Σε μια απροσδόκητη πολιτική και καλλιτεχνική δίνη εμπλέκεται η πολυαναμενόμενη νέα ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν, «Η Οδύσσεια», καθώς το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σαχάρα (FiSahara) απηύθυνε επίσημο κάλεσμα για παγκόσμιο μποϊκοτάζ του φιλμ. Αφορμή για την έντονη αυτή αντίδραση αποτελεί το γεγονός ότι μέρος των γυρισμάτων της υπερπαραγωγής πραγματοποιήθηκε στην περιοχή της Δυτικής Σαχάρας, μια εδαφική ζώνη που αποτελεί αντικείμενο μακροχρόνιας διεθνούς διαμάχης και ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από το Μαρόκο.
Η εκτελεστική διευθύντρια του FiSahara, Μαρία Κάριον, εξαπέλυσε δριμύτατη επίθεση κατά του διάσημου σκηνοθέτη, δηλώνοντας χαρακτηριστικά πως όταν ο Κρίστοφερ Νόλαν πατήσει το κόκκινο χαλί της επίσημης πρεμιέρας, στην πραγματικότητα θα «καταπατήσει το διεθνές δίκαιο». Σύμφωνα με την ανακοίνωση του φεστιβάλ, η παραγωγή αγνόησε επιδεικτικά τα δικαιώματα του αυτόχθονος λαού των Σαχράουι στην εδαφική ακεραιότητα της επικράτειάς τους, νομιμοποιώντας έμμεσα την παράνομη εκμετάλλευση των πόρων της περιοχής από τις μαροκινές αρχές.
Η Δυτική Σαχάρα αποτελεί ένα από τα πιο ευαίσθητα γεωπολιτικά σημεία της αφρικανικής ηπείρου. Υπήρξε ισπανική αποικία μέχρι το 1975 και έκτοτε ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) την κατατάσσει επίσημα στα «μη αυτόνομα εδάφη», γεγονός που σημαίνει ότι το νομικό της καθεστώς παραμένει μετέωρο. Η κίνηση του FiSahara να στοχοποιήσει μια χολιγουντιανή ταινία τέτοιου βεληνεκούς αναμένεται να ανοίξει έναν μεγάλο διάλογο στην παγκόσμια κινηματογραφική βιομηχανία σχετικά με τα όρια της καλλιτεχνικής ελευθερίας και την ηθική ευθύνη των μεγάλων στούντιο κατά την επιλογή των τοποθεσιών για τα γυρίσματά τους.
Το Γεωπολιτικό Παρασκήνιο της Διαμάχης
Η επιλογή της Δυτικής Σαχάρας από την παραγωγή του Κρίστοφερ Νόλαν για τις ανάγκες των γυρισμάτων της ταινίας «Η Οδύσσεια».
Το επίσημο κάλεσμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σαχάρα για μποϊκοτάζ, με την κατηγορία ότι η ταινία παραβιάζει το διεθνές δίκαιο.
Η σκληρή δήλωση της Μαρίας Κάριον (FiSahara) που κατηγορεί τον σκηνοθέτη για έμμεση υποστήριξη της μαροκινής κυριαρχίας στην περιοχή.
Το διαχρονικό καθεστώς της Δυτικής Σαχάρας, η οποία από το 1975 (τέλος ισπανικής αποικιοκρατίας) αναγνωρίζεται από τον ΟΗΕ ως «μη αυτόνομο έδαφος».
