«Με είχε καθορίσει η σχέση μας στον τρόπο με τον οποίο βλέπω τα πράγματα πολιτικά. Θυμάμαι όταν είχε φέρει το Κάντο Χενεράλ του Μίκη Θεοδωράκη και μου εξηγούσε τα ποιήματα του Πάμπλο Νερούδα», είπε ο Παύλος Γερουλάνος, αναπολώντας τη ζωή με την αδελφή του Δέσποινα , η οποία “έφυγε” και του άφησε μία ανοιχτή πληγή. Ο θάνατος της Δέσποινας Γερουλάνου, όπως ο ίδιος τον χαρακτήρισε “ήταν ένα πολύ βαρύ πλήγμα. Ήταν τόσο ζωντανός και δοτικός άνθρωπος που είχε να πει μια καλή κουβέντα. Ερχόταν η ίδια να ζητήσει βοήθεια χωρίς ταμπού”,
“Η περίοδος στο υπουργείο Πολιτισμού όταν είχαμε να διαχειριστούμε τα Μνημόνια ήταν η πιο δύσκολη περίοδος,. Τίποτα δεν συγκρίνεται με αυτό. Μάλιστα, έτυχε μια φορά και ήμουν σε έναν αεροδρόμιο πρόσφατα και με έπιασε ένας νέος άνθρωπος και μου είπε “ήμουν σε μια παρέα που τραγουδήσαμε μια προσβλητική καντάδα και μπορεί να σας αδικήσαμε”. Τότε όταν μου είπαν την καντάδα σφίχτηκα γιατί ένιωσα ότι δεν ανταποκρίνεται αυτό που βλέπει ο κόσμος με αυτό που έκανα”.
Μπορεί ο ίδιος να μην έχει ζήσει τη ζωή του απλού πολίτη με τα χρέη στις Τράπεζες, αλλά περιέγραψε την εμπειρία από τη δική του πλευρά: “Θυμάμαι τι σημαίνει να χτυπάει το τηλέφωνο να είναι η τράπεζα και να κρύβεσαι. Θυμάμαι την αγωνία ότι θα πάρει τηλέφωνο η τράπεζα και θα μείνουν εκτός εργασίας 150 άνθρωποι στο ιχθυοτροφείο».
