Βρισκόμαστε προ ανατροπών και δύσκολων αποφάσεων, που αναγκαστικά θα πρέπει να λάβουν και την κυβερνητική σφραγίδα, ειδικά σε ότι αφορά τα λιμάνια Πειραιά (ΟΛΠ) και Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ). Υπάρχουν συμβάσεις, που δύσκολα ανατρέπονται, καθώς θα πρέπει να αιτιολογηθούν, αλλά ακόμα και η καθυστέρηση στην υλοποίηση προβλεπόμενων επενδύσεων, δεν μπορεί να σταθεί ως σοβαρός λόγος, αφού είναι δεδομένες και οι ευθύνες του Δημοσίου ως προς την υλοποίηση των δικών του συνοδευτικών επενδύσεων.
Με χαρακτηριστικότερη, την περίπτωση του ΟΛΘ και τις συνδέσεις με Εγνατία και σιδηροδρομικό δίκτυο. Βέβαια, το όλο θέμα των ανατροπών του σημερινού καθεστώτος στα εν λόγω μεγάλα λιμάνια της χώρας, έχει να κάνει τόσο με τις απαιτήσεις των ΗΠΑ, σε σχέση με την Κίνα (COSCO – ΟΛΠ), όσο και με τη Ρωσία (Ιβάν Σαββίδης – ΟΛΘ), αλλά υπάρχει και τρίτος, ίσως ο ουσιαστικότερος παράγων.
Που δεν είναι άλλος από τη «διάνοιξη» του διαδρόμου IMEC, τον οποίο προωθεί η Ινδία, έχοντας σύμμαχο της τις ΗΠΑ, αλλά και το Ισραήλ, μαζί φυσικά με την Κύπρο και τη χώρα μας, καθώς η Τουρκία έχει αποκλειστεί, λόγω των πολύ καλών σχέσεων με το Πακιστάν. Επειδή το θέμα αυτό θα έχει εκ των πραγμάτων πολλά επεισόδια ακόμα, «υπακούοντας» στη νέα γεωστρατηγική που διαμορφώνεται μετά την εκλογή Τραμπ, η παρακολούθησή του εκ του σύνεγγυς είναι επιβεβλημένη και φυσικά αναγκαία προς ενημέρωση όλων μας. Προς το παρόν, ιδού τι αναφέραμε στη στήλη στις 14/5, ως πρόλογο των εξελίξεων στον ΟΛΘ:
Περισσότερο παρασκήνιο και οικονομικές ειδήσεις στο Business Voice
