπου το θεατρικό σενάριο είναι στηριγμένο στον τρόπο γνωριμίας τους.
Αυτό που δεν θα πρέπει να ξεχνάμε, όμως, είναι το ότι ξεκίνησε από το Θέατρο ο Τόλης. Εξ ου και η ιδιαίτερη σκηνική παρουσία στο τραγούδι, «Το θέατρο το πήρα μαζί μου», δήλωνε.
Η εκτόξευση στο τραγούδι και ο τίτλος του «Πρίγκιπα»
Η είσοδός του στη δισκογραφία έγινε με το τραγούδι «Βήμα-βήμα», όμως η απόλυτη καθιέρωση ήρθε το 1968 με την «Αγωνία» του Γιώργου Ζαμπέτα. Μέσα σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα ο δίσκος ξεπέρασε τις 300.000 πωλήσεις, ένα αδιανόητο νούμερο για εκείνη την εποχή, κι αυτό ήτανε.
Τη δεκαετία του ’80, ο Τόλης Βοσκόπουλος μετατρέπεται στο απόλυτο είδωλο, καθιερώνεται ως ο Πρίγκιπας του ελληνικού τραγουδιού. Κάθε δίσκος του γίνεται χρυσός ή πλατινένιος, τα νυχτερινά κέντρα γεμίζουν μήνες πριν και οι θαυμαστές του κάνουν κρατήσεις για να βρίσκονται όσο πιο κοντά γίνεται στο είδωλο τους.
Τα τραγούδια που έγιναν διαχρονικά
Στο ρεπερτόριό του περιλαμβάνονται τραγούδια που σημάδεψαν γενιές:
Τραγούδια-επιτυχίες όπως «Δυο καρδιές», «Το φεγγάρι πάνωθέ μου», «Μα εγώ αγαπώ μία», «Και εσύ θα φύγεις», «Γλυκά πονούσε το μαχαίρι», «Οι άντρες δε μιλούν πολύ», «Άιντε στην υγειά της», «Αδέλφια μου, αλήτες, πουλιά», «Ανεπανάληπτος», «Πριν χαθεί το όνειρο μας», «Της Χελιδονούς το ρέμα», «Τσιγγάνα για χατίρι σου», «Ψύλλοι στα αφτιά μου», «Μου χρωστάει μια αγάπη η ζωή» και πόσα άλλα, μια δισκογραφία πλούσια και γεμάτη όμορφες μελωδίες και συνεργασίες που άφησαν εποχή.
- 1967 – Αναμνήσεις
- 1968 – Αγωνία
- 1970 – Σε ικετεύω
- 1971 – Μια αγάπη
- 1972 – Στοιχηματίζω
- 1973 – Ας είμαστε ρεαλιστές
- 1974 – Εγώ κι εσύ
- 1976 – Άλλη μια φορά (Συνθέτης 3 τραγουδιών)
- 1976 – Όταν τραγουδώ
- «Άιντε στην υγειά της»
- «Μου χρωστάει μια αγάπη η ζωή»
Το 2000 βραβεύτηκε από τα βραβεία ΠΟΠ ΚΟΡΝ, για την προσφορά του στο ελληνικό τραγούδι, το 2005 τραγούδησε σε 5000 άτομα στο φρούριο της Κέρκυρας,
ενώ το 2011 έπειτα από τριετή απουσία από την αθηναϊκή νύχτα δέχτηκε την πρόταση του Αντώνη Ρέμου και εμφανίστηκε μαζί του στη μουσική σκηνή Διογένης στην Αθήνα, ένα σχήμα που αποτέλεσε το talk of the town της χρονιάς.
Το καλοκαίρι του 2013 ο Τόλης Βοσκόπουλος επέστρεψε στον Πειραιά, στην πόλη που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Σε μια συγκινητική συναυλία στο Βεάκειο Δημοτικό Θέατρο τραγούδησε στον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί εκεί από νωρίς για να καταφέρει να εισέλθει μιας και τα εισιτήρια είχαν εξαντληθεί. Κατά τη διάρκεια της βραδιάς ο καλλιτέχνης βραβεύτηκε από τον δήμαρχο Πειραιά Βασίλη Μιχαλολιάκο για τη προσφορά του στο ελληνικό τραγούδι:
«Τον τόπο που γεννιέσαι και μεγαλώνεις τον κουβαλάς πάντα μέσα στην ψυχή σου, όπου κι αν βρεθείς. Μόνο συγκίνηση και βαθιά χαρά νοιώθω που επιστρέφω στον Πειραιά, που αγαπώ και έχω τόσες αναμνήσεις» δηλώνει ο Τόλης Βοσκόπουλος.
Μια βραδιά γεμάτη συγκινήσεις. Μια ιδιαίτερη στιγμή ήταν όταν ανέβηκε στη σκηνή μαζί του ο Μίμης Πλέσσας ο οποίος δήλωσε: «δεν έκανα τίποτε άλλο από το να χειροκροτώ ένα συγκλονιστικό καλλιτέχνη».
Η συνάντηση αυτή των δύο καλλιτεχνών στη σκηνή μετά από 40 χρόνια ήταν μόνο η αρχή αφού τον χειμώνα του ιδίου έτους ένωσαν τις δυνάμεις τους παρουσιάζοντας τη μουσική παράσταση «και να που ξανασυναντιόμαστε» σε γνωστό νυχτερινό κέντρο των Αθηνών.
Συνεργάστηκε με κορυφαίους δημιουργούς όπως Γιώργος Ζαμπέτας, Μίμης Πλέσσας, Άκης Πάνου, Μάριος Τόκας, Θανάσης Πολυκανδριώτης, Γιάννης Πάριος, αλλά και με τον Στράτο Διονυσίου, σε συνεργασία που έγραψε ιστορία.
Το 1976 όταν ο Στράτος Διονυσίου κρίθηκε αθώος από τις δικαστικές αρχές του έγραψε το πολύ γνωστό τραγούδι με τίτλο «Αποκοιμήθηκα» το οποίο έγινε μεγάλη επιτυχία κι το τραγούδησε κι ο ίδιος ο Βοσκόπουλος σε δίσκο του το 1985.
Στην ιστορία έχει μείνει αυτή του η συνεργασία με τον Στράτο Διονυσίου. Μάλιστα όταν οι 2 καλλιτέχνες τραγουδούσαν στη Θεσσαλονίκη ένα απόγευμα αποφάσισαν να πάνε να παίξουν μπιλιάρδο. Η αγάπη του κόσμου για τα λαϊκά είδωλα ήταν τόσο μεγάλη που μέσα σε λίγη ώρα έξω από τη καφετέρια είχαν μαζευτεί χιλιάδες θαυμαστές με αποτέλεσμα να χρειαστεί η συνδρομή της αστυνομίας προκειμένου να μπορέσουν να βγουν από το μαγαζί.
Ο Βοσκόπουλος ως συνθέτης
Λιγότερο γνωστή, αλλά εξίσου σημαντική, ήταν η συνθετική του πλευρά. Έγραψε τραγούδια που ερμήνευσαν μεγάλα ονόματα όπως η Μαρινέλλα, η Δούκισσα, ο Στράτος Διονυσίου και ο Αντώνης Ρέμος,Νότης Σφακιανάκης.
Το 1971 έγραψε τη σύνθεση του τραγουδιού Αδέλφια μου αλήτες πουλιά το οποίο ερμήνευσε ο Γιάννης Βογιατζής και κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, ενώ μετείχε στο ίδιο φεστιβάλ την επόμενη χρονιά ο ίδιος, τραγουδώντας το Ξανθή αγαπημένη Παναγιά, τραγούδι που όπως είχε ειπωθεί τότε το έγραψε για τη Ζωή Λάσκαρη, η οποία ήταν παρούσα στο ακροατήριο της εκδήλωσης.
Οι παθιασμένοι έρωτες, οι γάμοι, και οι οικογένεια
Στη ζωή του Τόλης Βοσκόπουλος κανένας έρωτας δεν πέρασε ξώφαλτσα. Αγάπησε με πάθος, δόθηκε ολοκληρωτικά και αντιμετώπισε τις γυναίκες της ζωής του σαν βασίλισσες. Οι σχέσεις του δεν ήταν ποτέ απλές ιστορίες· ήταν κεφάλαια ζωής, που άφησαν ίχνη τόσο στην ψυχή του όσο και στο τραγούδι του.
Ο πρώτος γάμος και τα πρώτα ρήγματα
Στο Ωδείο, όπου φοιτούσε σε νεαρή ηλικία, γνώρισε και παντρεύτηκε μόλις στα 20 του την ηθοποιό Στέλλα Στρατηγού. Ο γάμος όμως δεν άντεξε. Ο Βοσκόπουλος δεν μπορούσε να είναι πιστός και σύντομα ερωτεύτηκε τη Δούκισσα. Η σχέση τους έληξε, ο Τόλης επέστρεψε προσωρινά στη Στρατηγού, όμως η ιστορία είχε ήδη πάρει τον δρόμο της.
Ο θυελλώδης έρωτας με τη Ζωή Λάσκαρη
Η πραγματική καταιγίδα ήρθε στα γυρίσματα της ταινίας «Μαριχουάνα Στοπ», όταν γνώρισε τη Ζωή Λάσκαρη. Το 1971 γεννήθηκε ένας από τους πιο θρυλικούς έρωτες του ελληνικού καλλιτεχνικού χώρου.
Η σχέση τους σφραγίστηκε δημόσια στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1972, όταν ο Τόλης, τραγουδώντας τη σύνθεσή του «Ξανθή αγαπημένη Παναγιά», γονάτισε μπροστά στη Ζωή, μπροστά στις κάμερες της ασπρόμαυρης τηλεόρασης.
Την ίδια χρονιά συμπρωταγωνίστησαν στο μιούζικαλ «Εραστές του ονείρου» του Γιάννης Δαλιανίδης, με μουσική του Μίμης Πλέσσας. Οι ουρές για εισιτήριο ξεκινούσαν από την πλατεία Βάθης και έφταναν μέχρι το Μεταξουργείο.
Η σχέση κράτησε τρία χρόνια και τελείωσε απότομα – με ένα τηλεφώνημα. Ο Τόλης μάζεψε τα πράγματά του από το σπίτι τους στη Γλυφάδα, άφησε τα κλειδιά στο χαλάκι της εξώπορτας και κατέληξε απαρηγόρητος, φιλοξενούμενος φίλων. Εκείνοι οι καημοί θεωρείται πως αποτυπώθηκαν σε τραγούδια όπως «Πριν χαθεί το όνειρό μας», «Του χωρισμού η ώρα» και «Αποκοιμήθηκα».
Ο γάμος με τη Μαρινέλλα και ο μεγάλος χωρισμός
Την ίδια περίοδο, ο Βοσκόπουλος ήταν παντρεμένος με τη Μαρινέλλα. Παντρεύτηκαν τον Δεκέμβριο του 1975 σε ένα μυστικό μυστήριο στο σπίτι της στο Παγκράτι, με ελάχιστους καλεσμένους. Έγιναν ντουέτο στη ζωή και στη σκηνή, ηχογραφώντας το ιστορικό «Εγώ κι εσύ».
Έζησαν οκτώ χρόνια μαζί, στη βίλα της Νέας Κηφισιάς. Όταν χώρισαν, ο Τόλης έφυγε παίρνοντας μόνο δύο χιλιάρικα για βενζίνη και με σοβαρό πρόβλημα υγείας από τη στενοχώρια. Κατέληξε να ζει για χρόνια στην καμπάνα 304 του «Αστέρα». Όλα τα υπόλοιπα – σπίτια, δώρα, ακόμα και το κότερο – τα άφησε στη Μαρινέλλα.
Η ταραχώδης σχέση με την Τζούλια Παπαδημητρίου
Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 γνώρισε την Τζούλια Παπαδημητρίου. Αρραβωνιάστηκαν το 1985, παντρεύτηκαν το 1990 και απέκτησαν την κόρη Χαρά. Η σχέση τους όμως εξελίχθηκε σε δικαστικό θρίλερ με βαριές κατηγορίες, μηνύσεις και πολυετή διαμάχη.
Η υπόθεση κορυφώθηκε χρόνια αργότερα, όταν ο Άρειος Πάγος αποφάσισε τελεσίδικα ότι η Χαρά δεν ήταν βιολογική κόρη του τραγουδιστή και δεν μπορούσε να φέρει το επώνυμό του. Ήταν μια από τις πιο επώδυνες προσωπικές του δοκιμασίες.
Ο κεραυνοβόλος έρωτας και η γαλήνη με την Άντζελα
Στα 55 του είναι ανανεωμένος και, κυρίως, ήρεμος. Πίνει μόνο εμφιαλωμένο νερό και μπίρες δίχως αλκοόλ, γυμνάζεται και προσέχει. Είναι τότε που γνωρίζει την Άντζελα Γκερέκου στο «On the Rocks» της Βουλιαγμένης.
Εκείνος κουρασμένος έλεγε πως σκέφτεται να «ρίξει άγκυρα» αλλά δεν προσπερνάει τα υπέροχα μάτια της Άντζελας Γκερέκου και της είπεόλο νόημα: «Τι μάτια είναι αυτά κοπελάρα μου!»
Ο έρωτάς τους ήταν κεραυνοβόλος, που φάνταζε ως έναρξη της ολοκλήρωσης του άσματος «Εγώ αγαπώ μία». Παντρεύτηκαν στις 2 Αυγούστου του 1996 στο δημαρχείο της γενέτειρας της νύφης στην Κέρκυρα. Κουμπάροι ο δημοσιογράφος Τέρενς Κουίκ και ο επιχειρηματίας Στέργιος Βρούσγος. Πέντε χρόνια αργότερα, την ευτυχία του ζεύγους συμπλήρωσε η γέννηση της κόρης τους, το 2001 γεννήθηκε η κόρη τους, Μαρία, η οποία συνοδεύει από πολύ νωρίς τους γονείς της σχεδόν σε όλες τις δημόσιες εκδηλώσεις στις οποίες δίνουν το «παρών».
Ανοιχτοχέρης μέχρι τέλους
Ο Τόλης Βοσκόπουλος πέρασε από τη φτώχεια στην απόλυτη δόξα, αλλά ποτέ δεν λάτρεψε το χρήμα. Ήταν γαλαντόμος, απένταρος από επιλογή, μοίραζε ό,τι είχε. Γι’ αυτό και, παρά τις τεράστιες αμοιβές του, βρέθηκε με σοβαρά χρέη προς την Εφορία, φτάνοντας να χρωστά εκατομμύρια ευρώ.
Ήταν όμως πιστός σε μια αρχή:
έδινε περισσότερα απ’ όσα κράτησε.
Και ίσως γι’ αυτό, ακόμη και σήμερα, ο «Πρίγκιπας» δεν θυμίζει απλώς έναν μεγάλο τραγουδιστή, αλλά έναν άνθρωπο που έζησε τα πάντα στο κόκκινο.
Βραβεία, επιστροφές και συγκίνηση
Βραβεύτηκε επανειλημμένα για τη συνολική του προσφορά, ενώ οι συναυλίες του – από το Ηρώδειο μέχρι το Βεάκειο Θέατρο Πειραιά έμειναν αξέχαστες. Το 2011 επέστρεψε δυναμικά στη νυχτερινή Αθήνα δίπλα στον Αντώνη Ρέμο, αποδεικνύοντας ότι η λάμψη του παρέμενε αμείωτη.
Η κληρονομιά
Ο Τόλης Βοσκόπουλος αμφισβητήθηκε, λατρεύτηκε, πολεμήθηκε, αποθεώθηκε. Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο παράσημο ενός αληθινού ειδώλου. Γιατί, όπως λένε, είδωλο χωρίς πάθος δεν υπάρχει.
Ο «Πρίγκιπας» μπορεί να έφυγε, όμως τα τραγούδια του συνεχίζουν να γεμίζουν νύχτες, μνήμες και καρδιές. Και αυτό είναι η πραγματική αθανασία.
