Υπάρχει ένα σενάριο σύμφωνα με το οποίο οι πρόεδροι των κύριων θεσμικών οργάνων της ΕΕ θα μπορούσαν να είναι όλες γυναίκες. Μετά τις εκλογές της ΕΕ τον Ιούνιο, οι κορυφαίες θέσεις στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, την Επιτροπή και το Κοινοβούλιο – καθώς και ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης – θα κατανεμηθούν μεταξύ των κύριων πολιτικών ομάδων.
Οι εικασίες σχετικά με το ποιος θα πάρει αυτές τις θέσεις εργασίας είναι μια κορυφαία ασχολία στη «φούσκα των Βρυξελλών»- τόσες πολλές γυναίκες πολιτικοί συνδέονται με αυτούς τους ρόλους που ορισμένοι διπλωμάτες αρχίζουν να τις συνδέουν.
Το Politico ακούει πολλές συζητήσεις για τέσσερα ονόματα – όλα γυναίκες – σε σχέση με τις κορυφαίες θέσεις: Η Γερμανίδα Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν παραμένει επικεφαλής της Κομισιόν, η Ρομπέρτα Μετσόλα από τη Μάλτα παραμένει στη θέση της στο Κοινοβούλιο, η Μέτε Φρέντερικσεν, η σημερινή πρωθυπουργός της Δανίας, γίνεται πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και η Κάγια Κάλλας, η πρωθυπουργός της Εσθονίας, αναλαμβάνει την Ύπατη Εκπρόσωπος της Ένωσης για την Εξωτερική Πολιτική και την Πολιτική Ασφάλειας (εν συντομία η επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ).”Είναι η ομάδα των ονείρων μου”, δήλωσε ένας διπλωμάτης στον οποίο παραχωρήθηκε ανωνυμία για να μιλήσει ελεύθερα. “Θα έστελνε ένα τόσο ισχυρό μήνυμα”.
Συχνά υπάρχουν εκπλήξεις
Φυσικά, δεν έχουν ληφθεί αποφάσεις- συχνά υπάρχουν εκπλήξεις όταν δίνονται οι θέσεις εργασίας (η φον ντερ Λάιεν δεν ήταν στα ραντάρ πολλών την τελευταία φορά)- και πολλά ονόματα ανδρών υποψηφίων συνεχίζουν να κυκλοφορούν. Επιπλέον, η απόφαση για τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ανήκει περισσότερο στα πολιτικά κόμματα και τους ευρωβουλευτές παρά στους εθνικούς ηγέτες.
Αλλά υπάρχουν πολλά σε αυτόν τον συνδυασμό που θα μπορούσαν να βγάλουν νόημα – σε ένα σενάριο όπου οι ηγέτες της ΕΕ, στην πλειονότητά τους άνδρες, θα αποφάσιζαν να επιλέξουν μια επιλογή μόνο με γυναίκες – συμπεριλαμβανομένου του διαχωρισμού μεταξύ των πολιτικών ομάδων.
Η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο θα παρέμεναν στα χέρια του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (το τελευταίο τουλάχιστον για τα πρώτα δυόμισι χρόνια της θητείας, όταν το ΕΛΚ θα μπορούσε να περάσει την προεδρία σε άλλο κόμμα). Οι σοσιαλιστές θα έπαιρναν το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και οι φιλελεύθεροι θα κυριαρχούσαν στην Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, τον διπλωματικό βραχίονα της ΕΕ. Αυτό ταιριάζει με το ότι το ΕΛΚ και το S&D έρχονται πρώτο και δεύτερο στις εκλογές, με τους φιλελεύθερους να είναι πιθανό να τερματίσουν τέταρτοι, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση του Politico.
Απούσες οι γυναίκες
Σημειώνεται ότι, από τις πρώτες εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 1979, έχουν υπάρξει μόνο τρεις γυναίκες πρόεδροι: η Σιμόν Βέιλ, η Νικόλ Φονταίν και τώρα η Ρομπέρτα Μέτσολα.
Όσον αφορά στις επιτροπές και τις πολιτικές ομάδες εντός του Κοινοβουλίου, οι γυναίκες υποεκπροσωπούνται επίσης. Επί του παρόντος, μόνο τρεις στις επτά πολιτικές ομάδες έχουν γυναίκες επικεφαλής (οι Σοσιαλιστές και Δημοκράτες, οι Πράσινοι και η Αριστερά), ενώ μόνο επτά γυναίκες (έναντι 17 ανδρών) είναι πρόεδροι επιτροπών του Κοινοβουλίου. Είναι ενδεικτικό ότι ακόμη και η Επιτροπή Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων (FEMM) έχει έναν άντρα στο τιμόνι.
