Η πρόσφατη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, αντί να δώσει μια καθαρή διέξοδο στο κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, λειτούργησε ως επιταχυντής της εσωστρέφειας και της αποσύνθεσης. Η εισήγηση του προέδρου Σωκράτη Φάμελλου για πολιτική συμπόρευση και υποστήριξη του νέου πολιτικού εγχειρήματος του Αλέξη Τσίπρα της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.), υπερψηφίστηκε μεν, καταγράφοντας έναν συσχετισμό περίπου 65% υπέρ της πλειοψηφίας έναντι 35% της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, ωστόσο χαρακτήρισε μια βαθιά διχασμένη Κουμουνδούρου.
Η «ερμαφρόδιτη», όπως χαρακτηρίζεται από πολλούς αναλυτές, απόφαση της πλειοψηφίας να σταθεί «δίπλα και όχι απέναντι» στον πρώην πρωθυπουργό, δημιουργεί μια πρωτοφανή συνθήκη: ένα κοινοβουλευτικό κόμμα να ετεροπροσδιορίζεται και να δηλώνει έτοιμο να λειτουργήσει ως συμπληρωματικός πόλος ενός νεοϊδρυθέντος εξωκοινοβουλευτικού φορέα. Η τακτική αυτή, παρότι επιδιώκει να κρατήσει γέφυρες με την ιστορική ηγεσία του χώρου, φαίνεται πως οδηγεί τον ΣΥΡΙΖΑ σε έναν αργό και βασανιστικό θάνατο.
Το ντόμινο των αποχωρήσεων προς την ΕΛ.Α.Σ.
Οι αντιδράσεις δεν άργησαν να φανούν. Σύμφωνα με ασφαλείς δημοσιογραφικές πληροφορίες που επιβεβαιώνονται από ανώτερα κομματικά στελέχη, εντός των επόμενων ημερών αναμένεται να εκδηλωθεί ένα οργανωμένο κύμα αποχωρήσεων από την Κεντρική Επιτροπή. Μεσαία στελέχη και μέλη του οργανωτικού μηχανισμού ετοιμάζονται να διαβούν την πόρτα της εξόδου, θεωρώντας ότι ο ιστορικός κύκλος του κόμματος έχει κλείσει. Η συντριπτική πλειονότητα αυτών των στελεχών προτίθεται να εγγραφεί άμεσα στη νεοσύστατη ΕΛ.Α.Σ., αναζητώντας πολιτική στέγη και προοπτική στο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα, το οποίο από τις 26 Μαΐου 2026 διαμορφώνει νέα δεδομένα στον χώρο της Κεντροαριστεράς.
Οι κραδασμοί, ωστόσο, φτάνουν μέχρι και τον στενό πυρήνα της σημερινής ηγεσίας. Το αμέσως επόμενο διάστημα, αναμένονται παραιτήσεις στενών συνεργατών του Σωκράτη Φάμελλου από κρίσιμες θέσεις ευθύνης του κομματικού μηχανισμού. Αν και οι πληροφορίες αναφέρουν ότι τα συγκεκριμένα πρόσωπα θα παραμείνουν, προς το παρόν, απλά μέλη του κόμματος, η κίνηση αυτή καταδεικνύει την έλλειψη εμπιστοσύνης στη στρατηγική βιωσιμότητα του σημερινού σχήματος και αποδυναμώνει περαιτέρω τον πρόεδρο του κόμματος.
Ο γρίφος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και οι επικείμενες ανεξαρτητοποιήσεις
Το πλέον κρίσιμο μέτωπο, ωστόσο, εντοπίζεται εντός της Βουλής. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει καζάνι που βράζει. Εντός του Ιουνίου αναμένονται οι πρώτες επίσημες ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών. Οι πολιτικές εκτιμήσεις κάνουν λόγο για μια συνεχή «αιμορραγία» που, εφόσον δεν μεσολαβήσουν πρόωρες εθνικές εκλογές, ενδέχεται μέχρι το φθινόπωρο να ξεπεράσει τον αριθμό των δέκα βουλευτών.
Σε αυτό το σημείο καταγράφεται μια σημαντική αβεβαιότητα ως προς τη στάση που θα κρατήσουν οι εν λόγω βουλευτές: ενώ ορισμένοι προσανατολίζονται στην απλή ανεξαρτητοποίησή τους διατηρώντας την έδρα, ασκούνται ισχυρές πιέσεις σε άλλους να παραιτηθούν πλήρως από το βουλευτικό τους αξίωμα. Η ενδεχόμενη παραίτηση από τις έδρες θα είχε καθαρά συμβολικό χαρακτήρα «απεγκλωβισμού» από τον ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να συμπορευτούν απερίσπαστοι με την ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα.
Η εσωκομματική αντιπολίτευση και ο κίνδυνος αλλαγής συσχετισμών
Ενώ το κόμμα φυλλορροεί προς τον νέο φορέα, στο εσωτερικό της Κουμουνδούρου καλλιεργείται ένα παράδοξο σενάριο αλλαγής της εξουσίας. Η μειοψηφία, η οποία συγκροτείται κυρίως από την ομάδα των Παύλου Πολάκη, Νίκου Παππά και Ρένας Δούρου, καταψήφισε την πρόταση Φάμελλου, τασσόμενη υπέρ της απόλυτης αυτόνομης πορείας του κόμματος και απορρίπτοντας κάθε λογική «πολιτικής απορρόφησης».
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αυστηρά μαθηματικό: Εάν οι παραιτήσεις των μελών της Κεντρικής Επιτροπής που πρόσκεινται στην πλειοψηφία αποδειχθούν μαζικές, είναι εξαιρετικά πιθανό το σημερινό 35% της εσωκομματικής αντιπολίτευσης να μετατραπεί σε de facto πλειοψηφία. Μια τέτοια εξέλιξη θα σήμαινε ότι τα κλειδιά του κόμματος, της κρατικής χρηματοδότησης και της κομματικής σφραγίδας θα περάσουν στα χέρια μιας πιο σκληρής, περιχαρακωμένης ηγετικής ομάδας, η οποία διαφωνεί κάθετα με την τακτική της συνδιαλλαγής με τον Αλέξη Τσίπρα. Η μειοψηφία ήδη προκαλεί τον Σωκράτη Φάμελλο να ξεκαθαρίσει το τοπίο και να ζητήσει επίσημη συνάντηση με τον πρώην πρωθυπουργό.
Η επόμενη μέρα για την Αξιωματική Αντιπολίτευση
Οι επόμενες εβδομάδες κρίνονται ιστορικές για την πορεία της ελληνικής Κεντροαριστεράς. Η απαξίωση του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να συνεχίζεται με γοργούς ρυθμούς, καθώς οι πολίτες παρακολουθούν ένα κόμμα σε κατάσταση οργανωτικής διάλυσης. Ακόμη και οι όποιες θεσμικές παρεμβάσεις ή προτάσεις νόμου επιχειρεί να καταθέσει η σημερινή ηγεσία, δεν βρίσκουν απήχηση στην κοινωνία, αφού κυριαρχεί η αίσθηση ότι ο φορέας βρίσκεται σε καθεστώς πολιτικής ρευστοποίησης. Η αδυναμία διαμόρφωσης μιας «καθαρής λύσης» απλώς παρατείνει το αδιέξοδο, επιβεβαιώνοντας ότι το μεταβατικό στάδιο που διανύει η Κουμουνδούρου ίσως αποδειχθεί το τελικό κεφάλαιο στην ιστορία της.
