Αισθανόμενος, και λογικά, κυρίαρχος, με τη Νέα Δημοκρατία να έχει μια δυνατή κυβέρνηση 158 βουλευτών και το δεύτερο κόμμα να απέχει… 25 μονάδες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης περνάει, το ένα μετά το άλλο, νομοσχέδια τα οποία με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, και για διαφορετικούς λόγους, προκαλούν ισχυρές εσωκομματικές… αναταράξεις. Γιατί;
Η απάντηση είναι εύλογη και δεν χρειάζεται να είναι κάποιος επαΐων της πολιτικής για να την κατανοήσει. Ισχύει άλλωστε το δόγμα ότι οι μεταρρυθμίσεις που προκαλούν ρήξεις, πρέπει να γίνονται τον πρώτο χρόνο μιας διακυβέρνησης, και ει δυνατόν το πρώτο εξάμηνο. Μετά την παρέλευση αυτού του διαστήματος, βαραίνει σημαντικά το όποιο πολιτικό κόστος. Με αυτό το δόγμα ο πρωθυπουργός έριξε… κατά ριπάς στην αρένα της Βουλής την «ελληνοποίηση» των παράτυπων μεταναστών, τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, την επιστολική ψήφο και άλλα, αδιαφορώντας πρακτικά για τις αντιδράσεις. 41 τακατό πήρε, δεν ορρωδεί προ ουδενός.
Και όχι μόνο. Παράλληλα, διαμορφώνει τις συνθήκες για την επόμενη εθνική εκλογική αναμέτρηση. Για την οποία (το ακούω πιο συχνά πλέον) το σενάριο «Εκλογές και ΠτΔ το 2025» δεν είναι τελείως… άκυρο.
Δια την υπογραφήν, Κομισάριος
