Aρνητικές εντυπώσεις προκάλεσε, αν μη τι άλλο, η απουσία όλων των πρώην πρωθυπουργών της Ελλάδας – που είναι εν ζωή – από την κηδεία του Κώστα Σημίτη. Κώστας Καραμανλής, Αντώνης Σαμαράς, Γιώργος Παπανδρέου και Αλέξης Τσίπρας δεν παρευρέθηκαν στην τελετή. Η δυσάρεστη αίσθηση ενισχύεται αν κάποιος παρακολούθησε την κηδεία του Τζίμι Κάρτερ στις ΗΠΑ. Στην Ουάσιγκτον και την αμερικάνικη, όλοι οι πρώην πρόεδροι και αντιπρόεδροι παρευρέθηκαν και έκατσαν ο ένας δίπλα στον άλλον.
Στην ελληνική περίπτωση, μόνο ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν εκεί, που όμως δεν πήγε στην ταφή. Ο κ. Τσίπρας ανέφερε πως είχε μολυνθεί από Covid-19, ο κ. Παπανδρέου βρισκόταν στην Κίνα, ενώ ο κ. Σαμαράς και ο κ. Καραμανλής αρκέστηκαν απλά σε δηλώσεις, χωρίς να δικαιολογήσουν την αιτία της απουσίας τους, η οποία παρουσιάζεται ως ασέβεια. Είναι εμφανές ότι οι δύο τελευταίοι δεν παρευρέθηκαν για ιδεολογικούς λόγους. Ωστόσο, η κηδεία ενός (πρώην) προέδρου ή ενός (πρώην) πρωθυπουργού δεν μπορεί να χρωματίζεται με μικροπολιτικές «πινελιές». Η παρουσία στη Μητρόπολη θα αποτελούσε τιμή στο αξίωμα του πρωθυπουργού και του θεσμού γενικότερα. Τιμή στο έθνος και στις δοκιμασίες που αυτό έχει περάσει και υπενθύμιση των κοινών αξιών του κράτους.
Μπορεί οι δύο άνδρες να διαφωνούσαν με την πολιτική του εκλιπόντα Κ. Σημίτη, κάτι το οποίο είναι εύλογο στα πλαίσια της πολιτικής. Όμως, η πολιτική τελειώνει εκεί που τελειώνει και η ζωή. Μόνο η ιστορία μπορεί να κρίνει επαρκώς πλέον τους πρώην πρωθυπουργούς της Ελλάδας. Η απουσία των τεσσάρων πρωθυπουργών αφαίρεσε από την τελετή μια ευκαιρία, που εμφανίστηκε στην κηδεία του Κάρτερ: την ευκαιρία να αναδειχθεί η εικόνα της εθνικής ενότητας, έστω και για λίγες ώρες.
