Μια βαθιά, δομική αναταραχή κυοφορείται στα παρασκήνια της Λεωφόρου Αθηνών, καθώς η μετάβαση του Χρηματιστηρίου στη νέα, πανευρωπαϊκή πλατφόρμα συναλλαγών συνοδεύεται από ένα τιμολογιακό ηλεκτροσόκ για τα μέλη της αγοράς.
Ενώ τα επίσημα έγγραφα, όπως η πρόσφατη Ετήσια Έκθεση του Χ.Α. και το Πληροφοριακό Δελτίο της εξαγοράς, περιγράφουν με τον πλέον θεσμικό και καθησυχαστικό τρόπο την «ομαλή μετάβαση» στο υπερσύγχρονο περιβάλλον του συστήματος Optiq, οι πληροφορίες του businessvoice.gr αποκαλύπτουν μια εντελώς διαφορετική, εκρηκτική εικόνα πίσω από τις κλειστές πόρτες. Ο Σύνδεσμος Μελών Χρηματιστηρίων Αθηνών (ΣΜΕΧΑ) και οι ανεξάρτητες ΑΕΠΕΥ βρίσκονται ήδη σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης με τη νέα διοίκηση της Euronext Athens για τον διαφαινόμενο τριπλασιασμό των τελών, ένα κοστολόγιο που μέχρι στιγμής αποφεύγεται επιμελώς να ανακοινωθεί δημόσια.
Η νέα διοίκηση εναρμονίζει πλήρως τον τιμοκατάλογό της με τις «βαριές» ταρίφες που ισχύουν στο Παρίσι και το Άμστερνταμ, επιβάλλοντας ανελαστικές πάγιες χρεώσεις για τη φυσική συνδεσιμότητα, τις λογικές θύρες πρόσβασης και την παροχή δεδομένων. Αυτή η απότομη προσγείωση στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα μεταφράζεται στην πράξη σε έναν βίαιο τερματισμό του προνομιακού καθεστώτος που προσέφερε το σύστημα ΟΑΣΗΣ, εγείροντας σοβαρά ερωτήματα για το κατά πόσο η τεχνολογική αναβάθμιση χρησιμοποιείται εμμέσως ως εργαλείο εκκαθάρισης της αγοράς.
Η ασφυξία των μικρομεσαίων παικτών και το τραπεζικό ολιγοπώλιο
Η δίκαιη κριτική απέναντι σε αυτή τη στρατηγική επιλογή εστιάζεται στον ασύμμετρο αντίκτυπο που έχει στο εταιρικό μωσαϊκό του Χρηματιστηρίου. Για τις χρηματιστηριακές θυγατρικές των τεσσάρων συστημικών τραπεζών, οι οποίες διαθέτουν αστείρευτη δεξαμενή ρευστότητας, τεράστιες οικονομίες κλίμακας και εκτεταμένα διεθνή δίκτυα, ο τριπλασιασμός του κόστους αποτελεί μια απολύτως διαχειρίσιμη, σχεδόν αμελητέα λογιστική εγγραφή.
Αντιθέτως, για την παραδοσιακή, ανεξάρτητη μικρομεσαία Ανώνυμη Εταιρεία Παροχής Επενδυτικών Υπηρεσιών (ΑΕΠΕΥ), η οποία παλεύει ήδη με τα αυξημένα κόστη κανονιστικής συμμόρφωσης, αυτή η εξέλιξη ισοδυναμεί με θανατική καταδίκη. Όταν τα πάγια τεχνολογικά έξοδα εκτινάσσονται από τα 1.500 ευρώ στα επίπεδα των 4.500 ή 5.000 ευρώ μηνιαίως, το επιχειρηματικό μοντέλο των ανεξάρτητων γραφείων καθίσταται άμεσα ζημιογόνο. Οι ανεξάρτητες χρηματιστηριακές, ωστόσο, αποτελούν ιστορικά το οξυγόνο της αγοράς, καθώς αυτές στηρίζουν έμπρακτα τις μετοχές της μικρής και μεσαίας κεφαλαιοποίησης, ανακαλύπτουν νέες εταιρείες και διατηρούν την πολυφωνία στην επενδυτική έρευνα.
Αν το νέο τιμολόγιο εφαρμοστεί ως έχει, δεκάδες γραφεία θα αναγκαστούν είτε να επιστρέψουν τις άδειές τους είτε να εξαγοραστούν έναντι πινακίου φακής, οδηγώντας το ελληνικό χρηματιστήριο σε ένα αυστηρό, κλειστό τραπεζικό ολιγοπώλιο.
Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου στο businessvoice.gr
