Οι ευρωεκλογές είναι πολύ κοντά χρονικά. Όχι τόσο για τους πολίτες όσο για τα κόμματα, που έχουν βάλει τις μηχανές τους στο φουλ με τις δημοσκοπήσεις να διαδέχονται η μία την άλλη. Η κυβέρνηση κοιτάζει τα δικά της ποσοστά αλλά και ποιο άλλο κόμμα θα σημειώσει άνοδο στις κάλπες.
ΕΔΩ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΤΗΝ «GOVNEWS WEEKLY» #11
Εκεί το βλέμμα της στρέφεται προς τα αριστερά ειδικά αν υποθέσουμε ποιο θα είναι το νούμερο δυο αλλά και το νούμερο τρία. Το κόμμα λοιπόν που έχει δημιουργήσει μια ανησυχία στη Νέα Δημοκρατία είναι το ΚΚΕ.
Η δυναμική που αποκτά το ΚΚΕ, έχει αρχίσει να αποτυπώνεται και στις δημοσκοπήσεις και εντός του κόμματος θέτουν το ερώτημα «και τι θα γίνει αν είναι αυτό το τρίτο κόμμα»; Η απάντηση δεν είναι εύκολη εντός της ΝΔ ακόμα και αν οι ευρωεκλογές χαρακτηρίζονται από μια «χαλαρή ψήφος».
Δεν θα ήταν ό,τι πιο “ιδανικό” να ενισχυθεί ο πόλος μιας αριστερή αντιπολίτευση με προοδευτικό πρόσημο, που θα συγκρούεται συνεχώς μετωπικά με την κυβέρνηση και θα βγαίνει συνεχώς στους δρόμους.
Η ενίσχυση του ΚΚΕ είναι σαφώς πιο ενοχλητική από την αντίστοιχη ενίσχυση του ακροδεξιού πόλου, ο οποίος δεν μπορεί να βγει μπροστά για να διεκδικήσει και να πολεμήσει την κυβερνητική πολιτική.
Είναι σημαντικό τόσο ο Νίκος Ανδρουλάκης όσο και Στέφανος Κασσελάκης να κρατήσουν τις θέσεις του «βάθρου», έτσι ώστε να μην αναβαθμίσει τα ποσοστά του στα εκλογικά αποτελέσματα το κόμμα του Δημήτρη Κουτσούμπα.
Ο Περισσός έχει ως μεγάλους αντιπάλους την αποχή αλλά και το «κανένας». Η δυσπιστία του κόσμου απέναντι στο πολιτικό σύστημα και το κλίμα που επικρατεί με το «όλοι ίδιοι» επηρεάζουν και την ψήφο που θα κατευθυνόταν στο ΚΚΕ, έστω και ως αντιδραστική πρόθεση.
Μη ξεχνάμε ότι όπως αποδείχθηκε στις εθνικές εκλογές, η αποχή ευνοεί σαφώς το πρώτο κόμμα. Σημειώνεται ότι οι μάχες που είναι να δοθούν το επόμενο διάστημα έχουν ήδη καταγραφεί από τα κεντρικά του ΚΚΕ, βάζοντας στοίχημα να μη χαθεί καμία ψήφος στον ωκεανό της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος στη χώρα μας.
