Σε δημόσια διαβούλευση τέθηκε η νέα Εθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική Πολιτική 2026-2035, η οποία περιλαμβάνει 4 ρηξικέλευθες παρεμβάσεις με στόχο την αναχαίτιση της στεγαστικής κρίσης, την αύξηση των διαθέσιμων ακινήτων και τη συγκράτηση των τιμών.
Το σχέδιο νόμου εισάγει από τη δημιουργία εθνικού δείκτη τιμών έως τη φορολογική αναδιαμόρφωση των στεγαστικών δανείων, επιχειρώντας να δώσει λύσεις στο γεγονός ότι εκατοντάδες χιλιάδες σπίτια παραμένουν «κλειδωμένα».
Οι 4 βασικοί πυλώνες της νέας στεγαστικής πολιτικής
| Μέτρο | Πώς θα λειτουργεί | Στόχος |
| 1. Εθνικός Δείκτης & Πλαφόν | Δημιουργείται ψηφιακό παρατηρητήριο τιμών. Ανοίγει παράθυρο για ανώτατα όρια ενοικίων σε σπίτια χαμηλής ποιότητας ή χαμηλής ενεργειακής απόδοσης. | Προστασία ενοικιαστών και έγκαιρος εντοπισμός περιοχών με μεγάλες στεγαστικές πιέσεις. |
| 2. Νέο Μοντέλο «Σπίτι μου» | Το κράτος σταματά την απευθείας επιδότηση. Αντίθετα, δίνει φορολογικά κίνητρα στις τράπεζες για να παρέχουν εκείνες χαμηλότοκα στεγαστικά δάνεια. | Δημιουργία ενός μόνιμου μηχανισμού φθηνής στέγης για νέους, ανεξάρτητου από έκτακτα ευρωπαϊκά κονδύλια. |
| 3. Στεγαστική Golden Visa | Επιτρέπεται σε ξένους επενδυτές η αγορά πολλών ακινήτων, με τον ρητό όρο να διατίθενται αποκλειστικά για μακροχρόνια μίσθωση. | Μετατροπή της Golden Visa από εργαλείο real estate σε «αιμοδότη» της εγχώριας αγοράς ενοικίων (απαγορεύεται το Airbnb). |
| 4. Μείωση ΦΠΑ | Αξιοποιείται η ευρωπαϊκή οδηγία για μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ στην κατασκευή κοινωνικών και προσιτών κατοικιών. | Παρακίνηση των κατασκευαστών να χτίσουν φθηνά σπίτια που θα διατεθούν στη συνέχεια με ελεγχόμενο, προσιτό μίσθωμα. |
Το μεγάλο «αγκάθι»: 800.000 κλειστά διαμερίσματα
Το κύριο στοίχημα της νέας στρατηγικής είναι να πειστούν οι ιδιοκτήτες να ανοίξουν τα ακίνητά τους. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της διαβούλευσης, στην Ελλάδα υπάρχουν σήμερα 800.000 κλειστές κατοικίες (στις οποίες δεν περιλαμβάνονται τα εξοχικά), από ένα συνολικό απόθεμα 2,2 εκατομμυρίων κενών ακινήτων που καταγράφει η ΕΛΣΤΑΤ.
Το πρόβλημα περιπλέκεται ακόμη περισσότερο λόγω της έντονης παλαιότητας του οικιστικού αποθέματος, γεγονός που απαιτεί γενναία κονδύλια ανακαίνισης.
Ηλικιακή κατανομή των κενών ακινήτων στην Ελλάδα:
░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░
▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓ 32,7% Κατασκευή 1961 - 1980
▓▓▓▓▓▓▓▓▓ 30,7% Κατασκευή 1981 - 2000
▓▓▓▓▓▓ 22,0%+ Κατασκευή πριν το 1960
░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░
Η κυβέρνηση επιχειρεί να αλλάξει το παραγωγικό μοντέλο της στέγασης. Αντί να επιδοτεί τη ζήτηση (κάτι που συχνά ανεβάζει τις τιμές), στρέφεται στην τεχνητή αύξηση της προσφοράς, «τιμωρώντας» τις χαμηλές ενεργειακές αποδόσεις με πλαφόν και επιβραβεύοντας τη μακροχρόνια μίσθωση με φοροαπαλλαγές.
