Η επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στο διεθνές πολιτικό προσκήνιο δεν έγινε με ήπιους, διπλωματικούς τόνους, αλλά με μια ηχηρή παρέμβαση που επαναπροσδιορίζει τη στρατηγική της αντιπολίτευσης. Σε μια εκτενή συνέντευξη στο ευρωπαϊκό δίκτυο POLITICO, ο πρώην πρωθυπουργός και νυν πρόεδρος της νεοσύστατης Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.) έθεσε ευθέως το ζήτημα της γεωπολιτικής ταυτότητας της Ελλάδας. Με αυστηρή ρητορική, κάλεσε την Αθήνα να «ψυχράνει» τη σχέση της με το αμερικανικό υπερσυντηρητικό κίνημα MAGA (Make America Great Again) και τον Ντόναλντ Τραμπ, ασκώντας παράλληλα δριμεία κριτική στην κυβέρνηση για τις άνευ όρων παραχωρήσεις της προς την Ουάσινγκτον.
Το μήνυμα είναι σαφές: σε μια περίοδο όπου η Ευρώπη αναζητά τον δικό της στρατηγικό βηματισμό απέναντι σε διεθνείς κρίσεις, η Ελλάδα δεν μπορεί να λειτουργεί ως δεδομένος σύμμαχος χωρίς εθνικά ανταλλάγματα. Μέσα από τη συνέντευξή του, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να χτίσει ένα κυβερνητικό αφήγημα ενόψει των επερχόμενων εκλογών, εστιάζοντας σε νευραλγικούς τομείς όπως η εξωτερική πολιτική, η δραματική αύξηση των ανισοτήτων και η διάβρωση του κράτους δικαίου.
Η «λευκή επιταγή» στις ΗΠΑ και η διαφοροποίηση από την Ευρώπη
Ένα από τα πιο ακανθώδη ζητήματα που έθιξε ο πρόεδρος της ΕΛ.Α.Σ. είναι η φύση της ελληνοαμερικανικής αμυντικής συνεργασίας. Ο ίδιος κατηγορεί ευθέως τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη ότι έχει μετατρέψει τη στρατηγική συμμαχία των δύο χωρών σε μια σχέση ετεροβαρούς υποταγής. Αντί για την τακτική ανανέωση της συμφωνίας με την Ουάσινγκτον, γεγονός που θα επέτρεπε στην Αθήνα να επαναδιαπραγματεύεται τους όρους, εξασφαλίζοντας ισχυρά διπλωματικά και αμυντικά ανταλλάγματα, η σημερινή κυβέρνηση επέλεξε να εκχωρήσει στις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις πρόσβαση αόριστης διάρκειας σε κρίσιμες εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένης της ναυτικής βάσης της Σούδας.
«Η κυβέρνηση ακολουθεί μια πολιτική “λευκής επιταγής” και αυτό δεν εξυπηρετεί τα εθνικά μας συμφέροντα», τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Τσίπρας. Για να αναδείξει το μέγεθος της ελληνικής υποχώρησης, έκανε μια στοχευμένη σύγκριση με την Ισπανία και τον ομόλογό του, Πέδρο Σάντσεθ. Υπενθυμίζεται ότι, κατά τη διάρκεια της πρόσφατης κρίσης και του πολέμου στο Ιράν, η Μαδρίτη μπλόκαρε κατηγορηματικά τη χρήση των εθνικών της βάσεων από τον αμερικανικό στρατό, θέτοντας ως απόλυτη προτεραιότητα την ασφάλεια της δικής της χώρας.
Αυτή η ανάγκη αποστασιοποίησης βρίσκει ισχυρό έρεισμα και στην ελληνική κοινωνία. Σύμφωνα με τα επικαιροποιημένα στοιχεία του Pew Research Center στα τέλη του περασμένου Ιουνίου (2026), η δυσπιστία απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ είναι συντριπτική, καθώς μόλις το 22% των Ελλήνων πολιτών τον εμπιστεύεται για τη διαχείριση κρίσιμων διεθνών υποθέσεων.
Το πολιτικό τοπίο, η ίδρυση της ΕΛ.Α.Σ. και το δημοσκοπικό άλμα
Αποκωδικοποιώντας το εγχώριο πολιτικό σκηνικό, ο πρώην πρωθυπουργός εξήγησε την αναγκαιότητα της επιστροφής του. Αφού αποχώρησε από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ το 2023 και παρακολούθησε τον παρατεταμένο κατακερματισμό του προοδευτικού χώρου, προχώρησε τον Μάιο του 2026 στην ίδρυση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Στόχος του, όπως δηλώνει, είναι να καλύψει το τεράστιο πολιτικό κενό και να συγκροτήσει έναν ισχυρό πόλο εξουσίας απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.
Παρότι το νέο κόμμα μετρά ελάχιστους μήνες ζωής, η δυναμική του αποτυπώνεται πλέον στις μετρήσεις. Σύμφωνα με τη συγκεντρωτική ανάλυση δημοσκοπήσεων (Poll of Polls) του POLITICO, η ΕΛ.Α.Σ. έχει ήδη εδραιωθεί στη δεύτερη θέση με ποσοστό 17%, έναντι 30% της Νέας Δημοκρατίας. Ο κ. Τσίπρας αναγνωρίζει τη δυσκολία της ανατροπής, ωστόσο επισημαίνει ότι η παραμονή του κυβερνώντος κόμματος στην πρώτη θέση δεν οφείλεται στην κυβερνητική επιτυχία, αλλά στην έως τώρα έλλειψη μιας αξιόπιστης αντιπολίτευσης. «Η εικόνα δεν είναι θετική για την κυβέρνηση, αλλά ήταν μάλλον αρνητική για την αντιπολίτευση, και γι’ αυτό δημιουργήθηκε η ΕΛ.Α.Σ.», ξεκαθάρισε.
Ο «αόρατος φόρος της διαφθοράς» και η βαθιά κρίση ανισοτήτων
Στο οικονομικό σκέλος, η κριτική του απέναντι στην κυβερνητική πολιτική υπήρξε καταπέλτης. Περιέγραψε με μελανά χρώματα την κατάσταση των ελληνικών νοικοκυριών, τα οποία εδώ και επτά χρόνια δέχονται ένα «διπλό πλήγμα»: αφενός το ασφυκτικά υψηλό κόστος ζωής και αφετέρου την ευρεία διαφθορά.
Τα μακροοικονομικά στοιχεία επιβεβαιώνουν το μέγεθος του προβλήματος. Τον Μάιο του 2026, ο ετήσιος πληθωρισμός στην Ελλάδα σκαρφάλωσε στο 5,2%, ξεπερνώντας κατά πολύ τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 3,2%. Παράλληλα, η τελευταία ετήσια έκθεση της UBS (Global Wealth Report 2026) πιστοποιεί τη δραματική διεύρυνση της ανισότητας: ενώ ο συνολικός καθαρός εθνικός πλούτος αυξάνεται σταθερά από το 2020, το χάσμα διευρύνεται, καθώς τα κέρδη συγκεντρώνονται σε ολοένα και λιγότερα χέρια.
Το πιο σκληρό σημείο της κριτικής του αφορούσε τις συστημικές παθογένειες, με αναφορές στη διαχείριση της τραγωδίας των Τεμπών και την κακοδιαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων. Ο πρόεδρος της ΕΛ.Α.Σ. εισήγαγε τον όρο «αόρατος φόρος διαφθοράς», εξηγώντας παραστατικά την άμεση κοινωνική ζημιά: «Κάθε ευρώ που χάνεται μέσω απευθείας αναθέσεων σε δημόσιους διαγωνισμούς, είναι ένα ευρώ που λείπει από τα δημόσια σχολεία, τα νοσοκομεία, και τους μισθούς των νοσηλευτών».
Η ευρωπαϊκή προεδρία του 2027 και το μεγάλο στοίχημα της άμυνας
Κοιτάζοντας προς τις επόμενες γενικές εκλογές —οι οποίες αναμένεται να διεξαχθούν πριν τον Ιούλιο του 2027, οπότε και η Ελλάδα αναλαμβάνει την εκ περιτροπής Προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ— ο Αλέξης Τσίπρας χάραξε τη στρατηγική του. Δεσμεύτηκε πως, εάν αναλάβει τα ηνία της χώρας, θα ρίξει το βάρος του στην ενίσχυση των κονδυλίων για την πολιτική συνοχής, με στόχο τη σύγκλιση των οικονομικών ανισοτήτων στην Ευρώπη. Άφησε, μάλιστα, ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας πανευρωπαϊκής υψηλότερης φορολόγησης στις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες και την επιβολή αυστηρότερων τελών στις εκπομπές άνθρακα.
Απαντώντας στο φλέγον ζήτημα της κοινής ευρωπαϊκής άμυνας, εν μέσω των παγκόσμιων γεωπολιτικών κλυδωνισμών, αναγνώρισε την ανάγκη αύξησης των στρατιωτικών επενδύσεων. Ωστόσο, προειδοποίησε πως αυτό δεν πρέπει να γίνει με θυσία του κοινωνικού κράτους. Εάν οι εξοπλισμοί χρηματοδοτηθούν μέσω της περικοπής των κοινωνικών δαπανών, τότε «σε λίγα χρόνια θα βρεθούμε με μια Ευρωπαϊκή Ένωση που θα είναι ισχυρότερη αμυντικά, αλλά θα κυβερνάται από ακροδεξιές κυβερνήσεις».
Τέλος, απαντώντας σε όσους εστιάζουν αποκλειστικά στους ταραχώδεις πρώτους μήνες της διακυβέρνησής του το 2015, ο κ. Τσίπρας αντέτεινε πως η παράταξή του ανέλαβε μια χώρα ήδη κατεστραμμένη. Όπως υπενθύμισε, μέσα από τεράστιες εντάσεις και δύσκολους συμβιβασμούς, κατάφερε εν τέλει να την βγάλει από τη μέγγενη των μνημονίων, να αποκαταστήσει την οικονομική της αξιοπιστία και να πετύχει θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, αφήνοντας μια ισχυρή παρακαταθήκη.
Εδώ μπορείτε να βρείτε όλη την συνέντευξη
