Το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 άνοιξε τον δρόμο για ένα καθεστώς βαθιάς εξάρτησης της χώρας. Η χούντα δεν στηρίχθηκε μόνο στα τανκς, αλλά και σε ισχυρά πολιτικά και οικονομικά κέντρα που ήθελαν μια Ελλάδα απολύτως ελεγχόμενη χωρίς φωνή, χωρίς ουσιαστική κυριαρχία. Τα ίδια αυτά κέντρα είχαν προηγουμένως συμβάλει καθοριστικά στην ανατροπή της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου, μέσω των αποστατών, ανοίγοντας τον δρόμο για την τελική εκτροπή.
Η τραγωδία της Κύπρου επιβεβαίωσε με τον πιο οδυνηρό τρόπο πού οδηγεί η υποκατάσταση της λαϊκής βούλησης από εξαρτήσεις και ξένες παρεμβάσεις. Γι’ αυτό ο αγώνας ενάντια στη δικτατορία δεν ήταν μόνο αγώνας για την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Ήταν ταυτόχρονα αγώνας για εθνική αξιοπρέπεια και ανεξαρτησία.
Σήμερα, η δημοκρατία μας δεν απειλείται από τανκς, αλλά διαβρώνεται συστηματικά από μέσα: όταν τα θεσμικά αντίβαρα αντιμετωπίζονται ως εμπόδιο και όχι ως εγγύηση, όταν η Δικαιοσύνη και οι ανεξάρτητες αρχές στοχοποιούνται και όταν η αδιαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου και ευρωπαϊκού χρήματος τείνει να γίνει κανόνας.
Χρειάζεται νέος αέρας Δημοκρατίας.
Χρέος της γενιάς μας είναι να σταματήσει τη θεσμική και αξιακή παρακμή. Με μια προοδευτική πολιτική αλλαγή που αποκαθιστά το κράτος δικαίου, καταπολεμά τις ανισότητες και δίνει ξανά ελπίδα στον ελληνικό λαό.
https://www.facebook.com/androulakisnikosgr/posts/pfbid0cHNMGckfBi216vkntgHhJ2aiaewZhs3y5bzjUF5eemYYgoBmkWZw9VZpwQPYEuvjl
