Μία ακόμη γυναικοκτονία, σήμερα τα ξημερώματα, αυτή τη φορά στην Καλαμάτα, ήρθε να προστεθεί στον μαύρο κατάλογο της έμφυλης βίας.
Θρηνούμε ακόμη μία γυναίκα, η οποία δολοφονήθηκε με φριχτό τρόπο μέσα στο ίδιο της το σπίτι, την ώρα που τα ανήλικα παιδιά της κοιμούνταν, από τον ίδιο της τον «σύζυγο», ο οποίος, ακολουθώντας το γνωστό μοτίβο, προσπάθησε να παραπλανήσει τις Αρχές, μιλώντας για αυτοκτονία.
Δεν πρόκειται για ένα «μεμονωμένο περιστατικό», το οποίο γρήγορα θα ξεχαστεί υπό το βάρος της πυκνής επικαιρότητας, αλλά για ακόμη ένα θύμα της πιο ακραίας μορφής έμφυλης βίας, μιας βίας που γεννιέται μέσα σε μια κοινωνία όπου η πατριαρχία αντιμετωπίζει τις γυναίκες ως ιδιοκτησία, και ως σώματα προς έλεγχο από το ανδρικό βλέμμα.
Καμία γυναικοκτονία δεν είναι «εγκλήμα πάθους». Είναι εγκλήματα που σχετίζονται άμεσα με την εξουσία. Είναι το πιο βίαιο αποτέλεσμα μιας καθημερινής πραγματικότητας που ξεκινά από την υποτίμηση, τον έλεγχο, την κακοποίηση και φτάνει μέχρι τη δολοφονία.
Η κυβέρνηση συνεχίζει να εξαντλεί τις πρωτοβουλίες της σε επικοινωνιακούς πομφόλυγες με εντυπωσιακές ονομασίες, όπως το panic button, ή στην προσφιλή της ρητορική του ποινικού λαϊκισμού, αρνούμενη να λάβει ουσιαστικά μέτρα πρόληψης, να ενισχύσει τις δομές για κακοποιημένες γυναίκες και, κυρίως, παρά τα πολυάριθμα περιστατικά, να κατοχυρώσει θεσμικά τον όρο γυναικοκτονία, αγνοώντας και υποβαθμίζοντας τον έμφυλο χαρακτήρα αυτών των εγκλημάτων.
Η Νέα Αριστερά έχει τοποθετηθεί πολλές φορές για το ζήτημα των γυναικοκτονιών, ζητώντας την άμεση νομική κατοχύρωση του όρου στο ελληνικό ποινικό δίκαιο, καταθέτοντας σχετικές τροπολογίες και κάνοντας παρεμβάσεις στη Βουλή.
Δεν πρόκειται να συμβιβαστούμε με την έμφυλη βία. Δεν πρόκειται να συνηθίσουμε τις γυναικοκτονίες.
