Δεν υπάρχει αντιπλημμυρική θωράκιση στον Βόλο και στη Θεσσαλία, όπως υπογράμμισε μιλώντας στο Ράδιο ΕΝΑ ο κ. Νικήτας Μυλόπουλος, Καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και Διευθυντής του Εργαστηρίου Υδρολογίας και Ανάλυσης Υδατικών Συστημάτων, υπογραμμίζοντας ότι η αντιπλημμυρική θωράκιση δεν είναι υπόθεση ενός έργου ή ενός και δύο φραγμάτων, αλλά μια συνολική διαχείριση, με αντιπλημμυρικά έργα που «επικοινωνούν» και τα οποία μπορεί να χρησιμοποιηθούν και για αρδευτικούς σκοπούς.
Σύμφωνα με τον κ. Μυλόπουλο την περίοδο του Daniel υπήρξε μία δημόσια συζήτηση με την κυβέρνηση να έχει μία αμυντική στάση και να σημειώνει ότι για τις καταστροφές στη Θεσσαλία έφταιγε το φαινόμενο, με την ίδια να ισχυρίζεται ότι έχει κάνει πολλά αντιπλημμυρικά έργα και όλα είχαν γίνει σωστά, ενώ, όπως τόνισε ο Καθηγητής, έχει αποδειχτεί ότι δεν υπήρχαν αντιπλημμυρικά έργα και αποδεικνύεται ότι γινόταν αφαίρεση, απόσυρση αντιπλημμυρικών έργων από το επόμενο ευρωπαϊκό χρηματοδοτικό πρωτόκολλο.
«Τα αντιπλημμυρικά έργα, επειδή είναι έργα αφανή, δεν κόβουν κορδέλες, ήταν παραδοσιακά τα μόνιμα έργα που αποσύρονταν», επεσήμανε χαρακτηριστικά. Σημείωσε δε ότι εδώ και πολλά χρόνια έχουν γίνει προ-μελέτες για την εξεύρεση χώρων -θέσεων για Ταμιευτήρες και φράγματα για τη συλλογή τοπικού νερού ευρύτερα στη λεκάνη του Πηνειού, που βρίσκονται σε μία λίστα που άγεται και φέρεται και από την οποία δεν έχει ξεκινήσει τίποτα.
«Είναι μία ολόκληρη απαξίωση των έργων αυτών και μου κάνει εντύπωση πως και η τοπική κοινωνία ποτέ της δεν προώθησε αυτό το αίτημα και είναι από τα πρώτα πράγματα που είπα και στον ίδιο τον Δ. Κουρέτα. Να ξεκινήσουν επιτέλους τα έργα και να μπουν στα πρωτόκολλα χρηματοδότησης για να ξεκινήσει η λίστα αυτών», τόνισε ο Καθηγητής και συμπλήρωσε ότι έργα έχουν μπει στη μεγάλη μελέτη διαχείρισης υδατικών πόρων, την εθνική και στην α’ αναθεώρηση και στη β’.
«Δεν είναι μελέτη των ίδιων των φραγμάτων, αλλά είναι μία πρώτη χωροθέτηση και προμελέτη των έργων αυτών ότι εδώ θα μπορούσε να γίνει ένας Ταμιευτήρας ή ένα φράγμα των τόσων εκατομμυρίων κυβικών μέτρων νερού», συμπλήρωσε.
Μιλώντας για την αντιπλημμυρική θωράκιση της Θεσσαλίας ο κ. Μυλόπουλος μετέφερε την δική του πρόταση και σκέψη υπογραμμίζοντας ότι η αντιπλημμυρική θωράκιση δεν είναι υπόθεση ενός έργου, ενός φράγματος ή δύο- τριών.
«Το βασικό είναι ομάδα έργων, σχεδιασμένη από ένα μυαλό με ολοκληρωμένο, ολιστικό τρόπο, όχι μόνο φράγματα, αλλά διάνοιξη κοίτης, εκχερσώσεις. Δώστε χώρο στα ποτάμια, στη φύση να ξαναβρούν τα ποτάμια τους παλιούς τους δρόμους, σε συνεργασία με έργα ορεινής υδρονομίας, για να πιάσουμε το νερό εκεί που ξεκινά η πλημμύρα στα βουνά και όλα αυτά τα φράγματα για τα οποία συζητάμε προς τον κάμπο. Αλλά το μυστικό είναι σε συνεργασία το ένα με το άλλο. Όχι σχεδιασμένα ανάκατα», επεσήμανε ο Καθηγητής.
Υπογράμμισε δε ότι η αντιπλημμυρική προστασία και θωράκιση στηρίζεται στη λέξη: διόδευση της πλημμύρας. «Δηλαδή την ώρα του κακού, όταν έρχεται το πολύ νερό, πως ξεκινώντας από πάνω και πηγαίνοντας προς τις εκβολές του ποταμού να συνεργάζονται όλα αυτά τα έργα, ώστε να εκτρέπουν μέρη του πλημμυρικού όγκου σε υπολεκάνες απορροής εκτός της ευρύτερης λεκάνης απορροής.
Άρα όλη η δουλειά δεν είναι να μαζέψουμε το νερό της πλημμύρας με φράγματα ή να το σταματήσουμε κάπου, όλη η δουλειά είναι να το εκτρέπουμε σταδιακά σε περιοχές που είναι εκ των προτέρων σχεδιασμένες γι’ αυτό τον σκοπό. Αυτό σημαίνει ότι οι καλλιέργειες εκεί πρέπει να είναι κάπως προσαρμοσμένες και να μην είναι κατοικημένες αυτές οι περιοχές», εξήγησε ο κ. Μυλόπουλος.
Με βάση αυτό τον σχεδιασμό και με βάση ότι αυτή είναι στην ουσία η αντιπλημμυρική προστασία, ο Καθηγητής επεσήμανε ότι τέτοιου είδους θωράκιση δεν υπήρχε ούτε στον Βόλο, ούτε στη Θεσσαλία.
Σημείωσε δε, πως λόγω του Daniel όλο αυτό το ζήτημα της αντιπλημμυρικής θωράκισης θα πρέπει να τεθεί από την αρχή, γιατί μέρος αυτών των αντιπλημμυρικών έργων μπορεί κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί και για άρδευση.
«Όλο το ζήτημα του υδατικού ελλείματος δεν θα λυθεί με τα αντιπλημμυρικά έργα. Λέω όμως ότι είναι ένα στοιχείο καινούργιο, ακούω για κάποιες εκατοντάδες εκατομμύρια που θα δοθούν για έργα ορεινής υδρονομίας και λέω μακάρι, αλλά αυτά τα έργα θα μαζέψουν και νερό το οποίο ενδεχομένως να μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για άρδευση. Δεν θα σχεδιαστούν γι’ αυτό, αλλά αυτά είναι τα έργα πολλαπλού σκοπού», σημείωσε.
Σε όλη αυτή την υπόθεση του ανασχεδιασμού της περιοχής, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας θα έχει μια σημαντική και ουσιαστική συμβολή. Όπως τόνισε και ο κ. Μυλόπουλος, η Θεσσαλία είναι στο μικροσκόπιο των επιστημόνων και του ιδίου τουλάχιστον 25 χρόνια, από τότε τουλάχιστον που και ο ίδιος βρίσκεται στο τοπικό Ίδρυμα. Πλέον, μετά τις καταστροφές το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας θα αναμειχθεί στο θέμα ενεργά με τον Καθηγητή να σημειώνει ότι έχει γίνει μία πρόταση κι αυτή προχωρά.
«Ο Δήμος Βόλου, η Περιφέρεια και το Υπουργείο θα βάλει μπροστά το Πανεπιστήμιο να κάνει μία μελέτη, όχι των ίδιων των έργων, αλλά μία υδρολογική πρώτα ανάλυση των χειμάρρων και ποταμών του Δήμου Βόλου και μία αντιπλημμυρική θωράκιση της πόλης. Αυτό εάν γίνει όπως το θέλουμε θα είναι ένα έργο που θα λύσει πολλά προβλήματα», εξήγησε ο κ. Μυλόπουλος, σημειώνοντας ότι κάποια έργα μπορούν να ξεκινήσουν από σήμερα, δηλαδή κάποια αναχώματα κτλ, αλλά η υδρολογική ανάλυση, η χωροθέτηση και τα υδραυλικά έργα που θα προταθούν θα είναι μία υπόθεση κάποιων μηνών ίσως ενός έτους το πολύ.
«Εάν αυτό ευοδωθεί θα ήταν ένα καλό μοντέλο και για τις υπόλοιπες λεκάνες απορροής όλης της Θεσσαλίας και ο συντονισμός των έργων θα έχουν μία ευρύτερη και πιο αποτελεσματική λειτουργία», συμπλήρωσε.
Η υδρολογία της περιοχής έχει αλλάξει- Να δούμε την κατάσταση από την αρχή
Με αφορμή δε την μερική εκτροπή του Αχελώου, ο κ. Μυλόπουλος αναφέρθηκε στα έργα που έχουν σχεδιαστεί πριν 40 και 50 χρόνια και τα οποία στην παρούσα κατάσταση ίσως δεν ταιριάζουν με το μορφολογικό σκηνικό που έχει διαμορφωθεί, γι’ αυτό και χρειάζεται η εξέταση όλων από την αρχή.
«Όλος ο σχεδιασμός και η διαχείριση του νερού στη λεκάνη Πηνείου και στη Θεσσαλία θα πρέπει να εξεταστεί από την αρχή, γιατί έχει αλλάξει. Το έργο του Αχελώου σχεδιάστηκε πριν 40 χρόνια για να εξυπηρετήσει κάποιες ανάγκες που νόμιζαν ότι υπήρχαν, για τις οποίες έχω εκφραστεί αρνητικά όμως το θέμα είναι ότι από τότε έχουν αλλάξει πάρα πολλά και με τον Daniel άλλαξαν όλα.
Η υδρολογία όλης της περιοχής έχει αλλάξει από τις ανθρώπινες χρήσεις. Αυτό είναι μία πρώτη τεράστια αλλαγή, η οποία τώρα με τον Daniel ότι η πλημμύρα άνοιξε νέους δρόμους, έχει δημιουργηθεί μια νέα υδρολογία. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορούμε να μην το λάβουμε υπόψη μας», τόνισε ο ίδιος σημειώνοντας ότι και τα δεδομένα αλλά και οι ανάγκες για έργα που έχουν σχεδιαστεί πριν 50 χρόνια δεν είναι ίδιες.
Κατέληξε δε, πως η κατάσταση πρέπει να αντιμετωπιστεί από την αρχή και να μην κρύβονται τα προβλήματα κάτω από το χαλί. «Εάν δεν ξαναδούμε το πράγματα από την αρχή, τις αρδευτικές ανάγκες, τον σχεδιασμό, τη σύνθεση και τη συνολική ανάπτυξη της περιοχής δεν μπορούμε να καταλάβουμε», σημείωσε.
