Η εγχώρια πολιτική σκηνή θυμίζει κινούμενη άμμο, με τις εσωτερικές συγκρούσεις στην αξιωματική αντιπολίτευση να προοιωνίζονται δομικές αλλαγές, την ώρα που το διεθνές περιβάλλον «φλέγεται». Από τη μία, οι αποχωρήσεις στελεχών που βλέπουν το μέλλον τους μακριά από τη σημερινή ηγεσία της Κουμουνδούρου και από την άλλη, ένας Αμερικανός πρόεδρος που με μια κίνηση στη διεθνή σκακιέρα μπορεί να προκαλέσει «έμφραγμα» στην παγκόσμια οικονομία. Πολιτική και χρήμα είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος που σήμερα «καίει».
Το «μαντήλι» στον Φάμελλο και το βλέμμα στον Τσίπρα
Η αποσύνθεση στον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πλέον σενάριο, αλλά καθημερινή πραγματικότητα. Μετά τις πρόσφατες παραιτήσεις, φαίνεται πως η «αιμορραγία» δεν έχει τέλος. Βουλευτές και ιστορικά στελέχη δείχνουν να παίρνουν τις αποστάσεις τους από την τωρινή ηγεσία, στρέφοντας το βλέμμα τους προς την επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού στο προσκήνιο με ένα νέο σχήμα. Το κλίμα είναι βαρύ, οι κατηγορίες για «απατεώνες» και «τοξικότητα» δίνουν και παίρνουν, και η ενότητα μοιάζει με ανέκδοτο. Η εσωτερική σύγκρουση έχει ξεφύγει από τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης και έχει περάσει στο επίπεδο των προσωπικών δικαστικών διενέξεων, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα την παράταξη.
Ο «Ντίλερ» του Λευκού Οίκου και η Ναυτική Πολιορκία
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο ένοικος του Λευκού Οίκου συνεχίζει να παίζει με τα νεύρα των επενδυτών. Ο ναυτικός αποκλεισμός στον Περσικό Κόλπο δεν είναι απλώς μια στρατιωτική κίνηση, αλλά ένα καλά μελετημένο «deal» που χειραγωγεί τις τιμές της ενέργειας. Οι αγορές χρήματος κινούνται με κομμένη την ανάσα, καθώς η εκεχειρία στη Μέση Ανατολή δοκιμάζεται και οι απειλές για σφοδρά αντίποινα από το Ιράν κάθονται σαν «ωρολογιακή βόμβα» στα θεμέλια της παγκόσμιας οικονομίας. Όταν ο μεγαλύτερος παίκτης του κόσμου αποφασίζει να λειτουργήσει ως «ντίλερ» και όχι ως εγγυητής σταθερότητας, το κόστος μετακυλίεται άμεσα στις αντοχές των εθνικών οικονομιών και της τσέπης του καταναλωτή.
Εγχώριες «Αντοχές» και Προεκλογικά Πυροτεχνήματα
Στο εσωτερικό μέτωπο, η κυβέρνηση επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις κοινωνικές ανάγκες και τη δημοσιονομική πειθαρχία. Οι εξαγγελίες για μέτρα στήριξης και μειώσεις φόρων ακούγονται ευχάριστα, αλλά η αγορά «τεστάρει» τις πραγματικές αντοχές της οικονομίας. Η αντιπολίτευση κατηγορείται για «ανεύθυνες παροχές» και έλλειψη εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης, την ώρα που οι τιμές στην ενέργεια παραμένουν το μεγάλο «αγκάθι» για τους επόμενους μήνες. Το παιχνίδι της ασφάλειας έναντι των παλαιών «προγραμμάτων Θεσσαλονίκης» θα κρίνει το ποιος θα έχει το πάνω χέρι στην επόμενη αναμέτρηση.
Το Επιμύθιο
Ενώ οι πολιτικοί αρχηγοί αναλώνονται σε εξώδικα και μαντινάδες στο διαδίκτυο, το πραγματικό παιχνίδι παίζεται στα κέντρα λήψης αποφάσεων που καθορίζουν τις τιμές του LNG και των καυσίμων. Ο «Πεφωτισμένος» σας προειδοποιεί: μην κοιτάτε το δάχτυλο που δείχνει το φεγγάρι, αλλά το χέρι που κρατάει το πορτοφόλι. Η ιστορία γράφεται στα παρασκήνια και εκεί, τα φώτα είναι πάντα χαμηλά.
Πολιτικά Σφηνάκια
-
Ο «ενοικιαστής» της Κουμουνδούρου: Μαθαίνω πως στην Κουμουνδούρου έχουν αρχίσει να ψάχνουν για… μεσίτες. Όχι για να πουλήσουν το κτίριο, αλλά γιατί οι ένοικοι φεύγουν τόσο γρήγορα που το λογιστήριο δεν προλαβαίνει να εκδώσει τα κοινόχρηστα. Το νέο «κόμμα Τσίπρα» λειτουργεί ήδη ως μαγνήτης, κι ας μην έχει ακόμα ούτε ΑΦΜ. Κάποιοι πάντως έχουν ήδη πακετάρει και τα στυλό από τα γραφεία τους.
-
Το «μπρα ντε φερ» της μαντινάδας: Από τη μία ο Στέφανος με τα εξώδικα και από την άλλη ο Παύλος με τις μαντινάδες. Αν η πολιτική στην Ελλάδα ήταν τηλεοπτικό προϊόν, θα ήταν σίγουρα επιθεώρηση του Δελφιναρίου. Μόνο που εδώ το εισιτήριο το πληρώνουμε όλοι εμείς, και μάλιστα σε τιμή VIP, χωρίς να μας προσφέρουν ούτε νερό.
-
Ο Δήμαρχος και ο Αρχηγός: Η κοινή εμφάνιση Δούκα – Τσίπρα προκάλεσε στη Χαριλάου Τρικούπη περισσότερες ταχυπαλμίες και από τριπλό εσπρέσο. Ο Ανδρουλάκης βλέπει «σκιές» παντού, και όχι άδικα. Όταν οι «δελφίνοι» αρχίζουν να κολυμπούν σε ξένα νερά, συνήθως το λιμάνι της ηγεσίας αρχίζει να στενεύει επικίνδυνα.
-
Υπουργικά «γαλλικά»: Στους διαδρόμους του Μαξίμου, κάποιοι υπουργοί έχουν αρχίσει να μιλούν για «κοινωνική ευαισθησία» με την ίδια ευκολία που ένας λύκος μιλάει για τη χορτοφαγία. Τα «στοχευμένα μέτρα» είναι η νέα κωδική ονομασία για το «δεν έχουμε φράγκο αλλά πρέπει να δείξουμε ότι νοιαζόμαστε».
-
Τραμπ και Χρηματιστήριο: Στην Αθήνα περιμένουν την αναβάθμιση από τον MSCI το 2027, αλλά αν ο Τραμπ συνεχίσει τα «ντιλαρίσματα» στον Κόλπο, μέχρι το ’27 το μόνο που θα αναβαθμιστεί θα είναι η τιμή της βενζίνης στα 3 ευρώ. Οι ξένοι οίκοι βγάζουν θετικές εκθέσεις για τις τράπεζες, αλλά οι τραπεζίτες μας τρίβουν τα χέρια τους περισσότερο για τις προμήθειες παρά για την ανάπτυξη.
-
Η «απόβαση» των συμβούλων: Έχετε προσέξει πόσοι «ειδικοί σύμβουλοι» κυκλοφορούν τελευταία στα πέριξ του Συντάγματος; Αν η χώρα διοικούνταν από τη σοφία των συμβούλων, θα ήμασταν η Ελβετία των Βαλκανίων. Προς το παρόν, είμαστε απλώς η χώρα όπου ο σύμβουλος του συμβούλου, ώ σύμβουλε, είναι το πιο σταθερό επάγγελμα.
«Στην πολιτική σκακιέρα, οι πύργοι πέφτουν από μέσα, οι ίπποι αλλάζουν στάβλο μόλις μυρίσουν εξουσία και οι βασιλιάδες θυμούνται τον λαό μόνο όταν το ματ είναι αναπόφευκτο. Όμως να θυμάστε: Το φως της αλήθειας δεν τυφλώνει αυτούς που βλέπουν, αλλά αυτούς που προτιμούν να ζουν στις σκιές των παρασκηνίων.»
Ο Πεφωτισμένος
