Οι φονικές πλημμύρες που έπληξαν την Βαλενθια φέρνουν για άλλη μια φορά τον κόσμο απέναντι στην συνειδητοποίηση ότι η κλιματική κρίση είναι πραγματική και οδηγεί σε καταστροφές και θανάτους. Στην Ισπανία πάνω από 200 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους, ενώ η υλικές ζημιές ενδέχεται να κοστίζουν δισεκατομμύρια ευρώ. Η κλιματική κρίση είναι ένα πρόβλημα το οποίο χρήζει άμεσης λύσης μέσω κλιματικής πολιτικής και κλιματικής διπλωματίας.
Η κλιματική κρίση, σύμφωνα με την Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), είναι μια σοβαρή κατάσταση που χαρακτηρίζεται από μακροχρόνιες και ανθρωπογενείς (προκαλούμενες από ανθρώπινες δραστηριότητες) αλλαγές στο κλίμα της Γης, οι οποίες έχουν αρνητικές επιπτώσεις για το περιβάλλον, την οικονομία και την υγεία των ανθρώπων.
Η αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας, τα ακραία καιρικά φαινόμενα, η αύξηση της στάθμης της θάλασσας, η απώλεια της βιοποικιλότητας αποτελούν την “κορυφή του παγόβουνου” πολύ από κάτω του έχει κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις σε όλη την ανθρωπότητα. Είναι λανθασμένο να θεωρείται στα πλαίσια μιας παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, ότι οι επιπτώσεις σε μια περιοχή του πλανήτη δεν θα επηρεάσουν μια άλλη ήπειρο όση απόσταση και αν υπάρχει μεταξύ τους.
Κάθε χρόνο στην Ελλάδα βιώνουμε πυρκαγιές, πλημμύρες και φαινόμενα που είτε οφείλονται, είτε επιδεινώνονται εξαιτίας της κλιματικής κρίσης. Παραδείγματος χάριν, η Ελλάδα που δέχεται τις συνέπειες δεν είναι ο βασικός υπεύθυνος του φαινομένου. Οι προηγούμενες γενιές δεν κατάφεραν να αντιληφθούν το πρόβλημα έγκαιρα και τα σύγχρονα έθνη δεν έχουν καταφέρει να βρουν μια κοινή λύση.
Οι ΗΠΑ, η Κίνα και τα υπόλοιπα “ισχυρά” έθνη δεν προτίθενται να θυσιάσουν τους οικονομικούς στόχους του ως αντάλλαγμα σε ένα πράσινο μέλλον που θα σώσει τον πλανήτη από την κλιματική κρίση. Οι τρεις υπερδυνάμεις εκπέμπουν το 1/3 των εκπομπών ριπών στον πλανήτη και μεταξύ τους διαφωνούν σε όλες τις περιστάσεις για τους περιορισμούς και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Από την άλλη, η ΕΕ με το Green Deal θέλει να προωθήσει ένα “πράσινο μέλλον” ως το 2050 με μηδενικές εκπομπές ριπών. Ωστόσο, είναι αμφίβολο αν μπορεί να εκπληρωθεί κάτι τέτοιο αφού αποτελεί μια ιδιαίτερα “ακριβή” πολιτική, με της Γερμανίας (ισχυρότερη οικονομία της ΕΕ) να δυσκολεύεται σε αρχικό επίπεδο να την υλοποιήσει.
Η κλιματική κρίση μπορεί να αντιμετωπιστεί από τις νεότερες γενιές. Μέσω της δυνατότητας να επικοινωνεί καλύτερα στα μέσα κοινωνική δικτύωσης και στα πλαίσια του θετικού ακτιβισμού μπορεί να ενημερώνει τους άλλους γύρω της για την κρίση, τις αιτίες και τις συνέπειές της. Επίσης, η υιοθέτηση βιώσιμων πρακτικών για το περιβάλλον με πράξεις όπως η ανακύκλωση, η κομποστοποίηση και η μείωση της κατανάλωσης πλαστικού είναι δημοφιλέστερες στους νέους.
Η νέα γενιά έχει δύναμη και την ικανότητα να φέρει τις αλλαγές που θα βοηθήσουν στην καταπολέμηση της κλιματικής κρίσης. Με δράσεις, ενημέρωση και αφοσίωση, μπορεί να διαμορφωθεί ένα πιο βιώσιμο μέλλον για όλους.
Mελέτη που διεξήχθη από το Κέντρο Κλιματικής Αλλαγής και Κοινωνικών Μετασχηματισμών (CAST) στο Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ και το Πανεπιστήμιο του Μπαθ διαπίστωσε ότι οι Millennials και η Gen Z βιώνουν μεγαλύτερο φόβο, ενοχή και οργή για το φαινόμενο από παλαιότερες γενιές όπως η Gen X και η Baby Boomers. Οι νεότερες γενιές είναι πιο πιθανό να συμμετάσχουν στον ακτιβισμό για το κλίμα και να εκφράσουν το άγχος τους για την κλιματική αλλαγή. Για παράδειγμα, μια έρευνα του Pew Research Center έδειξε ότι το 32% των Gen Z έχουν συμμετάσχει σε δραστηριότητες όπως ο εθελοντισμός ή η συμμετοχή σε ράλι που σχετίζονται με τη δράση για το κλίμα, σε σύγκριση με χαμηλότερα ποσοστά μεταξύ των ηλικιωμένων.
Η κλιματική κρίση είναι μία από τις πιο επείγουσες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα. Οι πράσινες πολιτικές και η κλιματική διπλωματία είναι απαραίτητες για την προστασία του πλανήτη, την προαγωγή της δημόσιας υγείας, την οικονομική σταθερότητα, και την ενδυνάμωση των κοινωνιών. Η συνεργασία και η δέσμευση όλων είναι το κλειδί για την αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτής της παγκόσμιας πρόκλησης.
