Από τη διαχείριση της πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης για τα Τέμπη έως την ανακοίνωση της ευρωυποψηφιότητας του Θοδωρή Ζαγοράκη με το ΠΑΣΟΚ, πέρασαν μόλις δέκα ημέρες.
Είναι προφανές ότι οι τελευταίες δημοσκοπήσεις και η αντοχή του (κασσελακικού) ΣΥΡΙΖΑ ασκούν πίεση στις αποφάσεις του Νίκου Ανδρουλάκη ο οποίος μουτζουρώνει μια σχετικώς ενδιαφέρουσα ευρωλίστα για να ρίξει… δόλωμα σε θολά νερά.
ΕΔΩ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΤΗΝ «GOVNEWS WEEKLY» #16
Οι δύο ευρωπαϊκές θητείες του σπουδαίου αρχηγού της Εθνικής στο Euro 2004, συνιστούν ακριβώς παράδειγμα προς αποφυγήν σε ό,τι αφορά στην κατάρτιση ευρωψηφοδελτίου – και όχι διαβατήριο για μεταπήδηση σε άλλο πολιτικό χώρο. Ουδέν αξιομνημόνευτο από τη δεκαετή παρουσία του στην ευρωβουλή – ίσως μόνο η απόπειρα εργαλειοποίησης της έδρας του υπέρ… ΠΑΟΚ το 2020, που τον οδήγησε προσωρινά εκτός ευρωομάδας ΝΔ.
Πρακτικά, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ προσφέρει μια σελέμπριτι δεξιά επιλογή στον απογοητευμένο Νεοδημοκράτη – κυρίως της Βόρειας Ελλάδας, εκεί όπου καταγράφεται ένα σοβαρό πρόβλημα διαρροών για το κυβερνών κόμμα. Μόνο που οι διαρροές αυτές είναι προς τα δεξιά, ήτοι είναι ελάχιστα πιθανό το ΠΑΣΟΚ να γίνει προορισμός ενός συντηρητικού ψηφοφόρου που, επί παραδείγματι, εκνευρίστηκε με τον νόμο για την ισότητα στον γάμο και… γλυκοκοιτάζει προς Βελόπουλο.
Η επιλογή Ζαγοράκη καταδεικνύει πάντως αρκετά πράγματα για το πώς σκοπεύει να πολιτευτεί στο εξής ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ: είναι πασιφανές ότι πιθανή αποτυχία κατάληψης της (στοχοθετημένης εδώ και καιρό) δεύτερης θέσης στις ευρωεκλογές θα φέρει εσωστρέφεια στο κόμμα, και επιβραδύνοντας την πορεία του προς την ανάκαμψη μα και προκαλώντας… κυκεώνα εσωκομματικών εξελίξεων.
Άρα, εφόσον μια (κακά τα ψέματα) ανορθόδοξη επιλογή προσώπων μπορεί να βοηθήσει εκλογικά, είναι έως και θεμιτή αφού το αποτέλεσμα θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τη συνέχεια.
«Ξένες» (προς το ΠΑΣΟΚικό κοινό) επιλογές μίας χρήσης, τύπου Ζαγοράκη δηλαδή, για τη διεκδίκηση ασήμαντου ποσοστού στις ευρωεκλογές προβληματίζουν τους μετριοπαθείς σοσιαλδημοκράτες που επιλέγουν ΠΑΣΟΚ. Και σίγουρα αδικούν την προσπάθεια του ίδιου του Ανδρουλάκη, ο οποίος υπομονετικά κατόρθωσε το προηγούμενο διάστημα να αναδείξει μια φουρνιά νέων στελεχών, που μπορεί να μην έχουν λάμψει ως τώρα αλλά δεδομένα κάτι έχουν να πουν – και δίχως τοξικότητα.
Δημοσιεύτηκε στο 16ο τεύχος της digital εφημερίδας «GOVnews Weekly» – Διαβάζεται με ένα κλικ!
