Η άλλη όψη των “ματωμένων” πλεονασμάτων και της ποσοστιαίας μείωσης του κρατικού χρέους, για τα οποία επιχαίρει ο πρωθυπουργός, είναι η φορολεηλασία του λαϊκού εισοδήματος και οι περικοπές από τις δαπάνες που αφορούν τις ανάγκες του.
Πρόκειται για ένα χρέος που η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις το έχουν φορτώσει στον λαό ενώ δεν το δημιούργησε ο ίδιος, αλλά οι παχυλές επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές στους επιχειρηματικούς ομίλους, τα δισεκατομμύρια στους πολεμικούς εξοπλισμούς, που στη συνέχεια στέλνονται σε αποστολές εκτός συνόρων.
Μίζερη, λοιπόν, είναι συνολικά η πολιτική της κυβέρνησης, που καλεί τον λαό να πει και “ευχαριστώ” για το “μέρισμα κοροϊδίας”, την ώρα που τσακίζει τη ζωή και τα δικαιώματα του, είτε με “επιτελικό” είτε με “αποκεντρωμένο” κράτος, με μικρότερη ή μεγαλύτερη συμμετοχή βουλευτών και “τεχνοκρατών” στην υλοποίησή της.
Αυτή η πολιτική είναι που έχει προκαλέσει τη δικαιολογημένη οργή και αγανάκτηση του λαού και που πρέπει να μπει, ακόμα πιο αποφασιστικά, στο στόχαστρο του αγώνα του, μέχρι την οριστική ανατροπή της.
