Για την περίοδο της μεγάλης του επιτυχίας, τα πρώτα σημαντικά έσοδα από τη μουσική αλλά και τις επιλογές που έκανε στη ζωή του μίλησε ο Σώτης Βολάνης, αποκαλύπτοντας πως δεν δίστασε να ξοδέψει μεγάλα χρηματικά ποσά για την αγάπη του στα αυτοκίνητα, χωρίς ωστόσο να το έχει μετανιώσει.
Ο γνωστός τραγουδιστής παραδέχτηκε ότι το ακριβότερο όχημα που αγόρασε κόστισε περίπου 600.000 ευρώ, τονίζοντας πως, παρά το υψηλό κόστος, θεωρεί ότι άξιζε απόλυτα την επιλογή του.
«Με τα πρώτα λεφτά πήρα σπίτι»
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή «Χαμογέλα και Πάλι», η οποία προβλήθηκε την Κυριακή 28 Δεκεμβρίου, ο Σώτης Βολάνης αναφέρθηκε στις πρώτες μεγάλες αμοιβές που απέκτησε από τη μουσική του πορεία.
Όπως εξήγησε, η πρώτη του κίνηση ήταν να επενδύσει σε ένα σπίτι, ενώ στη συνέχεια άρχισε να δαπανά σημαντικά ποσά για αυτοκίνητα, κάτι που αποτέλεσε και μία από τις μεγαλύτερες αδυναμίες του.
«Άλλαζα αυτοκίνητα κάθε δύο εβδομάδες»
Ο τραγουδιστής περιέγραψε μια περίοδο της ζωής του όπου η ενασχόλησή του με τα αυτοκίνητα είχε φτάσει σε ακραίο σημείο, αποκαλύπτοντας ότι άλλαζε όχημα σχεδόν κάθε δύο εβδομάδες.
«Με τα πρώτα λεφτά πήρα σπίτι και πολλά λεφτά, αλλά χαλάλι τους, έδωσα στα αμάξια. Άλλαζα αυτοκίνητα κάθε δύο εβδομάδες. Οι γονείς μου αγανάκτησαν. Μπορεί να μου έφυγαν 600.000 ευρώ για ένα αυτοκίνητο, αλλά δεν το μετανιώνω», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Το τραγούδι που άλλαξε τη ζωή του
Αναφερόμενος στο τραγούδι «Πόσο μου λείπει», που αποτέλεσε σημείο αναφοράς στην καριέρα του, ο Σώτης Βολάνης αποκάλυψε ότι η έμπνευση ήρθε το 2000, κατά τη διάρκεια ταξιδιού του στο Ντουμπάι.
Όπως είπε, η επιτυχία του τραγουδιού ήταν για τον ίδιο η απόλυτη επιβεβαίωση ότι το όνειρό του είχε γίνει πραγματικότητα, αν και συνοδεύτηκε από έντονη συναισθηματική φόρτιση.
«Έκλαιγα και πήγαινα μόνος μου στην εκκλησία»
Ο τραγουδιστής δεν έκρυψε ότι εκείνη την περίοδο ένιωθε έντονη νοσταλγία για τους δικούς του ανθρώπους, παρά τη μεγάλη επαγγελματική επιτυχία.
«Το 2000 πήγα στο Ντουμπάι και μου ήρθε το “πόσο μου λείπει”. Έγινε το όνειρό μου πραγματικότητα. Έκλαιγα. Πήγαινα μόνος μου στην εκκλησία και έλεγα “τι έκανα;”. Μου έλειπαν οι γονείς μου και οι φίλοι μου εκείνη την περίοδο», ανέφερε συγκινημένος.
