Κανένας φορολογούμενος δεν πρόκειται να αρνηθεί να εισπράξει ένα χ ποσό από την οποιαδήποτε κυβέρνηση, όταν αυτή δεήσει να μοιράσει ένα μικρό μέρος από το συνολικό πλεόνασμα που επετεύχθη από τη συνολική οικονομική της πολιτική. Με αφορμή, λοιπόν, το ένα ενοίκιο που θα δοθεί, όχι τώρα, αλλά τον ερχόμενο Νοέμβριο σε έναν σημαντικό αριθμό ενοικιαστών, πρέπει να επισημανθούν ορισμένα πράγματα. Πρώτον, αφού το πλεόνασμα το έχεις στο ταμείο σου, γιατί κάνεις τώρα την εξαγγελία και το δίνεις μετά από επτά (!) μήνες; Δεύτερον, όταν παραδέχεσαι ότι ο μέσος όρος ενοικίου βρίσκεται στα 250 (!!!) ευρώ, ομολογείς φανερά ότι δεν μπορείς να χτυπήσεις τη φοροδιαφυγή των ιδιοκτητών ή δεν θέλεις, για να μη δυσαρεστήσεις μια μεγάλη μάζα ψηφοφόρων. Απλούστατα, όλοι γνωρίζουν ότι ενοίκιο των 250 ευρώ υπάρχει μόνο σε κάποια άθλια υπόγεια στα οποία στοιβάζονται συνήθως αλλοδαποί. Συνεπώς, όταν βλέπεις ότι και τα δύο προγράμματα «Σπίτι μου I & II», όχι μόνο δεν έλυσαν το μέγα πρόβλημα της στέγασης αλλά τουναντίον εκτόξευσαν τα ενοίκια σε ακόμα μεγαλύτερα ύψη, ενώ τα ακατοίκητα οικήματα παραμένουν ακατοίκητα και ερμητικά κλειστά. Σύμφωνοι, μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν, αλλά εδώ τίθεται ένα πολύ σοβαρό θέμα που λογικά θα έπρεπε να αποτελεί τον πρώτο σου στόχο για την επίλυσή του. Αλλά, όταν χλευάζεται από πολλούς κυβερνητικούς παράγοντες σήμερα η ιδέα μιας κοινωνικής πολιτικής, με την εφαρμογή είτε από το Δημόσιο μόνο είτε σε σύμπραξη με ιδιώτες, ενός εκτεταμένου οικιστικού προγράμματος, που θα έδινε φθηνή στέγη σε χιλιάδες οικογένειες, αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει διάθεση, επιλογή, να αντιμετωπιστεί το στεγαστικό πρόβλημα της χώρας. Και είναι κρίμα, γιατί η συγκυρία είναι ευνοϊκή, για τέτοιες ρηξικέλευθες αποφάσεις, που θα αφήσουν το στίγμα σου για πολλά χρόνια. Είναι, σε κάθε περίπτωση, αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι ημιτελείς παρεμβάσεις, χωρίς να δίνεται μία συνολική λύση στο στεγαστικό πρόβλημα, απλώς το ανακυκλώνει, παρά το αντιμετωπίζει δραστικά… Αναλυτικότερα στο Business Voice.
