Βαρύ πένθος έχει σκορπίσει στο Ηράκλειο η είδηση του αιφνίδιου θανάτου του Γιώργου Γεωργακάκη, του 58χρονου γυμναστή και πρώην πρωταθλητή ακοντισμού, ο οποίος βρέθηκε νεκρός μέσα στο γυμναστήριο που διατηρούσε στον Αϊ Γιάννη Χωστό. Ένας άνθρωπος που είχε ταυτίσει τη ζωή του με τον αθλητισμό και την προσφορά στα παιδιά, έφυγε ξαφνικά, αφήνοντας πίσω του τρία παιδιά και μια οικογένεια βυθισμένη στη θλίψη.
Ο Γιώργος Γεωργακάκης εντοπίστηκε χωρίς τις αισθήσεις του από την αδελφή του, η οποία τον αναζητούσε επί ώρες. Η ανησυχία είχε ξεκινήσει από το πρωί, όταν το γυμναστήριο παρέμενε κλειστό, κάτι ασυνήθιστο για τον ίδιο. Το απόγευμα της Τρίτης επιβεβαιώθηκε ο χειρότερος φόβος των οικείων του, μέσα στον χώρο που ο ίδιος είχε χτίσει με κόπο και αγάπη.
Χωρίς προβλήματα υγείας – Δεν εντοπίστηκε κάτι ύποπτο
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 58χρονος δεν αντιμετώπιζε κανένα γνωστό πρόβλημα υγείας. Κατά την αυτοψία που πραγματοποιήθηκε στον χώρο, οι αρχές δεν εντόπισαν στοιχεία που να παραπέμπουν σε εγκληματική ενέργεια ή κάτι ύποπτο. Τα ακριβή αίτια του θανάτου αναμένεται να διευκρινιστούν από τις αρμόδιες ιατροδικαστικές εξετάσεις.
Η είδηση προκάλεσε σοκ στην τοπική κοινωνία, καθώς ο Γιώργος Γεωργακάκης ήταν ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός. Ως πρώην πρωταθλητής ακοντισμού είχε αφήσει το δικό του αποτύπωμα στον ελληνικό αθλητισμό, ενώ τα τελευταία χρόνια είχε αφιερωθεί στη λειτουργία του γυμναστηρίου του στο Ηράκλειο.
Αφοσιωμένος στα παιδιά και στον αθλητισμό
Πέρα από τη διαδρομή του στον στίβο, ξεχώριζε για την κοινωνική του προσφορά. Στον χώρο που είχε δημιουργήσει, έδινε ιδιαίτερη έμφαση στα παιδιά με αναπηρία, τα οποία στήριζε και καθοδηγούσε με υπομονή και φροντίδα, προσφέροντάς τους τη δυνατότητα να αθληθούν με ασφάλεια και αξιοπρέπεια.
Ήταν παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών. Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό τόσο στην οικογένειά του όσο και στον χώρο του αθλητισμού στο Ηράκλειο, αλλά και σε όλους όσοι τον γνώρισαν ως άνθρωπο και δάσκαλο.
Η τοπική κοινωνία αποχαιρετά έναν άνθρωπο που έζησε μέσα στα γήπεδα και στα όνειρα των παιδιών και έφυγε αθόρυβα, εκεί όπου ένιωθε περισσότερο «σπίτι» – στο γυμναστήριό του.
